Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Διαχείριση αμιάντου: όταν συνεχώς αναβάλλουμε τις λύσεις, τα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα  
Πάτρα 8 Ιουλίου  2017

Δελτίο τύπου

Διαχείριση αμιάντου: όταν συνεχώς αναβάλλουμε τις λύσεις, τα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι!

Ο πάταγος που προκάλεσε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, η κατάρρευση της στέγης από φύλλα αμιαντοτσιμέντου, του ετοιμόρροπου  κτιρίου στο Βόρειο λιμάνι της Πάτρας, που μάλιστα οδήγησε στην απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, οφείλει να μας αφυπνίσει όσον αφορά το πρόβλημα της διαχείρισης του αμιάντου συνολικά.
Αυτό που κατέδειξε η τραγική αυτή εξέλιξη, και το οποίο η «Οικολογική Δυτική Ελλάδα»  προσπαθεί  απεγνωσμένα χρόνια τώρα, να προβάλλει στον δημόσιο διάλογο, είναι ότι η «τακτική της γάτας που καλύπτει τα κόπρανά της», το κουκούλωμα δηλαδή, οι αναβολές και οι αυταπάτες για μεταφορά «αλλού» των σοβαρών προβλημάτων δημόσιας υγείας και περιβάλλοντος, οδηγούν σε διαιώνιση, επιδείνωσή τους ή ακόμη και λυπηρά συμβάντα, όπως το πρόσφατο.
Αυτού του είδους τα προβλήματα, με τη διαχείριση του αμιάντου να είναι ανάμεσα στα κυριότερα, επιλύονται υπέρ του δημόσιου συμφέροντος μόνο με ενεργητική εμπροσθοβαρή στάση, όχι με συνεχείς αναβολές για αποτροπή υποθετικών προβλημάτων που μετατρέπουν τα πραγματικά σε «σκελετούς στο ντουλάπι».
Είναι σαφές ότι σοβαρή όψη του θέματος του αμιάντου δεν είναι μόνο τα παλαιά, με στέγες ή άλλα δομικά στοιχεία από αμιαντοτσιμέντο, κτίρια στο παλαιό λιμάνι ή αλλού στην Πάτρα και άλλες πόλεις. Υπάρχει το άλυτο πρόβλημα των 135 στρεμμάτων με διάσπαρτα αμιαντούχα απόβλητα του χώρου της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, υπάρχει επίσης το πρόβλημα της διάθεσης στεγών ή άλλων αμιαντούχων στοιχείων που αποξηλώνονται από δημόσια και ιδιωτικά κτίρια.

Τι πρέπει να κάνουμε σήμερα αν θέλουμε να διδαχτούμε από την τραγική ιστορία του κτιρίου που κατέπεσε, μετά από ένα, πολλαπλών ευθυνών, κρεσέντο ανεύθυνων αναβολών;
Πρώτον, να διαχειριστούμε με προσοχή τα υλικά της κατάρρευσης, ώστε κανείς να μην εκτεθεί σε κίνδυνο να εισπνεύσει ίνες αμιάντου.
Δεύτερον, να συζητήσουμε σοβαρά το θέμα της ασφαλούς αποθήκευσης και τελικής υγειονομικής ταφής των ποσοτήτων αποβλήτων αμιάντου που συνεχώς προκύπτουν από δημόσια και ιδιωτικά κτίρια. Εδώ η ευθύνη της κυβέρνησης να ενεργοποιηθούν οι ορισμένοι στον εθνικό σχεδιασμό 4 χώροι διάθεσης αμιαντούχων (δύο στη Δυτ. Μακεδονία και από ένας σε Αρκαδία και Βοιωτία) είναι σαφής και η ανάγκη να ενεργήσει άμεση.
Τρίτον, να προχωρήσουμε ένα ακόμη βήμα στο μέγα θέμα της ΑΜΙΑΝΤΙΤ. Αυτό σημαίνει ότι τα θετικά, πλην όμως μερικού χαρακτήρα, μέτρα που αποφασίστηκαν στην υπό τον υπουργό κ. Σωτ. Φάμελλο σύσκεψη για το θέμα, των αρχών Ιουλίου (φύλαξη και πάλι του χώρου, διαχωρισμός και συσκευασία των περισσότερο αμιαντούχων αποβλήτων του χώρου, κατηγοριοποίηση σε επικίνδυνα και μη, αξιολόγηση κινδύνων), πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα και να ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΟΥΝ με μια γενναία όσο και ρεαλιστική απόφαση για την επιτόπια ταφή, σε χώρο ειδικού σκοπού εντός του οικοπέδου, των μικρής επικινδυνότητας αποβλήτων, ήτοι των μολυσμένων χωμάτων, που είναι και το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό.  Επιμένουμε, ότι και των άλλων η επιτόπια ταφή με τους κανόνες της επιστήμης, είναι η πλέον εφικτή και συμφέρουσα και για τα εμπλεκόμενα ιδιωτικά αλλά, προπαντός, για το δημόσιο συμφέρον λύση.

 Να τολμήσουμε και να τολμήσουμε άμεσα, όπως και πάλι έχουμε ζητήσει (http://ecowesthellas.blogspot.gr/2017/06/blog-post.html), με βάση την αρχή «να διαχειριστούμε τα δικά μας απόβλητα, στον τόπο μας και μόνον αυτά».
Η προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας επιβάλλουν να ενεργούμε με πρόβλεψη και θάρρος, όχι να μαζεύουμε τα σπασμένα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, όταν τα άλυτα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι.

Γιώργος Κανέλλης, περιφερειακός σύμβουλος Δ. Ελλάδας, επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας


Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

H κατεδάφιση των Μαύρων Βουνών μπορεί να σταματήσει τώρα!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 29 Ιουνίου 2017


Δελτίο τύπου
H κατεδάφιση των Μαύρων Βουνών μπορεί να σταματήσει τώρα!
Στον ιστότοπο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (http://www.opengov.gr/minenv/?p=8698) αναρτήθηκε το κείμενο του νέου νομοσχεδίου για τον εκσυγχρονισμό της λατομικής δραστηριότητας. Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα θεωρεί ότι η διαβούλευση αυτή μας παρέχει μια αξιοσημείωτη ευκαιρία για την επίλυση του χρόνιου προβλήματος της παρουσίας λατομικής περιοχής μέσα στην Α' ζώνη του εθνικού πάρκου Στροφιλιάς Κοτυχίου.
Η λειτουργία των Λατομείων Αράξου στα Μαύρα Βουνά, ένα χαμηλό ασβεστολιθικό σχηματισμό στα βόρεια της έκτασης του Εθνικού Πάρκου, αποτελεί μια ανοιχτή πληγή,   γιατί η περιοχή είναι ενδιαίτημα σπάνιων ενδημικών φυτών αλλά και αρπακτικών πτηνών.
Τα Λατομεία Αράξου, στο πλαίσιο της ειδικής νομοθεσίας με την οποία ιδρύθηκε το Εθνικό Πάρκο Κοτυχίου Στροφιλιάς, ήτοι της ΚΥΑ 12365 ΦΕΚ 15 της 29-4-2009,  έχουν χαρακτηρισθεί ως «ζώνη ΒΑ», στην οποία προσδιδόταν προσωρινός χαρακτήρας μέχρι την 1-1-2011, οπότε και όφειλε να ενταχθεί στην Α΄ Ζώνη (Ζώνη Προστασίας της Φύσης), λόγων των προστατευτέων πτηνών και φυτών τους. Όμως η λειτουργία των λατομείων συνεχίστηκε, προφανώς σε βάρος των σκοπών προστασίας της φύσης της εν λόγω ΚΥΑ, με διαδοχικές αποφάσεις παράτασης, και με αιτιολογικό την «περιβαλλοντική αποκατάσταση» του υπό λατομική εκμετάλλευση χώρου, με την τελευταία από αυτές να λήγει στο τέλος του νέου ΕΣΠΑ, ήτοι το 2020. Μια ρύθμιση που έγινε την ταραγμένη προεκλογική περίοδο του Δεκεμβρίου 2014.
Οι έρευνες της Περιφέρειας (και της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης προηγουμένως) για ανεύρεση νέας κατάλληλης λατομικής περιοχής στην Αχαΐα δεν απέδωσαν αποτέλεσμα, διότι, όπως έχει ανακοινωθεί, υπάρχουν μεν κατάλληλοι ασβεστολιθικοί όγκοι, δεν πληρούνται όμως οι προβλεπόμενες αποστάσεις από οικισμούς και άλλα σημεία ενδιαφέροντος.
Οι παρατάσεις λειτουργίας των Λατομείων Αράξου είναι μια πονεμένη ιστορία που κάποιες φορές συνοδεύτηκε και από σκηνές απείρου κάλλους, ου μην αλλά και ωμού εκβιασμού με βαριά μηχανήματα εργολάβων να κλείνουν τους δρόμους της Πάτρας.
Πρόσφατα, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, πρότεινε στην κυβέρνηση  με το 134642/247 της 18-5-2017 έγγραφό της, που υπογράφεται από τον Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας Γρ. Αλεξόπουλο, μια ρεαλιστική λύση του προβλήματος, λύση που η Οικολογική Δυτική Ελλάδα χρόνια τώρα υποστηρίζει.
Συγκεκριμένα προτείνεται να τροποποιηθεί η παράγραφος 4α του  άρθρου 3 του Ν. 1428/1984 όπως έχει τροποποιηθεί με το άρθρο 11 του Ν. 4203/2013 και να διαμορφωθεί  ως εξής:

«4α. Σε νησιωτικές περιοχές, στις οποίες η στενότητα των χώρων δεν παρέχει τη δυνατότητα τήρησης της απόστασης των χιλίων (1.000) μέτρων της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του ν. 2115/1993, ή σε παραμεθόριες περιοχές, στις οποίες υφίσταται επιτακτική ανάγκη εξασφάλισης αδρανών υλικών για την ομαλή λειτουργία της αγο­ράς και την εκτέλεση δημοσίων έργων, (αρχή πρότασης τροποποίησης) ή σε Περιφερειακές Ενότητες όπου η Επιτροπή της παραγράφου 3 του άρθρου3 του ν.1428/84 μετά το πέρας της σχετικής προβλεπόμενης έρευνας αποφανθεί με τεκμηριωμένη έκθεσή της ότι δεν εντοπίσθηκε στην Περιφερειακή Ενότητα καμία περιοχή που να πληροί τις προυποθέσεις που ορίζει η λατομική νομοθεσία για να καθορισθεί ως λατομική περιοχή, (τέλος πρότασης τροποποίησης)  είναι δυνατός ο περιορισμός της απόστασης αυτής, από μέρος ή από το σύνολο των ορίων της λατομικής περιοχής, με τη σχε­τική απόφαση καθορισμού της

Καλούμε την Περιφέρεια να επιμείνει και να υποστηρίξει άμεσα και σθεναρά την πρότασή της αλλά και το Υπουργείο να την συμπεριλάβει στο νέο νομοσχέδιο.
Η συνέχιση της λειτουργίας των Λατομείων Αράξου και μετά το 2020 θα οδηγήσει στην πλήρη κατεδάφιση των Μαύρων Βουνών, μια ντροπιαστική κατάσταση, απολύτως ασύμβατη με την Α΄ ζώνη ενός εθνικού πάρκου.
Η ώρα της λύσης του προβλήματος, που μάλιστα μπορεί να έλθει και πριν το 2020, είναι τώρα.

Γιώργος Κανέλλης
Περιφερειακός σύμβουλος Δ. Ελλάδας



Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Να διαχειριστούμε στον τόπο μας, τα δικά μας απόβλητα αμιάντου και μόνον αυτά!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 14 Ιουνίου 2017

Δελτίο τύπου

ΑΜΙΑΝΤΙΤ:Να διαχειριστούμε στον τόπο μας, τα δικά μας απόβλητα αμιάντου και μόνον αυτά! 

Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει το χώρο της πρώην ΑΜΙΑΝΤΙΤ, στο Δρέπανο Αχαΐας ως «περιβαλλοντική βόμβα».
 Πρόκειται για ένα εγκαταλελειμμένο  βιομηχανικό χώρο προϊόντων με βάση τον αμίαντο, εκτάσεως 135 στρεμμάτων, που έχει αφεθεί, για διάστημα μεγαλύτερο της δεκαετίας,  στην μοίρα του και στο έλεος των ανέμων που διασπείρουν στην ευρύτερη περιοχή τοξικές ίνες του υλικού αυτού. Ο χώρος λεηλατείται συνεχώς με κίνδυνο και για αυτούς που προσπαθούν να αποσπάσουν μέταλλα ανάμεσα στα τοξικά απόβλητα. Και τούτο διότι, όλο αυτό το διάστημα  προσχηματικές και ανεδαφικές «λύσεις», λόγω (υποτιθέμενου) πολιτικού κόστους, διαιωνίζουν τους κινδύνους, με μόνη σίγουρη πραγματικότητα την πλήρη αδράνεια των αρμόδιων αρχών.
Πριν λίγες μέρες σε ιστοσελίδες της Αχαΐας εμφανίστηκαν δηλώσεις αμφιλεγόμενου εξ Αθηνών προέδρου «Κέντρου Ερευνών», που εμφάνιζαν τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος κ. Φάμελλο να  διαβεβαιώνει τον εν λόγω κύριο, ότι ο προβλεπόμενος από τον Εθνικό Σχεδιασμό να γίνει στη Μεγαλόπολη Χώρος Υγειονομικής Ταφής Επικινδύνων Αποβλήτων (ΧΥΤΕΑ), και που προβλέπεται να παραλάβει απόβλητα αμιάντου της ΔΕΗ και κτιρίων της Περιφέρειας Πελοποννήσου, θα μεταφερθεί, λέει, στο χώρο της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, στην Πάτρα!
Επιβάλλεται λοιπόν να αποσαφηνιστούν ορισμένα θεμελιώδη στοιχεία του θέματος, ώστε λαϊκιστές και ανεύθυνοι παράγοντες να μην συντελέσουν στην περαιτέρω επιδείνωση και διαιώνιση του προβλήματος.
  1. Ο ισχύων από το 2016 Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης Επικινδύνων Αποβλήτων, ο οποίος έχει ειδικό κεφάλαιο για τα απόβλητα αμιάντου ΔΕΝ προβλέπει ΧΥΤΕΑ στην Αχαΐα και ειδικότερα στην ΑΜΙΑΝΤΙΤ. Επομένως οι φερόμενες ως θέσεις του υπουργού, αν υπάρχουν, έρχονται σε αντίθεση με αυτόν.
  2. Αντιθέτως στην Μεγαλόπολη και 3 άλλες περιοχές (Αγ. Αθανάσιος Βοιωτίας, Λιγνιτικά Δ. Μακεδονίας, Ζαμάνι Κοζάνης), προβλέπεται και αναφέρεται ειδικά ποιας προέλευσης απόβλητα αμιάντου θα πάνε σε κάθε μια.
  3. Για την ΑΜΙΑΝΤΙΤ ο εθνικός σχεδιασμός δεν προβλέπει μεν (δυστυχώς) τίποτα ειδικά, περιλαμβάνει όμως την σαφή γενική κατεύθυνση της εντός των ορίων της χώρας επίλυσης τέτοιων προβλημάτων.
  4. Η «λύση» που έχει αποφασιστεί από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση ΔΕΠΙΝ για τις δεκάδες χιλιάδες τόνους αμιαντούχων αποβλήτων και μολυσμένων χωμάτων της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, δηλαδή η μεταφορά στο εξωτερικό για διαχείριση, αποδείχτηκε παντελώς ανεδαφική και ανεφάρμοστη και για περιβαλλοντικούς και για οικονομικούς λόγους.
Με βάση τα παραπάνω προκύπτει ότι:
Μόνη επιλογή που μπορεί γρήγορα να αποδώσει αποτέλεσμα και να θέσει τέρμα στον σκανδαλώδη στρουθοκαμηλισμό τou υπουργείου, της  Αποκεντρωμένης Διοίκησης και της Περιφέρειας Δ. Ελλάδας, που ανέχονται τον άνεμο και τους λεηλατούντες να «λύνουν» χρόνια τώρα το πρόβλημα, είναι η επιτόπια υγειονομική ταφή των αποβλήτων αμιάντου και μολυσμένων χωμάτων της ΑΜΙΑΝΤΙΤ σε τμήμα (υπολογίζονται ότι αρκούν 25 από τα 135 στρέμματα) του οικοπέδου της και ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΩΝ ή και μικροποσοτήτων που μπορεί να προέρχονται από δημόσια κτίρια της περιφέρειάς μας.
Εμπρηστικές δηλώσεις οποιουδήποτε για μεταφορές αποβλήτων αμιάντου από τη μια περιοχή στην άλλη κάνουν κακό σε ΟΛΟΥΣ.
Εμείς εδώ, στην Αχαΐα, στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, έχουμε ανάγκη και συμφέρον δημόσιας υγείας να διαχειριστούμε τα αμιαντούχα μας επικίνδυνα απόβλητα και ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΑ στον τόπο μας. Οι άλλες περιοχές τα δικά τους, όπου προβλέπεται.
Και αυτό, που είναι η μόνη ρεαλιστική λύση, πρέπει να ξεκινήσει τώρα με συνεργασία Υπουργείου Περιβάλλοντος, Αποκεντρωμένης Διοίκησης και Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.
Ως εδώ η αδράνεια που μας δηλητηριάζει αργά!

Γιώργος Κανέλλης,

Επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Ανακοίνωση της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας για την Ημέρα Περιβάλλοντος 2017

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 4 Ιουνίου 2017

Να σεβαστούμε τη φύση, να μετάσχουμε στη νέα οικονομία!
Ανακοίνωση της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας για την Ημέρα Περιβάλλοντος 2017

Η πολιτικά ανήθικη, κοντόφθαλμη και βαθιά αντίθετη στα επιστημονικά δεδομένα απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Ντ. Τράμπ να αποσύρει τη χώρα του από τη Διεθνή Συμφωνία του Παρισιού για τη διάσωση του κλίματος, επισκιάζει κάθε άλλη εξέλιξη σχετικά με το παγκόσμιο περιβάλλον, το κοινό σπίτι όλων, κατά τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα περιβάλλοντος.
Ήδη, η διεθνής αντίδραση, τόσο σε επίπεδο των συλλογικών εκφράσεων των πολιτών, όσο και στο επίπεδο των ηγεσιών, με πρωτοπόρους ηγέτες ευρωπαϊκών χωρών αλλά και τον πρόεδρο της ΕΕ κ. Γιουνκέρ, εκφράζεται έντονα και παίρνει διαστάσεις.
Δυστυχώς, η χώρα μας αν και, στο επίπεδο των λόγων, κινείται αντίθετα με τον Τραμπ, στο επίπεδο της πράξης επίσης δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες αυτοδέσμευσης που της αναλογούν: επιμένουμε σε νέες λιγνιτικές μονάδες, διαθέτουμε το μισό μας θαλάσσιο (και όχι μόνο) γεωγραφικό χώρο σε έρευνες για υδρογονάνθρακες με στόχο εκτεταμένες εξορύξεις, καθυστερούμε επί έτη προγράμματα μόνωσης σπιτιών, κάνουμε λιγότερες από τις αναγκαίες επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Χρειάζεται στροφή πολιτικής όχι μόνο για να αναλάβουμε τις διεθνείς ευθύνες μας, αλλά και για να μετάσχουμε στη νέα οικονομία της καινοτομίας και της καθαρής ενέργειας.
Στην περιφέρειά μας, παραμένουν χωρίς η περιφερειακή αρχή να κινείται σε νέα κατεύθυνση, όπως επανειλημμένα και έντονα έχουμε ζητήσει, οι «περιβαλλοντικές βόμβες» στο χώρο της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, στο Ποτόκι Ηλείας, στην Τέμενη Αιγίου. Ζητούμε και πάλι τοπικές ρεαλιστικές λύσεις και όχι περαιτέρω αδράνεια.
Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα υπογραμμίζει την ανάγκη να δρομολογηθούν και να επιδιωχθεί χρηματοδότηση για προγράμματα θετικών επεμβάσεων στο περιβάλλον, όπως ο μερικός επαναπλημμυρισμός των πρώην Λιμνών Μουριάς και Αγουλινίτσας στην Ηλεία και η αναβάθμιση της περιοχής με αποθέσεις απορριμμάτων κάτω από το φράγμα Στράτου στην Αιτωλοακαρνανία.
 Ζητούμε ακόμη, να ασκηθεί πίεση στην κυβέρνηση για έγκαιρη νομοθετική λύση στο θέμα των λατομικών ζωνών στην Αχαΐα, ώστε μην κατεδαφιστούν πλήρως τα Μαύρα Βουνά, αναπόσπαστο τμήμα του Εθνικού Πάρκου Κοτυχίου Στροφιλιάς.
 Επαναφέρουμε για  μια ακόμη φορά, την πρότασή μας για παθητικά (μόνωση) και ενεργητικά (εγκατάσταση φωτοβολταϊκών) προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης σε δημόσια κτίρια, όπως τα σχολεία.
Υπογραμμίζουμε τέλος, την ανάγκη σεβασμού της πολύτιμης χλωρίδας και πανίδας της περιφέρειάς μας και μηδενικής ανοχής σε φαινόμενα που την πλήττουν όπως οι εγκληματική πρακτική των δηλητηριάσεων άγριων ζώων, και η λαθροθηρία ιδίως στις υγροτοπικές περιοχές.
Η βιωσιμότητα και ο σεβασμός στο περιβάλλον δεν είναι μόνο υποχρέωσή μας, είναι και θεμέλιο μιας καλύτερης ποιότητας ζωής!

Γιώργος Κανέλλης
Περιφερειακός σύμβουλος – επικεφαλής Οικ. Δυτ. Ελλάδας





Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Οι προτάσεις μας για βιώσιμη Πάτρα και Αγρίνιο

Στείλαμε στους δημάρχους Πάτρας και Αγρινίου το κείμενο των προτάσεων μας για βιώσιμη χρήση των κονδυλίων για τις Ολοκληρωμένες Χωρικές επενδύσεις στις δύο πόλεις με την ευκαιρία του ανοίγματος της σχετικής πρόσκλησης ύψους 160 εκ ευρώ. Η επιστολή είναι η παρακάτω:

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Περιφερειακός  σύμβουλος Γ. Κανέλλης
Πάτρα, Δευτέρα 29 Μαΐου 2017

 Προς
1.       Δήμαρχο Πατρέων κ. Κώστα Πελετίδη
2.       Δήμαρχο Αγρινίου κ. Γιώργο Παπαναστασίου
KOIN: Αντ/χος Οικονομικών Δ. Πατρέων

ΘΕΜΑ: Οι προτάσεις της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας για το σχέδιο Ο.Χ.Ε. πόλεων Πάτρας και Αγρινίου.
Κύριοι Δήμαρχοι,
Το άνοιγμα της προκήρυξης για την υλοποίηση του σχεδίου Ολοκληρωμένης Χωρικής Επένδυσης (ΟΧΕ)  με στόχο την Βιώσιμη Αστική Ανάπτυξη για τις πόλεις Πάτρας και Αγρινίου και χρηματοδότηση περίπου 160 εκατομμυρίων ευρώ, είναι μια εξαιρετική ευκαιρία αναβάθμισης για τις δύο μεγαλύτερες πόλεις της περιφέρειάς μας.
Θεωρούμε σκόπιμο να θέσουμε και πάλι υπόψη σας το γραπτό κείμενο προτάσεών μας, τις οποίες είχαμε παρουσιάσει σε σχετική με το θέμα ημερίδα στην Πάτρα τον Μάρτη του 2016.
Εκφράζουμε την ελπίδα ότι θα σας φανούν χρήσιμες και θα αξιοποιηθούν.
Ακολουθεί το κείμενο των προτάσεων:
Ημερίδα βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης
της Περιφέρειας Δυτ. Ελλάδας – Δευτέρα 6-3-16
H τοποθέτηση της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας
Το σχέδιο Ολοκληρωμένης Χωρικής Επένδυσης (ΟΧΕ)  με στόχο την Βιώσιμη Αστική Ανάπτυξη (ΒΑΑ) της Πάτρας είναι μια σημαντική ευκαιρία εν όψει της νέας προγραμματικής περιόδου. Για μας, οι λέξεις κλειδιά είναι: Η βιωσιμότητα, υπό τη σύγχρονή της έννοια, όχι δηλαδή μόνο έργα που θα αντέξουν τη δοκιμασία του χρόνου αλλά και που θεμελιωδώς λαμβάνουν υπόψη τις μεγάλες προκλήσεις του καιρού μας, την κλιματική αλλαγή και την απώλεια της βιοποικιλότητας. Η ετοιμότητα, ήτοι οι φορείς που έχουν ρόλο σε αυτές ετοιμάζουν τα διοικητικά εργαλεία και δομές έγκαιρα (εκφράζουμε εδώ την ανησυχία μας για την υποβάθμιση και αποστελέχωση της Αναπτυξιακής Δημοτικής Επιχείρησης Πατρών – ΑΔΕΠ). Η τόλμη, δηλαδή η προετοιμασία ολοκληρωμένων παρεμβάσεων και όχι απλά η απάντηση σε παρουσιαζόμενες ανάγκες. Παράδειγμα εδώ ο εντός του αστικού ιστού της Πάτρας ποταμός Μείλιχος που θα μπορούσε να είναι ευκαιρία για έναν επιμήκη άξονα αναψυχής αλλά είναι υποβαθμισμένος από καταπατήσεις και αυθαιρεσίες. Η συνεργασία. Αυτό σημαίνει ότι οι φορείς που πρέπει να συνεργαστούν γρήγορα και αποτελεσματικά, γιατί ξέρουμε πολύ καλά πόσο πιεστικοί είναι οι χρόνοι στα ευρωπαϊκά προγράμματα. Σημαντική είναι η δημιουργία ομάδας «στελεχών επαφής» στο πρότυπο των διυπουργικών στελεχών.
Σημειώνουμε ότι οι προτάσεις μας, έχουν εφαρμογή κατά το μέγιστο μέρος και σε άλλες πόλεις της περιφέρειας και όχι μόνο στην Πάτρα.
Προτάσεις
Πράσινη ενέργεια
1.       Η από το 2014 πρότασή μας για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε δημόσια κτίρια. Αρχή από τα καθαρά ιδιόκτητα κτίρια της Περιφέρειας. Στη συνέχεια, ιδανικά είναι κτίρια των Δήμων, Σχολεία, Δικαστικά Μέγαρα.
Ενέργεια προετοιμασίας : καταγραφή (ή εφόσον, ως οφείλει, υπάρχει, επικαιροποίηση –επιβεβαίωση) της ακίνητης περιουσίας των δημόσιων φορέων.
Πρόκειται για πρόταση εφαρμοσμένη ήδη πχ σε πόλεις της Γερμανίας.
2.       Προετοιμασία για βελτίωση μονώσεων, και γενικά εγκατάσταση παθητικών συστημάτων εξοικονόμησης ενέργειας στα παραπάνω κτίρια. Προτεραιότητα ο κλιματισμός.
3.       Εγκατάσταση θερμοστατών στα συστήματα θέρμανσης των δημόσιων σχολείων
Σχηματισμός Επιτροπής - παρατηρητηρίου ορθολογικής χρήσης Ενέργειας – στόχος μηδενικό  ισοζύγιο εκπομπών CO2.
4.       Μελέτη – εφαρμογή συστημάτων χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας στον δημόσιο φωτισμό. Ενδεικτικά αναφέρουμε την αντικατάσταση των λαμπτήρων με νεότερης (ή και εντελώς πρόσφατης) τεχνολογίας, την εγκατάσταση συστημάτων ρύθμισης της έντασης του φωτισμού ανάλογα με το επίπεδο εξωτερικής φωτεινότητας, συστημάτων «αμφίδρομης επικοινωνίας» που ενημερώνουν αυτόματα για βλάβες, ελαττώνοντας την ανάγκη για χειροκίνητο έλεγχο και ρύθμιση.

Ανακύκλωση 
Υποχρεωτική χωριστή και επιμελής ανακύκλωση χαρτιού σε όλες τις υπηρεσίες.  Ορίζεται υπεύθυνος υπάλληλος ελέγχου.
Πρόγραμμα επισκευής ή ανακύκλωσης παλαιών ηλεκτρικών – ηλεκτρονικών συσκευών.
Σχεδιασμός και χρηματοδότηση αλλά και έλεγχος χρήσης προγραμμάτων πιλοτικής (ή και πιο ευρείας) δωρεάν παροχής κάδων οικιακής κομποστοποίησης.

Αστικό πράσινο – κοινόχρηστοι χώροι
1.       Χρηματοδότηση μιας νομικο-οικονομικής μελέτης για την ανίχνευση εναλλακτικών και έξυπνων στρατηγικών, κυρίως μέσω τολμηρής χρήσης υπαρχόντων πολεοδομικών εργαλείων, για την αντιμετώπιση του φαινομένου της απώλειας κοινοχρήστων χώρων σε πόλεις όπως η Πάτρα.
2.       Συνολική υποστήριξη εκ μέρους της περιφέρειας στους Δημάρχους των οποίων τα σχέδια πολεοδομικής βελτίωσης καθυστερούν είτε στην Α.ΔΕΠΙΝ είτε στο ΥΠΕΝ
3.       Βελτίωση προαυλίων σχολείων (περισσότερο σχεδιασμένο πράσινο, πιο «ζεστοί» χώροι) με συμμετοχή των μαθητών.   
4.       Εντοπισμός πρανών οδών με απώλειες ή πλήρη έλλειψη πρασίνου και σχεδιασμένη φύτευση τοπικών θαμνωδών ειδών.          
5.       Αποκλεισμός της χρήσης (των θεωρουμένων πλέον καρκινογόνων και μεταλλαξιγόνων) παρασιτοκτόνων τύπου glyphosate ή paraquat  ως μέσων ελέγχου της μονοετούς βλάστησης των πρανών των οδών για λόγους πυροπροστασίας. Χρήση μηχανικών μέσων.
6.       Διαχειριστικά μέτρα προστασία της σημαντικής χλωρίδας τύπου «πράσινου διαδρόμου» που αναπτύσσεται κατά μήκος σιδηροδρομικών γραμμών.        
7.       Ειδική φροντίδα για την παράκτια –ιδίως τη σπάνια- χλωρίδα. Στοιχειώδης περίφραξη σπάνιων ειδών και σήμανση αυτών ώστε να αποτελέσουν στοιχείο ενδιαφέροντος για το κοινό.     
8.       Ξεχωριστή συλλογή υπολειμμάτων από κλαδέματα αστικού πρασίνου, που θα μπορούν να περιλάβουν και αντίστοιχα απορρίμματα ιδιωτικών κήπων προς θρυμματισμό και κομποστοποίηση.                                     


Ποταμοί – χείμαρροι εντός της πόλης
Οριοθέτηση, σχεδιασμός ενεργειών σταδιακής αλλά χωρίς οπισθοδρομήσεις απαλλαγής τους από καταπατήσεις οχθών και αυθαίρετα (πχ Μείλιχος), οικολογική μελέτη και αναβάθμισή τους ως αεραγωγών, στοιχείων αναψυχής και βιοτόπων άγριας ζωής.
Έργα ορεινής υδρονομίας στις κοίτες που διασχίζουν την ορεινή και λοφώδη ζώνη, για συγκράτηση φερτών υλών, εμπλουτισμό υπόγειων νερών και έλεγχο πλημμυρικών φαινομένων.

Διατηρητέα δημόσια κτίρια
Ανάθεση μελέτης χρήσεων ώστε να παραμένουν «ζωντανά». Η αχρησία οδηγεί στην απαξίωση και φθορά ακόμη και όταν έχουν συντηρηθεί.
Νερό
Μελέτη και εφαρμογή συστημάτων επανάχρησης του τελικού υγρού προϊόντος (νερού) των τριτοβάθμιων βιολογικών καθαρισμών για άρδευση αστικού ή περιαστικού πρασίνου. Εναλλακτικά (ισχύει και για περιπτώσεις δευτεροβάθμιων καθαρισμών) δημιουργία μικρών τεχνητών υγροτόπων με καλαμιώνα και άλλα υδρόφιλα είδη.

Οικολογικό σήμα (ecolabel)
Παροχή βοήθειας σε επιχειρήσεις για απόκτηση οικολογικού σήματος.

Γιώργος Κανέλλης
Περιφερειακός σύμβουλος Δυτ. Ελλάδας.
Επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας, 6972902750  

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Κερδίζουμε πάρκα, συνεχίζουμε όμως να χάνουμε πλατείες


Κερδίζουμε πάρκα, συνεχίζουμε όμως να χάνουμε πλατείες

του Γιώργου Κανέλλη*

Τους τελευταίους μήνες καταγράφεται μια σειρά αισιόδοξων γεγονότων σε ότι αφορά του μεγάλους χώρους πρασίνου στην Πάτρα.
Η διαμόρφωση του Νότιου πάρκου, μεγαλύτερου από 100 στρέμματα, αποτέλεσμα συνεργασίας του Δήμου και του ΟΛΠΑ, η παραχώρηση του πλατανοδάσους 59 στρεμμάτων στις Δάφνες Προαστείου από τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας στο Δήμο Πατρέων και τέλος, η πιο πρόσφατη εξέλιξη, ο καθαρισμός από το Δήμο του χώρου του παλαιού σκουπιδότοπου στο Ριγανόκαμπο, κάπου 130 στρεμμάτων, με προοπτική να γίνει πάρκο, ανεβάζουν αισθητά τα κατά κεφαλήν τετραγωνικά μέτρα πράσινου στην Πάτρα.

Η άλλη όψη, οι απώλειες πλατειών και δρόμων

Όμως, κατά τα τελευταία 15 χρόνια ζούμε μια συνεχώς εξελισσόμενη υποβάθμιση στον ίδιο αυτόν τομέα: την τραγωδία της απώλειας χαρακτηρισμένων κοινοχρήστων χώρων στην ευρύτερη έκταση του σχεδίου πόλεως της Πάτρας, μια υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μας που δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από την απόκτηση των νέων μεγάλων, αλλά όχι άμεσα προσβάσιμων στους κατοίκους της πόλης, χώρων πρασίνου.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις της Πάτρας έχουν προσπαθήσει να αναδείξουν το πρόβλημα με ημερίδες, ανακοινώσεις, προτάσεις αλλά τα θέματα άρσης απαλλοτρίωσης κοινοχρήστων χώρων, λόγω αδυναμίας καταβολής αποζημίωσης, συνεχίζουν τη συχνή όσο και θλιβερή τους παρουσία στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Για μια κατά προσέγγιση εικόνα αναφέρουμε ότι, στο 22500 στρεμμάτων έκτασης σχέδιο πόλης από τα 1125 προβλεπόμενα στρέμματα κοινόχρηστων χώρων, δρόμων και πλατειών, έχουν ήδη χαθεί αριθμός μεταξύ 50 και 100 στρεμμάτων και τίθεται θέμα αν θα σωθούν κάπου 400 με 500 ακόμη που βρίσκονται σε κίνδυνο.
Ο κίνδυνος δεν αφορά όλο το σχέδιο πόλεως, αλλά περιοχές όπως το Μπεγουλάκι, η Αγυιά, η Εγλυκάδα, το Ψαροφάι κι άλλες που δεν καλύπτονται από τις διατάξεις του ν. 1337/83 για εισφορά εκ μέρους των ιδιοκτητών σε γη και χρήμα. Έτσι, χωρίς να υπάρχει (δυστυχώς, θα λέγαμε) δημογραφικός λόγος, τσιμεντοποιούνται γειτονιές με την μετατροπή προβλεπόμενων πλατειών της τάξης πχ των 4 στρεμμάτων σε τμήματά τους 1 με 1,5 στρέμμα. Επίσης βλέπουμε αδιάνοικτους δρόμους, σκαστό παράδειγμα η Χείλωνος Πατρέως, λίγο ανατολικά των Ψηλαλωνίων, να παραμένουν έτσι χωρίς ορατή ελπίδα αλλαγής.

Τι μπορούμε να κάνουμε
Αυτό που δεν πρέπει να κάνουμε καταρχάς, είναι να μην αρκούμαστε μόνο στη διάσωση, με σοβαρή δυσκολία και έξοδα του Δήμου, των κοινοχρήστων χώρων μεγάλης προτεραιότητας.
Είναι ανάγκη να αντιμετωπίσουμε μια αλήθεια και να πράξουμε αναλόγως: ότι όλα τα χρήματα που χρειάζονται για την καταβολή όλων των αποζημιώσεων, δηλαδή κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια, πιθανότατα πάνω από 400, δεν μπορούμε να τα βρούμε από καμιά πηγή. Ούτε από ίδια έσοδα, ούτε από κρατική επιχορήγηση, όσο πιεστικά και αν διεκδικούμε, ούτε από ευρωπαϊκά προγράμματα, που χρηματοδοτούν έργα και όχι απαλλοτριώσεις.
Προτάσεις έχουν επανειλημμένα διατυπωθεί: διεκδίκηση πόρων από το Πράσινο Ταμείο (χωρίς όμως αυταπάτες ότι θα δοθούν σοβαρά ποσά), αξιοποίηση διατάξεων των άρθρων 15 και 16 του νόμου 2508/1997 (ανάπλαση με αναθεώρηση σχεδίου σε περιοχές με πρόβλημα πυκνοδόμησης και έλλειψης κοινοχρήστων χώρων), χρήση του θεσμού της μεταφοράς συντελεστή δόμησης, πώληση καθαρά εμπορικού χαρακτήρα δημοτικών ακινήτων.
Καλές προτάσεις είναι όλες οι παραπάνω, όμως μόνο μικρού ποσοστού ανακούφιση μπορούν να δώσουν στο πρόβλημα.

Η τράπεζα γης
Η πρόταση που έχει τις μεγαλύτερες δυνατότητες εφόσον σχεδιαστεί προσεκτικά είναι μια πολιτική τράπεζας γης. Αυτό σημαίνει ότι ο Δήμος πολεοδομεί περιοχές δικές του, σημαντικής έκτασης, διατηρώντας ηγεμονικά ποσοστά κοινόχρηστων χώρων, και αντί να αποζημιώνει σε χρήμα τους ιδιοκτήτες των χώρων που χάνονται, τους δίνει ανάλογης αξίας οικόπεδα σε άριστα σχεδιασμένες περιοχές. Κυριότερη ευκαιρία του Δήμου για το σκοπό αυτό είναι ο χώρος του Λαδόπουλου, πάνω από 100 στρέμματα δημοτικής ιδιοκτησίας. Κρατάμε ότι διατηρητέο, κάνουμε ένα μεγάλο πάρκο, σχεδιάζουμε μια σύγχρονη γειτονιά και σώζουμε σε σοβαρό πλέον ποσοστό τις άλλες από την ασφυξία της έλλειψης κοινόχρηστων χώρων. Επίσης όποια άλλη αχρησιμοποίητη οικοπεδική έκταση του Δήμου.

Θα διατυπώσω ακόμη, μια πιο τολμηρή σκέψη: ο νέος χώρος των 130 στρεμμάτων, στο Ριγανόκαμπο, που καθαρίστηκε από το Δήμο και «φάνηκε», όπως γνωρίζουμε, δεν είναι δικός του. Είναι του ΤΑΙΠΕΔ και διεκδικείται υπέρ των πατρινών. Με δεδομένη την αποφασιστικότητα του Δήμου αλλά και την υποστήριξη του Δημοτικού Συμβουλίου καθώς και πλήθους συλλόγων και οργανώσεων, θα μπορούσε να διεκδικηθεί διαπραγματευτικά η συναινετική πολεοδόμηση ενός 40% πχ, με τον όρο ότι το ήμισυ θα δινόταν στο Δήμο ως τμήμα της τράπεζας γης του. Το ΤΑΙΠΕΔ, είναι πιθανόν να συναινέσει σε κάτι τέτοιο αντί ατέρμονων αλλά και επιζήμιων και για τις δύο πλευρές δικαστικών διενέξεων. Ανάλογη πολιτική συννενόησης με αμοιβαίο όφελος θα μπορούσε να γίνει και με τον ΟΛΠΑ για αμοιβαία επωφελή σχεδιασμό για τα πάνω από 100 στρέμματα του οικοπέδου της Πειραϊκής Πατραϊκής.

Εν κατακλείδι, μια πολιτικής ανταλλαγής οικοπέδων μέσω μιας δημοτικής τράπεζας γης, είναι η πιο ρεαλιστική ελπίδα για την επίλυση, σε μεγάλο ποσοστό, του προβλήματος της απώλειας κοινοχρήστων χώρων στην Πάτρα.
Τα οφέλη της θα είναι πολλαπλά, ας την εξετάσουμε σοβαρά και πρώτοι απ’ όλους η Δημοτική αρχή Πελετίδη και οι παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου.

*Εκπαιδευτικός, περιφερειακός σύμβουλος

Φωτογραφία: ο υπό διαμόρφωση χώρος του Ριγανοκάμπου, μερική άποψη.





Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Η εξόρυξη υδρογονανθράκων δεν συμβαδίζει με την οικονομία του μέλλοντος!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 22 Μαΐου 2017

Δελτίο τύπου

Η εξόρυξη υδρογονανθράκων δεν συμβαδίζει με την οικονομία του μέλλοντος!

Η Θέση της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας για το θέμα «Γνωμοδότηση επί της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο Πέλαγος»
Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα, στη συνεδρίαση της 22ας Μαΐου,  απέρριψε με ένα καθαρό  « Όχι» την ΣΜΠΕ για τους υδρογονάνθρακες στο Ιόνιο με βάση τα ακόλουθα επιχειρήματα:
Πρώτον, ότι η έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων είναι μια επιλογή μεγάλης σημασίας που όμως υπηρετεί ένα ενεργειακό σχεδιασμό που στρέφει το βλέμμα του στο παρελθόν, στην εποχή του άνθρακα. Το μέλλον, και πληθαίνουν οι αποδείξεις, ότι και επιθυμητό και εφικτό είναι, στηρίζεται στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και την ενεργειακή αποδοτικότητα.  Εκεί πρέπει να επενδύσουμε τα κεφάλαια του ενεργειακού τομέα και όχι σε στερεές, υγρές ή αέριες μορφές υπεδάφιου άνθρακα.
Αυτό δεν το επιβάλλει μόνο η Συνθήκη του Παρισιού για το κλίμα (2015) αλλά και στρατηγικές επιλογές  χωρών όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Δανία, η Ισπανία και πολλές άλλες.
Δεύτερον, ο πολλαπλασιασμός ενδεχομένων εξορυκτικών γεωτρήσεων, εφόσον η έρευνα αποδώσει αποτελέσματα, θα πολλαπλασιάσει τις επιπτώσεις και την πιθανότητα κινδύνων για τα θαλάσσια οικοσυστήματα, τα ιχθυαποθέματα, τον τουρισμό,  , ενώ οι σχετικά χαμηλές τιμές πετρελαίου, δημιουργούν το φόβο ότι μπορεί να μειωθούν, για λόγους κόστους, τα επίπεδα ασφάλειας.
Αναλυτικά, το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης του περιφερειακού συμβούλου της Ο.Δ.Ε. Γιώργου Κανέλλη είναι το παρακάτω:
H συζήτηση για την διατύπωση γνώμης επί της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο Πέλαγος, την Δευτέρα 22 Μαΐου 2017, έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με τις προηγούμενες που αφορούσαν χερσαίες και θαλάσσιες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας της Ηπείρου και της Β. Πελοποννήσου. Προκύπτει όμως το νέο δεδομένο, ότι με το σχεδιασμό αυτόν ερευνών και ενδεχόμενων εξορύξεων ολόκληρη η δυτική γεωγραφία της χώρας γίνεται πεδίο εξορυκτικών δραστηριοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, με ορατή επίπτωση τον πολλαπλασιασμό των περιβαλλοντικών κινδύνων.
Η εν λόγω ΣΜΠΕ αναφέρεται σε ένα ακόμη τμήμα ενός οπισθοδρομικού (ντε φάκτο) εθνικού ενεργειακού σχεδιασμού όπου οι εξορύξεις, είτε στερεών (λιγνίτες), είτε υγρών και αερίων υδρογονανθράκων, αποτελούν τα κύρια στοιχεία, με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και την εξοικονόμηση να περνούν σε δεύτερη μοίρα.
Επομένως, όπως κάναμε και τις προηγούμενες φορές με αντίστοιχες μελέτες, θα τοποθετηθούμε τόσο και κυρίως στο στρατηγικό επίπεδο της επιλογής των πετρελαϊκών εξορύξεων ως εθνικής επιλογής όσο και στο ειδικό επίπεδο των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από τις δραστηριότητες της έρευνας και, πολύ περισσότερο, της πιθανής εκμετάλλευσης στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου πελάγους.
Η κλιματική αλλαγή θεμελιώδες κριτήριο
Η πλέον στρατηγική παράμετρος των εξελίξεων της εποχής μας είναι η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ αλλαγή. Βασικός δρόμος αντιμετώπισής της είναι να αφήσουμε το μέγιστο ποσοστό των κοιτασμάτων άνθρακα και υδρογονανθράκων εκεί που βρίσκονται και στην μορφή που βρίσκονται αντί να τα μετατρέψουμε σε αέρια μορφή οδηγώντας έτσι τις επιπτώσεις στην ήδη διαταραγμένη αναλογία αερίων της ατμόσφαιρας (η συγκέντρωση CO2 στην ατμόσφαιρα έχει ξεπεράσει οριστικά το συμβολικό όριο των 400ppm) σε μη αντιστρεπτά επίπεδα υπερθέρμανσης.
Πρέπει να τονίσουμε, ότι δεν μιλάμε για κάποιες πρωτοποριακές ιδέες και αιτήματα αλλά, μετά την Διεθνή Συνθήκη του Παρισιού για το κλίμα (τέλος 2015), για το πλαίσιο της ενεργειακής πολιτικής των κυριοτέρων οικονομιών του κόσμου, μιλάμε για ένα παγκόσμιο πρόγραμμα δράσης και αυτοδεσμεύσεων.
Επιλέγουμε την έκφραση «αυτοδεσμεύσεις» γιατί πρέπει να γίνει σαφές ότι πρόκειται περί αυτού, περί συνειδητής δηλαδή πολιτικής αποχής από την εξόρυξη ορυκτού πλούτου για να υπηρετηθεί ο υπέρτερος σκοπός της διαφύλαξης του κλίματος, σκοπός ζωτικός και για τα οικοσυστήματα αλλά και για την διατροφική ασφάλεια και την βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη. Σοβαρή έκθεση του Oil Change International υπολογίζει, πως τα αποθέματα κάρβουνου, πετρελαίου και φυσικού αερίου που ήδη αξιοποιούνται, αντιστοιχούν σε εκπομπές CO2 που θα οδηγήσουν σε υπερθέρμανση μεγαλύτερη των 2°C. (τα αποδεδειγμένα αποθέματα που δεν αξιοποιούνται ακόμα είναι τριπλάσια). Η Έκθεση καταλήγει πως αν πρόκειται να επιτύχουμε τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού, κανένα νέο έργο εξόρυξης ή μεταφοράς ορυκτών καυσίμων δεν πρέπει να αδειοδοτηθεί, ενώ κάποια από τα ανθρακωρυχεία ή πεδία υδρογονανθράκων που λειτουργούν στις αναπτυγμένες χώρες θα πρέπει να κλείσουν πρόωρα πριν αξιοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα αποθέματά τους.  Κάθε χώρα, και μάλιστα πλούσια προικοδοτημένη σε ΑΠΕ, όπως η δική μας έχει υποχρέωση να αναλάβει το μέρος της ευθύνης αυτοδέσμευσης που της αναλογεί. Θα προσθέσω και συμφέρον διότι οι εξορύξεις αυτές, στην κλίμακα που μπορούν να φτάσουν, αν ευοδωθούν οι έρευνες σε μεγάλο βαθμό, θα οδηγήσουν σε δέσμευση των διαθέσιμων για την ενέργεια κεφαλαίων στην ΠΑΛΙΑ οικονομία του άνθρακα και όχι στην καινοτομική εποχή των ΑΠΕ και της ενεργειακής αποδοτικότητας που στηρίζεται στην ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ, την ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ, την αυξημένη ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ, την ΚΥΚΛΙΚΗ οικονομία.
Επομένως, διαφωνώντας συνολικά με την επιλογή της εξόρυξης υδρογονανθράκων ως αναπτυξιακή προοπτική, η στρατηγική μας ενεργειακή πρόταση τόσο σε περιφερειακό ως παράταξη, όσο και σε εθνικό -ως χώρος της πολιτικής οικολογίας – επίπεδο είναι: επενδύουμε στην ενεργειακή αποτελεσματικότητα (εξοικονόμηση) και τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας έτσι ώστε να πετύχουμε στα μέσα του αιώνα πλήρη κάλυψη των σταθεροποιημένων ενεργειακών μας αναγκών από αυτά. Σε άμεσο χρόνο αυτό σημαίνει εγκατάλειψη των σχεδίων για νέες λιγνιτικές μονάδες στη Β. Ελλάδα ή εξόρυξη λιγνιτικών κοιτασμάτων στην ΒΔ Πελοπόννησο (να τα αφήσουμε εκεί που βρίσκονται) και σαφής απόρριψη της επιλογής για θαλάσσιες και χερσαίες εξορύξεις στη Δυτική Ελλάδα, την Ήπειρο, το Ιόνιο πέλαγος.

Διεθνής στροφή – δεν είμαστε  μόνοι
Αν προχωρήσουμε ως χώρα σε τέτοιες πολιτικές επιλογές δεν θα είμαστε καθόλου μόνοι. Αναφέρω ενδεικτικά:
Ο νέος Γάλλος πρόεδρος Μακρόν έχει δεσμευτεί να μην προχωρήσει σε καμία νέα έρευνα υδρογονανθράκων στην γαλλική επικράτεια, να μειώσει ανθρακικά και πυρηνικά, να διπλασιάσει τις ΑΠΕ σε 5 χρόνια. Ο προηγούμενος Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα, σε συντονισμό με την κυβέρνηση του Καναδά, απαγόρευσε εξορύξεις υδρογονανθράκων σε γιγαντιαίες εκτάσεις στην Αρκτική και στον Ατλαντικό και ματαίωσε τον μεγάλο πετρελαιαγωγό Keystone, η Κροατία προχωρά σε πάγωμα ερευνών για υδρογονάνθρακες στην Αδριατική, παρομοίως η Ισπανία αποκλείει μεγάλες ζώνες της μεσογειακής θαλάσσιας επικράτειάς της από εξορύξεις, ενώ η κρατική εταιρία πετρελαίου και φυσικού αερίου της Δανίας ανακοίνωσε πως θα εγκαταλείψει σταδιακά τις παραδοσιακές της δραστηριότητες για να προσανατολισθεί στις επενδύσεις στην υπεράκτια αιολική ενέργεια.
Σοβαροί οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι
Όμως η εξόρυξη υδρογονανθράκων, ιδίως η θαλάσσια που συζητάμε σήμερα,  δεν είναι μόνο οπισθοδρόμηση στο στρατηγικό επίπεδο, συνεπάγεται σοβαρούς περιβαλλοντικούς κινδύνους, και σοβαρά ατυχήματα μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την τουριστική βιομηχανία στην οποία επενδύουμε τόσες ελπίδες για την οικονομική μας ανάκαμψη.
Η πρώτη πηγή ανησυχίας για τυχόν μοιραία ατυχήματα σε περίπτωση εξορύξεων είναι ο παράγων σεισμοί. Η περιοχή του Ιονίου πελάγους δεν είναι απλά μια περιοχή με σεισμούς, είναι η πλέον σεισμογενής περιοχή της Ευρώπης, και αυτό σε συνδυασμό με μεγάλα βάθη που αυξάνουν τα επίπεδα τεχνικών δυσχερειών και επομένως αστοχιών. Όσο και αν υπάρξουν δεσμεύσεις για τήρηση της σχετικής ευρωπαϊκής οδηγίας, το ενδεχόμενο να πληρώσουμε πανάκριβα περιβαλλοντικά και τουριστικά τυχόν γεωτρήσεις σε αυτά τα βάθη ακόμη και μετά από συνήθη μεγέθη σεισμού είναι σοβαρό και μας προκαλεί βαθιά και εύλογη ανησυχία.
Μια πηγή μεγάλης ανησυχίας ακόμη είναι το ενδεχόμενο μείωσης των μέτρων ασφαλείας για λόγους συγκράτησης κόστους (όπως έκανε με το γνωστό ολέθριο αποτέλεσμα η BP στον Κόλπο του Μεξικού), λόγω των σχετικά χαμηλών τιμών πετρελαίου, σε συνδυασμό με το πολύ μεγαλύτερο κόστος εξόρυξης εν σχέσει με την ξηρά.
Οι περιοχές έρευνας και πιθανής εκμετάλλευσης του Ιονίου περιέχουν ή γειτνιάζουν με πολύτιμα όσο και ευαίσθητα εθνικά πάρκα : Λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου και Αιτωλικού που περιλαμβάνουν τις εκβολές του Αχελώου και τις Εχινάδες νήσους, Θαλάσσιο πάρκο Ζακύνθου, Εθνικό Πάρκο Στροφιλιάς Κοτυχίου, Εθνικό πάρκο Αμβρακικού βορειότερα.
Γνωρίζουμε ότι κητώδη, θαλάσσιες χελώνες, βυθοί μπορεί να δεχτούν πλήγματα ακόμη και κατά την διαδικασία της αναζήτησης και περισσότερο της έρευνας λόγω των μεθόδων με χρήση σεισμικών κυμάτων και επισημαίνουμε ότι και η εισήγηση του αρμόδιου Αντιπεριφερειάρχη διαπιστώνει «ότι η ΣΜΠΕ για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο Πέλαγος, έχει ελλείψεις στοιχείων και πληροφοριών και ειδικότερα έλλειψη επαρκούς γνώσης σχετικά: με την οικολογία των βενθικών κοινωνιών συμπεριλαμβανομένης της έκτασης και των βιολογικών χαρακτηριστικών των λιβαδιών της «Ποσειδωνίας», με πιθανή ύπαρξη κοραλλιών, με την ποιότητα των ιζημάτων του πυθμένα της θάλασσας, με τους ρύπους σε οργανισμούς-δείκτες (δίθυρα, ψάρια), με την υψηλή σεισμική επικινδυνότητα της περιοχής, με την ύπαρξη κρατήρων διαφυγής ρευστών, λασποηφαιστείων και υδριτών, με την ποιότητα των υλικών εκσκαφής και την καταλληλότητα θαλάσσιων χώρων απόρριψης των βυθοκορημάτων, με μετεωρολογικά δεδομένα, ατμοσφαιρικούς ρύπους και ατμοσφαιρικά πλεγματικά πεδία ανάλυσης, με τα υπο-επιφανειακά ρεύματα, τη θερμοκρασία και την αλατότητα, με τη χαρτογράφηση αρχαιολογικών ευρημάτων και ναυαγίων, όπως και καλωδίων τηλεπικοινωνιών».
Ειδικά θα αναφερθούμε στο νότιο Ιόνιο, εκεί περνά η "Ελληνική Τάφρος" και ο ρυθμός γεννήσεων και ο βαθμός παραμονής φυσητήρων φαλαινών είναι μεγαλύτερος από οπουδήποτε αλλού στην Μεσόγειο, ζει ένας πληθυσμός που έχει χαρακτηριστεί ως «Κινδυνεύων», και η διεθνής συμφωνία ACCOBAMS (όπου συμμετέχει και η Ελλάδα) έχει προτείνει την Ελληνική Τάφρο ως μία από τις σημαντικότερες περιοχές που πρέπει να χαρακτηριστούν ως «Θαλάσσιες Προστατευόμενες Περιοχές» για να προστατευθούν οι φυσητήρες, ενώ η ελληνική πολιτεία δεν έχει κάνει τίποτα μέχρι σήμερα προς αυτή την κατεύθυνση.
Στην εισήγηση προτείνονται σειρά όροι και προϋποθέσεις για την κάλυψη αυτών των ελλείψεων της ΣΜΠΕ, όμως και στην περίπτωση που θα γίνουν αυτά, αν φτάσουμε σε εκμετάλλευση, λόγω της υψηλής σεισμικότητας και των μεγάλων βαθών οι κίνδυνοι βαρύτατων περιβαλλοντικών επιπτώσεων δεν καλύπτονται πλήρως, γι’ αυτό και η δική μας θέση παραμένει : αφήστε τα στο υπέδαφος. Σε ότι αφορά το 5% των εσόδων που προορίζεται για την περιφέρεια, πέραν των επισημάνσεων της εισήγησης να είναι επί του τζίρου κλπ, θεωρούμε ότι δεν αντισταθμίζει τους περιβαλλοντικούς κινδύνους και την πρόσδεση των επενδυτικών πόρων σε ένα μοντέλο που ανήκει στο παρελθόν.
Τέλος, και παρά τις διαβεβαιώσεις των εταιριών για σοβαρά μέτρα ασφαλείας έναντι των κινδύνων ιδίως των σεισμικών, υπογραμμίζουμε και πάλι ότι τυχόν πολλαπλασιασμός τέτοιων εγκαταστάσεων εξόρυξης σε στεριά και θάλασσα, αναπόφευκτα θα πολλαπλασιάσει και τον κίνδυνο διαφυγής αργού πετρελαίου στα υπόγεια νερά, το έδαφος ή την θάλασσα και θέτει ζήτημα εφαρμογής της αρχής της προφύλαξης. Και η BP είναι σοβαρή και μεγάλη εταιρία αλλά, υπολογίζοντας το κόστος, ελάττωσε την πραγματική εφαρμογή των μέτρων και οδηγηθήκαμε στο βιβλικό ατύχημα του Κόλπου του Μεξικού.
Η εξόρυξη υδρογονανθράκων είναι οικονομικά και περιβαλλοντικά επιλογή που στρέφεται προς το παρελθόν.
Λέμε καθαρά ΟΧΙ στην επιλογή αυτή και θα ψηφίσουμε αρνητικά.
Θα είμαστε παρόντες τόσο στο δημόσιο διάλογο και τη μάχη για μια αειφορική εθνική πολιτική ενεργειακών επενδύσεων -που δεν έχουμε σήμερα- αλλά και στη μάχη για τον απόλυτο και πολλαπλό έλεγχο της τήρησης των μέτρων ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή μας σε όσες εξορύξεις, όπως αυτή του Κατακώλου, προχωρήσουν.

Γιώργος Κανέλλης
Περιφερειακός σύμβουλος, επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Προσοχή στα ελατοδάση!

http://petrovouni.blogspot.gr/2016/07/blog-post_19.html 

Άρθρο του Κώστα Παπακωνσταντίνου
για την ανάγκη προτεραιότητας στην προστασία των ελατοδασών.
Τα πολλαπλά πολύτιμα αυτά ορεινά δάση καίγονται μεν δύσκολα, αλλά αν καούν επίσης αναγεννιούνται δύσκολα ή και καθόλου.

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Να σώσουμε τα μεγάλα πτηνά!



Οικολογική Δυτική Ελλάδα

Πάτρα 21 – 4 - 2017              

Δελτίο τύπου

Να σώσουμε τα μεγάλα πτηνά!
Πλήγμα για το Εθνικό Πάρκο Μεσολογγίου - Αιτωλικού ο θάνατος δύο όρνιων.

Δύο νεκρά Όρνια, από τον τελευταίο πληθυσμό της Δυτικής Ελλάδας, έχουν εντοπιστεί στην περιοχή του χωριού Χρυσοβέργι, κοντά στο φαράγγι της Κλεισούρας του Εθνικού Πάρκου Λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου – Αιτωλικού. Οι έρευνες συνεχίζονται για τυχόν περισσότερα νεκρά πουλιά.
Το τραγικό αυτό περιστατικό συμβαίνει μέσα στην αναπαραγωγική περίοδο, οπότε πιθανά ο θάνατος αυτών των πουλιών να σημαίνει και αργό θάνατο των νεοσσών στη φωλιά των πουλιών.
Καθώς πρόκειται πιθανότατα για δηλητηρίαση, ο κίνδυνος για τα υπόλοιπα Όρνια στο φαράγγι της Κλεισούρας αλλά και στη δεύτερη αποικία στα Ακαρνανικά, τη μεγαλύτερη εναπομείνασα αποικία Όρνιων της Ηπειρωτικής Ελλάδας είναι πολύ μεγάλος!
Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα κάνει έκκληση προς τις υπηρεσίες της περιφέρειας και της αστυνομίας και τους κατοίκους της περιοχής:
Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να βάζει κάποιος δηλητηριασμένα δολώματα. Η τιμωρία για όποιον προέβη σε αυτή την εγκληματική πράξη πρέπει να είναι αμείλικτη.
Χρειάζονται εντατικές προσπάθειες για τη σωτηρία του τελευταίου πληθυσμού των μεγαλόπρεπων αυτών πουλιών. Ανάμεσα σε αυτά είναι και η λειτουργία ειδικού χώρου ("ταΐστρας") ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος δηλητηρίασης. 

ΚΑΛΟΥΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ τους τοπικούς κατοίκους:
Σε περίπτωση εντοπισμού νεκρών Όρνιων ή οποιονδήποτε άλλων νεκρών ζώων, αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη ένδειξη δηλητηρίασης (π.χ. ανεξήγητη εξαφάνιση ποιμενικών ή άλλων σκυλιών)  πρέπει να ενημερώνεται άμεσα ο Φορέας Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου στο τηλ. 26320 55094 και η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία στα τηλ. 210 8228704 & 210 8227937 και στο 6936 615842.
Τα άγρια ζώα και πουλιά είναι φυσικός πλούτος και στολίδι του τόπου μας. Η εξόντωσή τους με οποιοδήποτε τρόπο, και ιδίως με δηλητήριο είναι πράξη βαθιά αντικοινωνική!

Γιώργος Κανέλλης
Περιφερειακός σύμβουλος - Επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας




Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Να σταθεροποιηθεί η λουρονησίδα του Κοτυχίου

Να σταθεροποιηθεί η λουρονησίδα του Κοτυχίου

Μετά την σημαντική εξέλιξη της οριοθέτησης από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Δ. Ελλάδας, Πελοποννήσου, Ιονίων νήσων του αιγιαλού του Εθνικού Πάρκου Στροφιλιάς Κοτυχίου, ιδιαίτερα στο επίμαχο τμήμα βόρεια της Λιμνοθάλασσας Κοτυχίου, αίρεται ένα σοβαρό εμπόδιο για την υλοποίηση ενός οριστικού έργου για την σταθεροποίησή της έναντι της διάβρωσης. Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα έστειλε σχετική επιστολή στην Περιφερειακή Αρχή Δ. Ελλάδας ζητώντας να τεθεί σε προτεραιότητα η ένταξη σε χρηματοδοτικό εργαλείο και η εκτέλεση, ενός έργου σταθεροποίησης της ευαίσθητης αυτής λωρίδας, που να σέβεται και να αξιοποιεί τις φυσικές δυνάμεις που διαμόρφωσαν τις ισορροπίες θάλασσας, λιμνοθάλασσας και στεριάς στην περιοχή, περιλαμβανομένων των ρεμάτων όπως ο Βέργας που επίσης παίζουν σημαντικό ρόλο.

Παρακάτω η επιστολή της Οικολογικής Δυτ. Ελλάδας και το ΔΤ του ΦΔ του Εθνικού Πάρκου Στροφιλιάς Κοτυχίου.:

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Περιφερειακός σύμβουλος
Δυτ. Ελλάδας Γιώργος Κανέλλης

Πάτρα 8 Απριλίου 2017

ΠΡΟΣ
  1. Αντιπεριφερειάρχη Περιβάλλοντος Π.Δ.Ε. κ. Νίκο Μπαλαμπάνη
  2. Γενική Διεύθυνση Αναπτυξιακού Προγραμματισμού, Περιβάλλοντος και Υποδομών/Γρ. Γεν. Δ/ντή
  3. Διεύθυνση Περιβάλλοντος Δυτ. Ελλάδας
KOIN: Φορέας Διαχείρισης Εθν. Πάρκου Κοτυχίου Στροφιλιάς
ΘΕΜΑ: Ανάγκη να τεθεί σε προτεραιότητα η σταθεροποίηση της Λουρονησίδας Κοτυχίου

Η οριοθέτηση της λουρονησίδας, που διαχωρίζει τη Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου από τη θάλασσα, η οποία αναγγέλλεται με το συνημμένο ΔΤ του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Κοτυχίου Στροφιλιάς,  είναι μια σημαντική εξέλιξη που ανοίγει το δρόμο για μιας οριστική αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας του εύθραυστου αυτού οικοσυστήματος.

Παρακαλώ όπως η Περιφέρεια θέσει σε προτεραιότητα την ένταξη του έργου αυτού σε κατάλληλο πρόγραμμα, προς χρηματοδότηση και εκτέλεση, ώστε να αποφευχθούν οριστικά αυθαίρετες ενέργειες που πλήττουν την άγρια ζωή και την ίδια την επικοινωνία θάλασσας και λιμνοθάλασσας.
Υπογραμμίζω την ανάγκη ο σχεδιασμός να στηριχθεί στο σεβασμό των διαμορφωμένων από τις φυσικές δυνάμει ισορροπιών συμπεριλαμβανομένης της συμβολής του ρεύματος «Βέργα» της περιοχής.
Γιώργος Κανέλλης

Επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας

  Το ΔΤ του Φορέα Διαχείρισης του Εθν. Πάρκου Κοτυχίου Στροφιλιάς για την οριοθέτηση και την σημασία της στο λινκ:
http://ellinikifysi.gr/2017/04/strofylia-57/#.WOkHHkXyjow