Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Τα αρδευτικά δίκτυα κακοδιοικούνται

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στο τεύχος 9/2017 (Σεπτεμβρίου) του περιοδικού "ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ". Αφετηρία του η συζήτηση του θέματος της μεταφοράς της αρμοδιότητας εποπτείας των Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων στις περιφέρειες στη 13η συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Δ. Ελλάδας της 17 Ιουλίου 2017. Η τοποθέτηση της Οικ. Δυτ. Ελλάδας ήταν συνοπτικά οι θέσεις που αναλύονται στο άρθρο αυτό και πρωτίστως η ανάγκη αυξημένης και γενικής εποπτείας διότι η κακοδιοίκηση έχει ήδη οδηγήσει αρκετούς ΤΟΕΒ σε κατάρρευση.

Η κακοδιοίκηση απειλεί τα αρδευτικά μας δίκτυα

Του Γιώργου Κανέλλη*

Κάθε τόσο διεκτραγωδούμε την αδυναμία μας να καλύψουμε τις ανάγκες τις χώρας σε βασικά αγροτικά προϊόντα όπως είδη κηπευτικών, δημητριακά και προπαντός προϊόντα κτηνοτροφίας.
Αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί και να μην οδηγηθούμε σε άσκοπη μεμψιμοιρία, μόνη οδός είναι η αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων του πρωτογενούς μας τομέα.
Σκοπός του παρόντος κειμένου δεν είναι να δώσει μια πλήρη απάντηση στο ερώτημα «τι έχουν τα έρμα της γεωργίας μας και ψοφάνε» αλλά να εστιάσει σε ένα αλλά καίριο και χρονίζον  πρόβλημά της: την κατάσταση των Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων.
Εννοείται ότι δεν χρειάζεται να αναφερθούμε καν στη σημασία της σταθερής και οικονομικά προσιτής παροχής αρδευτικού νερού για την παραγωγικότητα του πρωτογενούς τομέα. Ποτιστικός με ξηρικό αγρό είναι η νύχτα με τη μέρα. Τελεία και παύλα.
Και όμως αντί να διαφυλάσσονται ως κόρη οφθαλμού,  η γενική εικόνα που παρουσιάζουν οι Τοπικοί Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων (ΤΟΕΒ) είναι απογοητευτική: απαράδεκτα ποσοστά απωλειών νερού κατά τη μεταφορά, τεχνικές βλάβες που παραμένουν χωρίς επισκευή και σωρεύονται, υπερεπεκτάσεις των δικτύων χωρίς πρόβλεψη, βαριά οικονομική δυσπραγία και αταξία  και, στις χειρότερες περιπτώσεις, διακοπή ρεύματος από τη ΔΕΗ και παύση λειτουργίας.
Βασική αιτία είναι η κακοδιοίκησή τους, που έχει δύο όψεις: επικράτηση αδύναμων να επιβάλλουν τις καταστατικές προβλέψεις ή και ιδιοτελών διοικητικών συμβουλίων μαζί με απονεύρωση και περιθωριοποίηση των Γενικών Συνελεύσεων των αντιπροσώπων από τη μια, ανεπαρκής ως προσχηματική άσκηση ελέγχου και εποπτείας από τις αρμόδιες κρατικές αρχές από την άλλη. Κύρια ορατά αποτελέσματα η σώρευση βλαβών, αλόγιστες και ευνοιοκρατικές επεκτάσεις με τη μέθοδο της παροχής «χρήσης νερού», αταξία σε διαδικασίες, έγγραφα, προσλήψεις προσωπικού και προπαντός η χρόνια αδυναμία είσπραξης του συνόλου των οφειλόμενων τελών ή και συστηματική ανοχή προς τους κακοπληρωτές.
Μορφές δυσλειτουργίας και κακοδιοίκησης
Θα αναφέρω μόνο μερικά ενδεικτικά γεγονότα που έχουν υποπέσει στην αντίληψή μου είτε με την ιδιότητα του περιφερειακού συμβούλου Δυτ. Ελλάδας είτε με αυτή του ασχολούμενου με τη γεωργία.
Περίπτωση πρώτη: συζητώ πριν λίγα χρόνια με δήμαρχο πόλης της Δυτικής Ελλάδας, πνιγμένης στα νερά. Μεγάλο πρόβλημα στις αγροτικές περιοχές η άρδευση, το μισό νερό χάνεται από διαρροές στο δίκτυο. Ερωτώ: πληρώνουν; Απάντηση: θλιμμένο κούνημα του κεφαλιού του δημάρχου.
Περίπτωση δεύτερη: Ημερίδα για την ανάπτυξη στη Δυτ. Ελλάδα. Μιλάει για το αρδευτικό πρόβλημα δραστήριος αγροσυνδικαλιστής ακμάζουσας γεωργικής και τουριστικής πόλης της Αχαΐας. Ερωτώ και πάλι: πληρώνουν; Μετά από κάποιες περικοκλάδες, η απάντηση αποσαφηνίζεται: όχι αρκετοί.
Περίπτωση τρίτη: ΤΟΕΒ χωριού σε ιδιαίτερα παραγωγική περιοχή της νότιας Πελοποννήσου. Η συνέλευση των αντιπροσώπων (24 μέλη) συγκαλείται μόνο μια φορά το χρόνο, συμμετέχουν περίπου οι μισοί, η διοίκηση ενημερώνει για όσο μπορεί λιγότερα θέματα και μόνο υπό πίεση, το ποιοι δεν πληρώνουν συστηματικά και μόνιμα θεωρείται θέμα «προσωπικών δεδομένων», ενώ έχουν καταγραφεί σε κάποιους οφειλές ετών ύψους διψήφιου αριθμού χιλιάδων ευρώ, αποφάσεις της συνέλευσης για άρνηση παροχής «χρήσης νερού» σε αιτούντες για τριψήφιο αριθμό στρεμμάτων, ανατρέπονται στην συνέχεια από το Διοικητικό Συμβούλιο (μετά από νέα αίτηση!), προσωπικό αμείβεται χωρίς παραστατικά, λογαριασμοί τελών δεν αναφέρουν το όνομα του παραλήπτη, αιτήσεις και δηλώσεις ιδιοκτητών αγρών αγνοούνται ή χάνονται. Γραπτή καταγγελία μελών του ΤΟΕΒ προς τις εποπτεύουσες αρχές (Δήμο, Περιφέρεια) καταλήγει απλώς σε έκτακτη γενική συνέλευση, με μόνο πρακτικό αποτέλεσμα την λήψη μέτρων κατά μέρους (όχι όλων) των στρατηγικών κακοπληρωτών. Εκλογές αναβάλλονται, αλλοιώσεις του κτηματολογικού πίνακα (που λειτουργεί και ως εκλογικός κατάλογος) καταγγέλλονται και η εποπτεύουσα αρχή (Περιφέρεια), αντί να επέμβει άμεσα το σκέπτεται για πάνω από ένα μήνα και βλέπουμε.
Περίπτωση τέταρτη: Συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτ. Ελλάδας προ μηνών στη Βόνιτσα Αιτωλοακαρνανίας. Δημοτικός σύμβουλος ζητεί τη βοήθεια της περιφέρειας για να ξαναλειτουργήσει αρδευτικό στην περιοχή, κάλυψης δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων, που, από τριετίας, έχει παύσει να λειτουργεί λόγω διακοπής της παροχής ρεύματος. Βολικό το «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» όταν όμως οι άλλοι παύσουν να ανέχονται το ρόλο του κορόιδου, και οι εποπτικές αρχές κάνουν ότι δεν βλέπουν, τελειώνει η υπομονή της ΔΕΗ και το μόνο που μένει είναι κανένα ευχέλαιο για να βρέξει.
Τι φταίει
Ασφαλώς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έχει (ή πρέπει να έχει) περισσότερα στοιχεία, οι περιπτώσεις όμως, που από ιδία εμπειρία αναφέρω, είναι χαρακτηριστικές.
Κατά την εκτίμησή μου τα βασικά αίτια που οδηγούν στην μακροχρόνια δυσλειτουργία, με αποτελέσματα που ξεκινούν από σοβαρές απώλειες νερού και φτάνουν σε μόνιμες αδικίες (τα σπασμένα των κακοπληρωτών πληρώνουν οι συνεπείς με έκτακτες εισφορές- «στρεμματιάτικα») ή και καταρρεύσεις, όπως στην περίπτωση της Βόνιτσας, είναι: η επικράτηση στα συμβούλια ιδιοτελών προσώπων μέσω συγγενικών – πελατειακών εξυπηρετήσεων, η αποφυγή από την πλειοψηφία των συνεπών μελών να προβάλουν σθεναρή αντίδραση έγκαιρα, είτε από αδιαφορία είτε λόγω λογικών «ου μπλέξεις», η πλημμελής ως καθαρά τυπική – προσχηματική άσκηση εποπτείας από τις αρμόδιες αρχές (μην ξεχνάμε ότι τα αρδευτικά δίκτυα είναι δημόσιες υποδομές) και τα απαρχαιωμένα καταστατικά των ΤΟΕΒ.
Σε σχέση με το τελευταίο αναφέρω, ότι πολλά καταστατικά των ΤΟΕΒ βασίζονται σε ένα υπόδειγμα του Υπουργείου Γεωργίας του 1980, που περιέχει διατάξεις που βοηθούν στον έλεγχό τους από συσπειρωμένες πελατειακές ομάδες. Μια τέτοια διάταξη επιτρέπει ίσο αριθμό σταυρών για την εκλογή Διοικ. Συμβουλίου με τα μέλη αυτού. Δηλαδή 13 στους 24 μπορούν να πάρουν όλες τις θέσεις και, αποφεύγοντες τις συνελεύσεις αντιπροσώπων, να χειραγωγήσουν κάθε τι, αποκλείοντας, στην πράξη, την κριτική και τον έλεγχο.  Η θητεία της Συνέλευσης αντιπροσώπων είναι τετραετής, υπερβολικό διάστημα, αρκετό για μια κακή διοίκηση να εδραιώσει ευνοιοκρατίες ή και να οδηγήσει το δίκτυο σε κατάρρευση.
Τι πρέπει να γίνει
Αυτό που αναλογεί στα μέλη των ΤΟΕΒ, και είναι ίσως το σημαντικότερο απ΄όλα, είναι η ενεργοποίηση των συνεπών και υπεύθυνων μελών, που είναι η πλειοψηφία, αν και σιωπηλή.
Όμως μόνο αν δουν μια ουσιαστική διαφορά στην στάση του κράτους, τόσο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης όσο και των περιφερειών, θα ενθαρρυνθούν να αναμιχθούν και πάλι, έτσι ώστε οι πιο τίμιοι κάθε περιοχής και όχι οι πιο καπάτσοι να διοικήσουν τα αρδευτικά δίκτυα.
Και υπάρχει σήμερα μια σημαντική ευκαιρία: η πρόσφατη μεταβίβαση με τις διατάξεις του άρθρου 46 του Ν.4456/2017, ΦΕΚ 24/Α/2017, της όλης ευθύνης εποπτείας της καλής λειτουργίας των Ο.Ε.Β. στις περιφέρειες, θεσμό που, έχοντας μεγαλύτερη απόσταση από τις τοπικές κοινωνίες (και τις αγκυλώσεις τους) απ΄ότι οι δήμοι, δίνει την ελπίδα (ή τουλάχιστον θεμελιώνει την  απαίτηση) ότι θα τελειώνουμε οριστικά με τυπικές και προσχηματικές λογικές άσκησης της εποπτείας.
Ειδικότερα χρειάζεται:
-Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης θα πρέπει να επέμβει σε ζητήματα γενικού χαρακτήρα, όπως η απαρχαίωση και οι αποτυχημένες διατάξεις του πρότυπου καταστατικού του 1980. Είναι σκόπιμα γενική κατεύθυνση για αλλαγή καταστατικών με στόχο περισσότερη διαφάνεια, διευκόλυνση της συμμετοχής μικρότερη θητεία (διετής) των ΔΣ, αντικατάσταση ρυθμίσεων που διαμορφώνουν λογικές πλειοψηφικού, μεταφορά και γενίκευση της μεταφοράς καλών πρακτικών από τους καλά λειτουργούντες ΤΟΕΒ στους (περισσότερους) που κακοδιοικούνται.
-Οι περιφέρειες οφείλουν να αποκτήσουν άμεσα ακριβή εικόνα για καθένα από τους ΤΟΕΒ ευθύνης τους που να αφορά την τήρηση των απαιτούμενων βιβλίων και φακέλων, την ορθή και πάντα μέσω τραπεζών διαχείριση των οικονομικών (η πληρωμή τελών με μετρητά πρέπει να γίνει ελάχιστη εξαίρεση), την διαφάνεια στην ενημέρωση των μελών των ΤΟΕΒ όσον αφορά ονόματα δυστροπούντων στις πληρωμές και ποσά, αιτήματα και αντιμετώπισή τους, τεχνική κατάσταση των δικτύων.
Οφείλουν ακόμα, να επέμβουν με αποφασιστικότητα και μέχρι τελικού αποτελέσματος, μακριά από κακώς νοούμενες δημοσιοϋπαλληλικές λογικές τύπου «πέτα αλλού το μπαλάκι», ιδίως όταν προκύπτουν ή καταγγέλλονται φαινόμενα επιπέδου κόπρου του Αυγείου που πρέπει να καθαριστεί. Πιο συγκεκριμένα, εκτιμώ ως απαραίτητη την άσκηση μέσα σε χρονοδιάγραμμα εντός του τρέχοντος έτους προληπτικού τακτικού ελέγχου σε ΟΛΟΥΣ τους ΤΟΕΒ όσον αφορά την οργανωτική και τεχνική κατάστασή τους, καθώς και την παρουσία περιφερειακών υπαλλήλων τουλάχιστον στις γενικές συνελεύσεις των αντιπροσώπων και τις εκλογές. Και βεβαίως οι αρμόδιοι αντιπεριφερειάρχες δεν πρέπει να διστάζουν να λαμβάνουν δραστικά μέτρα, όπως η καθαίρεση Συμβουλίων όταν ανοικτά και επανειλημμένα  παραβιάζουν το καταστατικό σε σοβαρά θέματα.
-Τέλος, να το ξαναπούμε, οι συνεπείς και έντιμοι αγρότες οφείλουν να ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ περισσότερο και έγκαιρα για την κοινή δημόσια υποδομή που πολλαπλασιάζει την παραγωγική τους δυνατότητα.
Με την κλιματική αλλαγή να απειλεί όλο και περισσότερο τα αγροτικά μας εδάφη μας με ημιερημοποίηση, η ανοχή σε διαβρωτικά φαινόμενα στα δίκτυα άρδευσης, καθίσταται αυτοκτονική επιλογή.

* περιφερειακός σύμβουλος Δυτ. Ελλάδας, αγρότης κατά δεύτερο επάγγελμα



Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Συνεννόηση και εθελοντές θέλουν τα αδέσποτα!



Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 4 Οκτωβρίου 2017


Δελτίο τύπου

Εθελοντική προσφορά και συνεννόηση χρειάζεται για τα αδέσποτα!
Ανακοίνωση της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας για την Ημέρα των Ζώων 2017
Τιμάμε σήμερα την Παγκόσμια Ημέρα των ζώων. Μια μέρα που ανήκει κυρίως στα ζώα συντροφιάς, και ιδίως τα πιο άτυχα από αυτά, τα αδέσποτα, παρότι, ας μην ξεχνάμε, ότι τα άγρια ζώα δέχονται βαρύτερα πλήγματα και όχι λίγα τείνουν να εξαφανιστούν.
Για τα αδέσποτα ζώα η εμπειρία έχει δείξει ότι μετά την άριστη λύση, που είναι η υιοθεσία τους, ακολουθεί η λύση της φροντίδας σε οργανωμένους κατάλληλους χώρους που λειτουργούν με συνεργασία των Δήμων με τις φιλοζωικές οργανώσεις, τουλάχιστον εκείνες που έχουν πείσει για τη υπευθυνότητά τους.
Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα, έχοντας υπόψη προβλήματα και δυσάρεστες για το πολιτισμό μας εικόνες σχετικά με την τύχη των αδεσπότων, καθώς και τη δυσχέρεια που έχουν οι Δήμοι στο να βρουν εργολάβους για την φροντίδα των ζώων αυτών,  τόσο στην Πάτρα όσο και σε άλλες πόλεις της περιφέρειάς μας, υπενθυμίζει και τιμά την αναντικατάστατη προσφορά των φιλοζωικών οργανώσεων.
Απευθύνουμε έκκληση στους Δήμους  να συνεργάζονται μαζί τους κατά προτεραιότητα αποφεύγοντας γραφειοκρατικές πρακτικές και να τους παρέχουν χώρους και οικονομική υποστήριξη. Μόνο έτσι θα παύσουν οι άκαρποι διαγωνισμοί για τη φροντίδα των αδεσπότων και τα ζώα αυτά θα έχουν μια αξιοπρεπή φροντίδα, με παράλληλη επίλυση και των προβλημάτων που ενδέχεται να προκαλούν.

Γιώργος Κανέλλης
Περιφερειακός σύμβουλος – επικεφαλής Οικ. Δυτ. Ελλάδας
6972902750



Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

H αδράνεια διαιωνίζει το πρόβλημα του αμιάντου

Αδράνεια και αναβλητικότητα διαιωνίζουν το πρόβλημα του αμιάντου



Η συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο της 25ης Σεπτεμβρίου της επερώτησης της «Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας» με αντικείμενο το τι έχει γίνει και τι προγραμματίζεται  για την αντιμετώπιση πλευρών έστω του προβλήματος της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, επιβεβαίωσε την εικόνα αδράνειας που επικρατεί.  Με σημαντικό επιπλέον παράγοντα την καθυστέρηση έκδοσης της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας (η διάσκεψη έχει γίνει από τον Φεβρουάριο) επί της προσφυγής της ιδιοκτήτριας Εθνικής Τράπεζας, η κατάσταση συνεχίζεται όπως την γνωρίζουμε χρόνια: στα χέρια του στρατηγού άνεμου.
  Η υπό τον αν. υπουργό κ. Σωκ. Φάμελλο σύσκεψη της 4ης Ιουλίου που δημιούργησε κάποιες ελπίδες για σταδιακή έστω βελτίωση επιβεβαιώθηκε από την απάντηση του Αντιπεριφερειάρχη Αχαϊας κ. Αλεξόπουλου ότι  δεν έχει ως τώρα ορατά αποτελέσματα.
Όμως το πρόβλημα, όχι μόνο της ΑΜΙΑΝΤΙΤ αλλά και των κάθε είδους αποβλήτων αμιάντου είναι εδώ, όπως τραγικά υπογράμμισε και η γνωστή κατάρρευση του στεγάστρου από φύλλα αμιαντοτσιμέντου στο παλαιό λιμάνι της Πάτρας.
 Ο κ. Αλεξόπουλος είπε ότι η Περιφέρεια κάνει αυτό που της αναλογεί (μετρήσεις, που δεν δίνουν ανησυχητικά αποτελέσματα, επαναλαμβανόμενους ελέγχους, κυρώσεις και στοιχεία στην εισαγγελική αρχή), όμως από τις κατεξοχήν αρμόδιες αρχές (υπουργείο Περιβάλλοντος και Αποκεντρωμένη Διοίκηση δεν υπάρχει κάποια ενημέρωση για πρόοδο σε σχέση με όσα αποφασίστηκαν στην υπό τον υπουργό κ. Φάμελλο σύσκεψη της 4ης Ιουλίου.

Υπενθυμίζουμε ότι την 4η Ιουλίου, όπως προκύπτει από σχετική ανακοίνωση του αρμόδιου αν. υπουργού  Περιβάλλοντος  Σωκ. Φάμελλου,  κατά τη διάρκεια της σύσκεψης -παρουσία του περιφερειάρχη Απ. Κατσιφάρα, του δημάρχου Πατρέων Κώστα Πελετίδη και του συντονιστή της αποκεντρωμένης διοίκησης Νικ. Παπαθεοδώρου- οι συμμετέχοντες κατέληξαν σ' ένα πλαίσιο άμεσων δράσεων για την ΑΜΙΑΝΤΙΤ, που περιλαμβάνει:
> Μέτρα φύλαξης και περίφραξης της εγκατάστασης, μέριμνα των ιδιοκτητών και ενημέρωση των αστυνομικών και δικαστικών αρχών από πλευράς αν. ΥΠΕΝ «για την εφαρμογή αυστηρών κανόνων επιτήρησης και απονομή ευθυνών σε όσους παραβιάζουν τους όρους προστασίας του περιβάλλοντος, με την παράνομη απόρριψη αποβλήτων, η οποία συνεχίζεται» (σύμφωνα με καταγγελίες τοπικών παραγόντων).
> Ενημέρωση του ΣτΕ προκειμένου να επισπευσθεί η δημοσιοποίηση της απόφασης για την υπόθεση, που εκδικάστηκε την 1η Φεβρουαρίου 2017 (κατόπιν προσφυγής της ΕτΕ)
> Ενημέρωση των κυρίων της έκτασης για την ανάγκη εφαρμογής μέτρων, τα οποία θα εξασφαλίζουν ασφαλή διαχείριση του αμιάντου. Τα μέτρα συνοψίζονται ως εξής:
> Πλήρης προσδιορισμός και αξιολόγηση πιθανών κινδύνων, λεπτομερής καθορισμός των μέτρων ελέγχου και των απαραίτητων ενεργειών ασφάλειας και προστασίας.
> Μελέτη κατηγοριοποίησης και ταξινόμησης όλων των αποβλήτων αναλόγως κωδικών ΕΚΑ σε επικίνδυνα και μη απόβλητα.
> Συλλογή και συσκευασία θραυσμάτων και δομικών υλικών αμιαντοτσιμέντου, αποξήλωση στεγών και προσόψεων φύλλων αμιαντοτσιμέντου και συσκευασία τους, συλλογή και συσκευασία αντιδραστηρίων και
> Κατάρτιση λεπτομερούς σχεδίου έκτακτης ανάγκης για κάθε τμήμα εργασιών».
Τα παραπάνω, αν και δεν επέτρεπαν αυταπάτες ότι θα επέλυαν το χρόνιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, περιβάλλοντος και απώλειας αναπτυξιακών ευκαιριών, που συνιστά η συνεχιζόμενη ΜΗ διαχείριση του χώρου της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, συνιστούσαν βήματα προς την ορθή κατεύθυνση.
 Προπαντός, στήριζαν την ελπίδα για διαχωρισμό του μικρού ποσοστού των σχετικά πιο επικίνδυνων αποβλήτων ώστε να διευκολυνθεί η μόνη δυνατή διαχείριση του μεγάλου όγκου των δεκάδων χιλιάδων τόνων λιγότερο επικίνδυνων αποβλήτων (κυρίως πιθανώς μολυσμένα χώματα), που είναι η επιτόπια υγειονομική ταφή σε μέρος του ακινήτου με ευθύνη και έξοδα των ιδιοκτητών, με άμεση αποκατάσταση (φύτευση) και αποκλεισμό κάθε άλλης ανάλογης χρήσης.
Εν τέλει, όπως όλα δείχνουν ελάχιστα απ΄αυτά, ή και τίποτα δεν έχει υλοποιηθεί. Η ευθύνη του Υπουργείου Περιβάλλοντος και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης είναι μεγάλη. Πρέπει δε να σημειώσουμε ότι αδράνεια υπάρχει και ως προς την αντιμετώπιση του προβλήματος της ορθής διαχείρισης των προκυπτόντων από κατεδαφίσεις ή αντικαταστάσεις στεγών μικροποσοτήτων αμιαντούχων υλικών.
Αλλά η τακτική αυτή, της άφεσης του προβλήματος στο χρόνο, επιβαρύνει την δημόσια υγεία, το περιβάλλον  και στερεί την Αχαΐα από την αξιοποίηση ενός εξαιρετικού βιομηχανικού οικοπέδου 135 στρεμμάτων.
Εμείς, η Οικολογική Δυτική Ελλάδα θα συνεχίσουμε να πιέζουμε τους πάντες κόντρα στην αδράνεια και την αναβλητικότητα. Τα περιβαλλοντικά προβλήματα λύνονται εκεί που γεννώνται, δεν στέλνονται ούτε κάπου «αλλού», ούτε στις καλένδες.
Γιώργος Κανέλλης, περιφερειακός σύμβουλος, επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας,  6972902750
------

Λεζάντα φωτο: Στέγη δώματος από αμιαντοτσιμέντου σε συνοικία της Πάτρας. Αν ο ιδιοκτήτης την αποξηλώσει κανείς δεν μπορεί να του πει που θα την πάει.

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Εφιαλτικό σενάριο οι πετρελαιοκηλίδες

Οι Οικολόγοι Πράσινοι Δ. Ελλάδας εξέδωσαν την παρακάτω ανακοίνωση για το θέμα της πετρελαιοκηλίδας στο Σαρωνικό Κόλπο:

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ
μέλος του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ
Περιφερειακή Οργάνωση Δ. Ελλάδας

                        Πάτρα 13 – 9- 2017

Δελτίο τύπου

Εφιαλτικό σενάριο για το ελληνικό θαλάσσιο περιβάλλον τα ατυχήματα δεξαμενόπλοιων

Το ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου, γεμάτου με 2.570 τόνους καύσιμα,  και η ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος και της παράκτιας περιοχής της Σαλαμίνας που προκάλεσε, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο με την συνεργασία όλων των αρμόδιων υπηρεσιών προκειμένου να αποκατασταθεί το θαλάσσιο περιβάλλον και η ρύπανση της ακτογραμμής.
Απαιτείται άμεση απορρύπανση με όσα μέσα διαθέτουμε ή μπορούν να συνδράμουν ακόμα και από γειτονικές χώρες ανεξαρτήτως κόστους έτσι ώστε ο εκτιμώμενος χρόνος της επιχείρησης απορρύπανσης να είναι λιγότερο από ένα μήνα όπως –έως τώρα- έχει ανακοινωθεί.
Παράλληλα θα πρέπει να διερευνηθούν πλήρως τα αίτια, να αποδοθούν ευθύνες και να απαιτηθούν αντίμετρα, που θα μειώνουν τις πιθανότητες πρόκλησης νέου –ανάλογου- ατυχήματος.

Παρ` όλα αυτά το συγκεκριμένο περιστατικό αποδεικνύει πως –σε όλες τις περιπτώσεις- ο κίνδυνος ατυχήματος δεν μπορεί να εξαλειφθεί με ότι αυτό συνεπάγεται σε επίπεδο περιβαλλοντικής/οικολογικής καταστροφής.
Εφιαλτικό φαντάζει ένα μελλοντικό σενάριο όπου δεξαμενόπλοια θα πλέουν στις Ελληνικές θάλασσες μεταφέροντας τεράστια φορτία από τις (σχεδιαζόμενες) εξορύξεις υδρογονανθράκων με τις πιθανότητες επιβλαβών επιπτώσεων ύστερα από κάποιο ατύχημα να πολλαπλασιάζονται…
Τα μέτρα ασφαλείας (διπλό κύτος και άλλα) είναι το ελάχιστο αναγκαίο, η βαθμιαία αλλά αποφασιστική απομάκρυνση από την εξόρυξη υδρογονανθράκων και άνθρακα είναι η απαραίτητη επιλογή για ένα βιώσιμο μέλλον.


Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Διαχείριση αμιάντου: όταν συνεχώς αναβάλλουμε τις λύσεις, τα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα  
Πάτρα 8 Ιουλίου  2017

Δελτίο τύπου

Διαχείριση αμιάντου: όταν συνεχώς αναβάλλουμε τις λύσεις, τα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι!

Ο πάταγος που προκάλεσε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, η κατάρρευση της στέγης από φύλλα αμιαντοτσιμέντου, του ετοιμόρροπου  κτιρίου στο Βόρειο λιμάνι της Πάτρας, που μάλιστα οδήγησε στην απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, οφείλει να μας αφυπνίσει όσον αφορά το πρόβλημα της διαχείρισης του αμιάντου συνολικά.
Αυτό που κατέδειξε η τραγική αυτή εξέλιξη, και το οποίο η «Οικολογική Δυτική Ελλάδα»  προσπαθεί  απεγνωσμένα χρόνια τώρα, να προβάλλει στον δημόσιο διάλογο, είναι ότι η «τακτική της γάτας που καλύπτει τα κόπρανά της», το κουκούλωμα δηλαδή, οι αναβολές και οι αυταπάτες για μεταφορά «αλλού» των σοβαρών προβλημάτων δημόσιας υγείας και περιβάλλοντος, οδηγούν σε διαιώνιση, επιδείνωσή τους ή ακόμη και λυπηρά συμβάντα, όπως το πρόσφατο.
Αυτού του είδους τα προβλήματα, με τη διαχείριση του αμιάντου να είναι ανάμεσα στα κυριότερα, επιλύονται υπέρ του δημόσιου συμφέροντος μόνο με ενεργητική εμπροσθοβαρή στάση, όχι με συνεχείς αναβολές για αποτροπή υποθετικών προβλημάτων που μετατρέπουν τα πραγματικά σε «σκελετούς στο ντουλάπι».
Είναι σαφές ότι σοβαρή όψη του θέματος του αμιάντου δεν είναι μόνο τα παλαιά, με στέγες ή άλλα δομικά στοιχεία από αμιαντοτσιμέντο, κτίρια στο παλαιό λιμάνι ή αλλού στην Πάτρα και άλλες πόλεις. Υπάρχει το άλυτο πρόβλημα των 135 στρεμμάτων με διάσπαρτα αμιαντούχα απόβλητα του χώρου της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, υπάρχει επίσης το πρόβλημα της διάθεσης στεγών ή άλλων αμιαντούχων στοιχείων που αποξηλώνονται από δημόσια και ιδιωτικά κτίρια.

Τι πρέπει να κάνουμε σήμερα αν θέλουμε να διδαχτούμε από την τραγική ιστορία του κτιρίου που κατέπεσε, μετά από ένα, πολλαπλών ευθυνών, κρεσέντο ανεύθυνων αναβολών;
Πρώτον, να διαχειριστούμε με προσοχή τα υλικά της κατάρρευσης, ώστε κανείς να μην εκτεθεί σε κίνδυνο να εισπνεύσει ίνες αμιάντου.
Δεύτερον, να συζητήσουμε σοβαρά το θέμα της ασφαλούς αποθήκευσης και τελικής υγειονομικής ταφής των ποσοτήτων αποβλήτων αμιάντου που συνεχώς προκύπτουν από δημόσια και ιδιωτικά κτίρια. Εδώ η ευθύνη της κυβέρνησης να ενεργοποιηθούν οι ορισμένοι στον εθνικό σχεδιασμό 4 χώροι διάθεσης αμιαντούχων (δύο στη Δυτ. Μακεδονία και από ένας σε Αρκαδία και Βοιωτία) είναι σαφής και η ανάγκη να ενεργήσει άμεση.
Τρίτον, να προχωρήσουμε ένα ακόμη βήμα στο μέγα θέμα της ΑΜΙΑΝΤΙΤ. Αυτό σημαίνει ότι τα θετικά, πλην όμως μερικού χαρακτήρα, μέτρα που αποφασίστηκαν στην υπό τον υπουργό κ. Σωτ. Φάμελλο σύσκεψη για το θέμα, των αρχών Ιουλίου (φύλαξη και πάλι του χώρου, διαχωρισμός και συσκευασία των περισσότερο αμιαντούχων αποβλήτων του χώρου, κατηγοριοποίηση σε επικίνδυνα και μη, αξιολόγηση κινδύνων), πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα και να ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΟΥΝ με μια γενναία όσο και ρεαλιστική απόφαση για την επιτόπια ταφή, σε χώρο ειδικού σκοπού εντός του οικοπέδου, των μικρής επικινδυνότητας αποβλήτων, ήτοι των μολυσμένων χωμάτων, που είναι και το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό.  Επιμένουμε, ότι και των άλλων η επιτόπια ταφή με τους κανόνες της επιστήμης, είναι η πλέον εφικτή και συμφέρουσα και για τα εμπλεκόμενα ιδιωτικά αλλά, προπαντός, για το δημόσιο συμφέρον λύση.

 Να τολμήσουμε και να τολμήσουμε άμεσα, όπως και πάλι έχουμε ζητήσει (http://ecowesthellas.blogspot.gr/2017/06/blog-post.html), με βάση την αρχή «να διαχειριστούμε τα δικά μας απόβλητα, στον τόπο μας και μόνον αυτά».
Η προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας επιβάλλουν να ενεργούμε με πρόβλεψη και θάρρος, όχι να μαζεύουμε τα σπασμένα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, όταν τα άλυτα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι.

Γιώργος Κανέλλης, περιφερειακός σύμβουλος Δ. Ελλάδας, επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας


Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

H κατεδάφιση των Μαύρων Βουνών μπορεί να σταματήσει τώρα!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 29 Ιουνίου 2017


Δελτίο τύπου
H κατεδάφιση των Μαύρων Βουνών μπορεί να σταματήσει τώρα!
Στον ιστότοπο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (http://www.opengov.gr/minenv/?p=8698) αναρτήθηκε το κείμενο του νέου νομοσχεδίου για τον εκσυγχρονισμό της λατομικής δραστηριότητας. Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα θεωρεί ότι η διαβούλευση αυτή μας παρέχει μια αξιοσημείωτη ευκαιρία για την επίλυση του χρόνιου προβλήματος της παρουσίας λατομικής περιοχής μέσα στην Α' ζώνη του εθνικού πάρκου Στροφιλιάς Κοτυχίου.
Η λειτουργία των Λατομείων Αράξου στα Μαύρα Βουνά, ένα χαμηλό ασβεστολιθικό σχηματισμό στα βόρεια της έκτασης του Εθνικού Πάρκου, αποτελεί μια ανοιχτή πληγή,   γιατί η περιοχή είναι ενδιαίτημα σπάνιων ενδημικών φυτών αλλά και αρπακτικών πτηνών.
Τα Λατομεία Αράξου, στο πλαίσιο της ειδικής νομοθεσίας με την οποία ιδρύθηκε το Εθνικό Πάρκο Κοτυχίου Στροφιλιάς, ήτοι της ΚΥΑ 12365 ΦΕΚ 15 της 29-4-2009,  έχουν χαρακτηρισθεί ως «ζώνη ΒΑ», στην οποία προσδιδόταν προσωρινός χαρακτήρας μέχρι την 1-1-2011, οπότε και όφειλε να ενταχθεί στην Α΄ Ζώνη (Ζώνη Προστασίας της Φύσης), λόγων των προστατευτέων πτηνών και φυτών τους. Όμως η λειτουργία των λατομείων συνεχίστηκε, προφανώς σε βάρος των σκοπών προστασίας της φύσης της εν λόγω ΚΥΑ, με διαδοχικές αποφάσεις παράτασης, και με αιτιολογικό την «περιβαλλοντική αποκατάσταση» του υπό λατομική εκμετάλλευση χώρου, με την τελευταία από αυτές να λήγει στο τέλος του νέου ΕΣΠΑ, ήτοι το 2020. Μια ρύθμιση που έγινε την ταραγμένη προεκλογική περίοδο του Δεκεμβρίου 2014.
Οι έρευνες της Περιφέρειας (και της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης προηγουμένως) για ανεύρεση νέας κατάλληλης λατομικής περιοχής στην Αχαΐα δεν απέδωσαν αποτέλεσμα, διότι, όπως έχει ανακοινωθεί, υπάρχουν μεν κατάλληλοι ασβεστολιθικοί όγκοι, δεν πληρούνται όμως οι προβλεπόμενες αποστάσεις από οικισμούς και άλλα σημεία ενδιαφέροντος.
Οι παρατάσεις λειτουργίας των Λατομείων Αράξου είναι μια πονεμένη ιστορία που κάποιες φορές συνοδεύτηκε και από σκηνές απείρου κάλλους, ου μην αλλά και ωμού εκβιασμού με βαριά μηχανήματα εργολάβων να κλείνουν τους δρόμους της Πάτρας.
Πρόσφατα, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, πρότεινε στην κυβέρνηση  με το 134642/247 της 18-5-2017 έγγραφό της, που υπογράφεται από τον Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας Γρ. Αλεξόπουλο, μια ρεαλιστική λύση του προβλήματος, λύση που η Οικολογική Δυτική Ελλάδα χρόνια τώρα υποστηρίζει.
Συγκεκριμένα προτείνεται να τροποποιηθεί η παράγραφος 4α του  άρθρου 3 του Ν. 1428/1984 όπως έχει τροποποιηθεί με το άρθρο 11 του Ν. 4203/2013 και να διαμορφωθεί  ως εξής:

«4α. Σε νησιωτικές περιοχές, στις οποίες η στενότητα των χώρων δεν παρέχει τη δυνατότητα τήρησης της απόστασης των χιλίων (1.000) μέτρων της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του ν. 2115/1993, ή σε παραμεθόριες περιοχές, στις οποίες υφίσταται επιτακτική ανάγκη εξασφάλισης αδρανών υλικών για την ομαλή λειτουργία της αγο­ράς και την εκτέλεση δημοσίων έργων, (αρχή πρότασης τροποποίησης) ή σε Περιφερειακές Ενότητες όπου η Επιτροπή της παραγράφου 3 του άρθρου3 του ν.1428/84 μετά το πέρας της σχετικής προβλεπόμενης έρευνας αποφανθεί με τεκμηριωμένη έκθεσή της ότι δεν εντοπίσθηκε στην Περιφερειακή Ενότητα καμία περιοχή που να πληροί τις προυποθέσεις που ορίζει η λατομική νομοθεσία για να καθορισθεί ως λατομική περιοχή, (τέλος πρότασης τροποποίησης)  είναι δυνατός ο περιορισμός της απόστασης αυτής, από μέρος ή από το σύνολο των ορίων της λατομικής περιοχής, με τη σχε­τική απόφαση καθορισμού της

Καλούμε την Περιφέρεια να επιμείνει και να υποστηρίξει άμεσα και σθεναρά την πρότασή της αλλά και το Υπουργείο να την συμπεριλάβει στο νέο νομοσχέδιο.
Η συνέχιση της λειτουργίας των Λατομείων Αράξου και μετά το 2020 θα οδηγήσει στην πλήρη κατεδάφιση των Μαύρων Βουνών, μια ντροπιαστική κατάσταση, απολύτως ασύμβατη με την Α΄ ζώνη ενός εθνικού πάρκου.
Η ώρα της λύσης του προβλήματος, που μάλιστα μπορεί να έλθει και πριν το 2020, είναι τώρα.

Γιώργος Κανέλλης
Περιφερειακός σύμβουλος Δ. Ελλάδας



Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Να διαχειριστούμε στον τόπο μας, τα δικά μας απόβλητα αμιάντου και μόνον αυτά!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 14 Ιουνίου 2017

Δελτίο τύπου

ΑΜΙΑΝΤΙΤ:Να διαχειριστούμε στον τόπο μας, τα δικά μας απόβλητα αμιάντου και μόνον αυτά! 

Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει το χώρο της πρώην ΑΜΙΑΝΤΙΤ, στο Δρέπανο Αχαΐας ως «περιβαλλοντική βόμβα».
 Πρόκειται για ένα εγκαταλελειμμένο  βιομηχανικό χώρο προϊόντων με βάση τον αμίαντο, εκτάσεως 135 στρεμμάτων, που έχει αφεθεί, για διάστημα μεγαλύτερο της δεκαετίας,  στην μοίρα του και στο έλεος των ανέμων που διασπείρουν στην ευρύτερη περιοχή τοξικές ίνες του υλικού αυτού. Ο χώρος λεηλατείται συνεχώς με κίνδυνο και για αυτούς που προσπαθούν να αποσπάσουν μέταλλα ανάμεσα στα τοξικά απόβλητα. Και τούτο διότι, όλο αυτό το διάστημα  προσχηματικές και ανεδαφικές «λύσεις», λόγω (υποτιθέμενου) πολιτικού κόστους, διαιωνίζουν τους κινδύνους, με μόνη σίγουρη πραγματικότητα την πλήρη αδράνεια των αρμόδιων αρχών.
Πριν λίγες μέρες σε ιστοσελίδες της Αχαΐας εμφανίστηκαν δηλώσεις αμφιλεγόμενου εξ Αθηνών προέδρου «Κέντρου Ερευνών», που εμφάνιζαν τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος κ. Φάμελλο να  διαβεβαιώνει τον εν λόγω κύριο, ότι ο προβλεπόμενος από τον Εθνικό Σχεδιασμό να γίνει στη Μεγαλόπολη Χώρος Υγειονομικής Ταφής Επικινδύνων Αποβλήτων (ΧΥΤΕΑ), και που προβλέπεται να παραλάβει απόβλητα αμιάντου της ΔΕΗ και κτιρίων της Περιφέρειας Πελοποννήσου, θα μεταφερθεί, λέει, στο χώρο της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, στην Πάτρα!
Επιβάλλεται λοιπόν να αποσαφηνιστούν ορισμένα θεμελιώδη στοιχεία του θέματος, ώστε λαϊκιστές και ανεύθυνοι παράγοντες να μην συντελέσουν στην περαιτέρω επιδείνωση και διαιώνιση του προβλήματος.
  1. Ο ισχύων από το 2016 Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης Επικινδύνων Αποβλήτων, ο οποίος έχει ειδικό κεφάλαιο για τα απόβλητα αμιάντου ΔΕΝ προβλέπει ΧΥΤΕΑ στην Αχαΐα και ειδικότερα στην ΑΜΙΑΝΤΙΤ. Επομένως οι φερόμενες ως θέσεις του υπουργού, αν υπάρχουν, έρχονται σε αντίθεση με αυτόν.
  2. Αντιθέτως στην Μεγαλόπολη και 3 άλλες περιοχές (Αγ. Αθανάσιος Βοιωτίας, Λιγνιτικά Δ. Μακεδονίας, Ζαμάνι Κοζάνης), προβλέπεται και αναφέρεται ειδικά ποιας προέλευσης απόβλητα αμιάντου θα πάνε σε κάθε μια.
  3. Για την ΑΜΙΑΝΤΙΤ ο εθνικός σχεδιασμός δεν προβλέπει μεν (δυστυχώς) τίποτα ειδικά, περιλαμβάνει όμως την σαφή γενική κατεύθυνση της εντός των ορίων της χώρας επίλυσης τέτοιων προβλημάτων.
  4. Η «λύση» που έχει αποφασιστεί από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση ΔΕΠΙΝ για τις δεκάδες χιλιάδες τόνους αμιαντούχων αποβλήτων και μολυσμένων χωμάτων της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, δηλαδή η μεταφορά στο εξωτερικό για διαχείριση, αποδείχτηκε παντελώς ανεδαφική και ανεφάρμοστη και για περιβαλλοντικούς και για οικονομικούς λόγους.
Με βάση τα παραπάνω προκύπτει ότι:
Μόνη επιλογή που μπορεί γρήγορα να αποδώσει αποτέλεσμα και να θέσει τέρμα στον σκανδαλώδη στρουθοκαμηλισμό τou υπουργείου, της  Αποκεντρωμένης Διοίκησης και της Περιφέρειας Δ. Ελλάδας, που ανέχονται τον άνεμο και τους λεηλατούντες να «λύνουν» χρόνια τώρα το πρόβλημα, είναι η επιτόπια υγειονομική ταφή των αποβλήτων αμιάντου και μολυσμένων χωμάτων της ΑΜΙΑΝΤΙΤ σε τμήμα (υπολογίζονται ότι αρκούν 25 από τα 135 στρέμματα) του οικοπέδου της και ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΩΝ ή και μικροποσοτήτων που μπορεί να προέρχονται από δημόσια κτίρια της περιφέρειάς μας.
Εμπρηστικές δηλώσεις οποιουδήποτε για μεταφορές αποβλήτων αμιάντου από τη μια περιοχή στην άλλη κάνουν κακό σε ΟΛΟΥΣ.
Εμείς εδώ, στην Αχαΐα, στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, έχουμε ανάγκη και συμφέρον δημόσιας υγείας να διαχειριστούμε τα αμιαντούχα μας επικίνδυνα απόβλητα και ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΑ στον τόπο μας. Οι άλλες περιοχές τα δικά τους, όπου προβλέπεται.
Και αυτό, που είναι η μόνη ρεαλιστική λύση, πρέπει να ξεκινήσει τώρα με συνεργασία Υπουργείου Περιβάλλοντος, Αποκεντρωμένης Διοίκησης και Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.
Ως εδώ η αδράνεια που μας δηλητηριάζει αργά!

Γιώργος Κανέλλης,

Επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Ανακοίνωση της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας για την Ημέρα Περιβάλλοντος 2017

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 4 Ιουνίου 2017

Να σεβαστούμε τη φύση, να μετάσχουμε στη νέα οικονομία!
Ανακοίνωση της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας για την Ημέρα Περιβάλλοντος 2017

Η πολιτικά ανήθικη, κοντόφθαλμη και βαθιά αντίθετη στα επιστημονικά δεδομένα απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Ντ. Τράμπ να αποσύρει τη χώρα του από τη Διεθνή Συμφωνία του Παρισιού για τη διάσωση του κλίματος, επισκιάζει κάθε άλλη εξέλιξη σχετικά με το παγκόσμιο περιβάλλον, το κοινό σπίτι όλων, κατά τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα περιβάλλοντος.
Ήδη, η διεθνής αντίδραση, τόσο σε επίπεδο των συλλογικών εκφράσεων των πολιτών, όσο και στο επίπεδο των ηγεσιών, με πρωτοπόρους ηγέτες ευρωπαϊκών χωρών αλλά και τον πρόεδρο της ΕΕ κ. Γιουνκέρ, εκφράζεται έντονα και παίρνει διαστάσεις.
Δυστυχώς, η χώρα μας αν και, στο επίπεδο των λόγων, κινείται αντίθετα με τον Τραμπ, στο επίπεδο της πράξης επίσης δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες αυτοδέσμευσης που της αναλογούν: επιμένουμε σε νέες λιγνιτικές μονάδες, διαθέτουμε το μισό μας θαλάσσιο (και όχι μόνο) γεωγραφικό χώρο σε έρευνες για υδρογονάνθρακες με στόχο εκτεταμένες εξορύξεις, καθυστερούμε επί έτη προγράμματα μόνωσης σπιτιών, κάνουμε λιγότερες από τις αναγκαίες επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Χρειάζεται στροφή πολιτικής όχι μόνο για να αναλάβουμε τις διεθνείς ευθύνες μας, αλλά και για να μετάσχουμε στη νέα οικονομία της καινοτομίας και της καθαρής ενέργειας.
Στην περιφέρειά μας, παραμένουν χωρίς η περιφερειακή αρχή να κινείται σε νέα κατεύθυνση, όπως επανειλημμένα και έντονα έχουμε ζητήσει, οι «περιβαλλοντικές βόμβες» στο χώρο της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, στο Ποτόκι Ηλείας, στην Τέμενη Αιγίου. Ζητούμε και πάλι τοπικές ρεαλιστικές λύσεις και όχι περαιτέρω αδράνεια.
Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα υπογραμμίζει την ανάγκη να δρομολογηθούν και να επιδιωχθεί χρηματοδότηση για προγράμματα θετικών επεμβάσεων στο περιβάλλον, όπως ο μερικός επαναπλημμυρισμός των πρώην Λιμνών Μουριάς και Αγουλινίτσας στην Ηλεία και η αναβάθμιση της περιοχής με αποθέσεις απορριμμάτων κάτω από το φράγμα Στράτου στην Αιτωλοακαρνανία.
 Ζητούμε ακόμη, να ασκηθεί πίεση στην κυβέρνηση για έγκαιρη νομοθετική λύση στο θέμα των λατομικών ζωνών στην Αχαΐα, ώστε μην κατεδαφιστούν πλήρως τα Μαύρα Βουνά, αναπόσπαστο τμήμα του Εθνικού Πάρκου Κοτυχίου Στροφιλιάς.
 Επαναφέρουμε για  μια ακόμη φορά, την πρότασή μας για παθητικά (μόνωση) και ενεργητικά (εγκατάσταση φωτοβολταϊκών) προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης σε δημόσια κτίρια, όπως τα σχολεία.
Υπογραμμίζουμε τέλος, την ανάγκη σεβασμού της πολύτιμης χλωρίδας και πανίδας της περιφέρειάς μας και μηδενικής ανοχής σε φαινόμενα που την πλήττουν όπως οι εγκληματική πρακτική των δηλητηριάσεων άγριων ζώων, και η λαθροθηρία ιδίως στις υγροτοπικές περιοχές.
Η βιωσιμότητα και ο σεβασμός στο περιβάλλον δεν είναι μόνο υποχρέωσή μας, είναι και θεμέλιο μιας καλύτερης ποιότητας ζωής!

Γιώργος Κανέλλης
Περιφερειακός σύμβουλος – επικεφαλής Οικ. Δυτ. Ελλάδας





Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Οι προτάσεις μας για βιώσιμη Πάτρα και Αγρίνιο

Στείλαμε στους δημάρχους Πάτρας και Αγρινίου το κείμενο των προτάσεων μας για βιώσιμη χρήση των κονδυλίων για τις Ολοκληρωμένες Χωρικές επενδύσεις στις δύο πόλεις με την ευκαιρία του ανοίγματος της σχετικής πρόσκλησης ύψους 160 εκ ευρώ. Η επιστολή είναι η παρακάτω:

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Περιφερειακός  σύμβουλος Γ. Κανέλλης
Πάτρα, Δευτέρα 29 Μαΐου 2017

 Προς
1.       Δήμαρχο Πατρέων κ. Κώστα Πελετίδη
2.       Δήμαρχο Αγρινίου κ. Γιώργο Παπαναστασίου
KOIN: Αντ/χος Οικονομικών Δ. Πατρέων

ΘΕΜΑ: Οι προτάσεις της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας για το σχέδιο Ο.Χ.Ε. πόλεων Πάτρας και Αγρινίου.
Κύριοι Δήμαρχοι,
Το άνοιγμα της προκήρυξης για την υλοποίηση του σχεδίου Ολοκληρωμένης Χωρικής Επένδυσης (ΟΧΕ)  με στόχο την Βιώσιμη Αστική Ανάπτυξη για τις πόλεις Πάτρας και Αγρινίου και χρηματοδότηση περίπου 160 εκατομμυρίων ευρώ, είναι μια εξαιρετική ευκαιρία αναβάθμισης για τις δύο μεγαλύτερες πόλεις της περιφέρειάς μας.
Θεωρούμε σκόπιμο να θέσουμε και πάλι υπόψη σας το γραπτό κείμενο προτάσεών μας, τις οποίες είχαμε παρουσιάσει σε σχετική με το θέμα ημερίδα στην Πάτρα τον Μάρτη του 2016.
Εκφράζουμε την ελπίδα ότι θα σας φανούν χρήσιμες και θα αξιοποιηθούν.
Ακολουθεί το κείμενο των προτάσεων:
Ημερίδα βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης
της Περιφέρειας Δυτ. Ελλάδας – Δευτέρα 6-3-16
H τοποθέτηση της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας
Το σχέδιο Ολοκληρωμένης Χωρικής Επένδυσης (ΟΧΕ)  με στόχο την Βιώσιμη Αστική Ανάπτυξη (ΒΑΑ) της Πάτρας είναι μια σημαντική ευκαιρία εν όψει της νέας προγραμματικής περιόδου. Για μας, οι λέξεις κλειδιά είναι: Η βιωσιμότητα, υπό τη σύγχρονή της έννοια, όχι δηλαδή μόνο έργα που θα αντέξουν τη δοκιμασία του χρόνου αλλά και που θεμελιωδώς λαμβάνουν υπόψη τις μεγάλες προκλήσεις του καιρού μας, την κλιματική αλλαγή και την απώλεια της βιοποικιλότητας. Η ετοιμότητα, ήτοι οι φορείς που έχουν ρόλο σε αυτές ετοιμάζουν τα διοικητικά εργαλεία και δομές έγκαιρα (εκφράζουμε εδώ την ανησυχία μας για την υποβάθμιση και αποστελέχωση της Αναπτυξιακής Δημοτικής Επιχείρησης Πατρών – ΑΔΕΠ). Η τόλμη, δηλαδή η προετοιμασία ολοκληρωμένων παρεμβάσεων και όχι απλά η απάντηση σε παρουσιαζόμενες ανάγκες. Παράδειγμα εδώ ο εντός του αστικού ιστού της Πάτρας ποταμός Μείλιχος που θα μπορούσε να είναι ευκαιρία για έναν επιμήκη άξονα αναψυχής αλλά είναι υποβαθμισμένος από καταπατήσεις και αυθαιρεσίες. Η συνεργασία. Αυτό σημαίνει ότι οι φορείς που πρέπει να συνεργαστούν γρήγορα και αποτελεσματικά, γιατί ξέρουμε πολύ καλά πόσο πιεστικοί είναι οι χρόνοι στα ευρωπαϊκά προγράμματα. Σημαντική είναι η δημιουργία ομάδας «στελεχών επαφής» στο πρότυπο των διυπουργικών στελεχών.
Σημειώνουμε ότι οι προτάσεις μας, έχουν εφαρμογή κατά το μέγιστο μέρος και σε άλλες πόλεις της περιφέρειας και όχι μόνο στην Πάτρα.
Προτάσεις
Πράσινη ενέργεια
1.       Η από το 2014 πρότασή μας για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε δημόσια κτίρια. Αρχή από τα καθαρά ιδιόκτητα κτίρια της Περιφέρειας. Στη συνέχεια, ιδανικά είναι κτίρια των Δήμων, Σχολεία, Δικαστικά Μέγαρα.
Ενέργεια προετοιμασίας : καταγραφή (ή εφόσον, ως οφείλει, υπάρχει, επικαιροποίηση –επιβεβαίωση) της ακίνητης περιουσίας των δημόσιων φορέων.
Πρόκειται για πρόταση εφαρμοσμένη ήδη πχ σε πόλεις της Γερμανίας.
2.       Προετοιμασία για βελτίωση μονώσεων, και γενικά εγκατάσταση παθητικών συστημάτων εξοικονόμησης ενέργειας στα παραπάνω κτίρια. Προτεραιότητα ο κλιματισμός.
3.       Εγκατάσταση θερμοστατών στα συστήματα θέρμανσης των δημόσιων σχολείων
Σχηματισμός Επιτροπής - παρατηρητηρίου ορθολογικής χρήσης Ενέργειας – στόχος μηδενικό  ισοζύγιο εκπομπών CO2.
4.       Μελέτη – εφαρμογή συστημάτων χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας στον δημόσιο φωτισμό. Ενδεικτικά αναφέρουμε την αντικατάσταση των λαμπτήρων με νεότερης (ή και εντελώς πρόσφατης) τεχνολογίας, την εγκατάσταση συστημάτων ρύθμισης της έντασης του φωτισμού ανάλογα με το επίπεδο εξωτερικής φωτεινότητας, συστημάτων «αμφίδρομης επικοινωνίας» που ενημερώνουν αυτόματα για βλάβες, ελαττώνοντας την ανάγκη για χειροκίνητο έλεγχο και ρύθμιση.

Ανακύκλωση 
Υποχρεωτική χωριστή και επιμελής ανακύκλωση χαρτιού σε όλες τις υπηρεσίες.  Ορίζεται υπεύθυνος υπάλληλος ελέγχου.
Πρόγραμμα επισκευής ή ανακύκλωσης παλαιών ηλεκτρικών – ηλεκτρονικών συσκευών.
Σχεδιασμός και χρηματοδότηση αλλά και έλεγχος χρήσης προγραμμάτων πιλοτικής (ή και πιο ευρείας) δωρεάν παροχής κάδων οικιακής κομποστοποίησης.

Αστικό πράσινο – κοινόχρηστοι χώροι
1.       Χρηματοδότηση μιας νομικο-οικονομικής μελέτης για την ανίχνευση εναλλακτικών και έξυπνων στρατηγικών, κυρίως μέσω τολμηρής χρήσης υπαρχόντων πολεοδομικών εργαλείων, για την αντιμετώπιση του φαινομένου της απώλειας κοινοχρήστων χώρων σε πόλεις όπως η Πάτρα.
2.       Συνολική υποστήριξη εκ μέρους της περιφέρειας στους Δημάρχους των οποίων τα σχέδια πολεοδομικής βελτίωσης καθυστερούν είτε στην Α.ΔΕΠΙΝ είτε στο ΥΠΕΝ
3.       Βελτίωση προαυλίων σχολείων (περισσότερο σχεδιασμένο πράσινο, πιο «ζεστοί» χώροι) με συμμετοχή των μαθητών.   
4.       Εντοπισμός πρανών οδών με απώλειες ή πλήρη έλλειψη πρασίνου και σχεδιασμένη φύτευση τοπικών θαμνωδών ειδών.          
5.       Αποκλεισμός της χρήσης (των θεωρουμένων πλέον καρκινογόνων και μεταλλαξιγόνων) παρασιτοκτόνων τύπου glyphosate ή paraquat  ως μέσων ελέγχου της μονοετούς βλάστησης των πρανών των οδών για λόγους πυροπροστασίας. Χρήση μηχανικών μέσων.
6.       Διαχειριστικά μέτρα προστασία της σημαντικής χλωρίδας τύπου «πράσινου διαδρόμου» που αναπτύσσεται κατά μήκος σιδηροδρομικών γραμμών.        
7.       Ειδική φροντίδα για την παράκτια –ιδίως τη σπάνια- χλωρίδα. Στοιχειώδης περίφραξη σπάνιων ειδών και σήμανση αυτών ώστε να αποτελέσουν στοιχείο ενδιαφέροντος για το κοινό.     
8.       Ξεχωριστή συλλογή υπολειμμάτων από κλαδέματα αστικού πρασίνου, που θα μπορούν να περιλάβουν και αντίστοιχα απορρίμματα ιδιωτικών κήπων προς θρυμματισμό και κομποστοποίηση.                                     


Ποταμοί – χείμαρροι εντός της πόλης
Οριοθέτηση, σχεδιασμός ενεργειών σταδιακής αλλά χωρίς οπισθοδρομήσεις απαλλαγής τους από καταπατήσεις οχθών και αυθαίρετα (πχ Μείλιχος), οικολογική μελέτη και αναβάθμισή τους ως αεραγωγών, στοιχείων αναψυχής και βιοτόπων άγριας ζωής.
Έργα ορεινής υδρονομίας στις κοίτες που διασχίζουν την ορεινή και λοφώδη ζώνη, για συγκράτηση φερτών υλών, εμπλουτισμό υπόγειων νερών και έλεγχο πλημμυρικών φαινομένων.

Διατηρητέα δημόσια κτίρια
Ανάθεση μελέτης χρήσεων ώστε να παραμένουν «ζωντανά». Η αχρησία οδηγεί στην απαξίωση και φθορά ακόμη και όταν έχουν συντηρηθεί.
Νερό
Μελέτη και εφαρμογή συστημάτων επανάχρησης του τελικού υγρού προϊόντος (νερού) των τριτοβάθμιων βιολογικών καθαρισμών για άρδευση αστικού ή περιαστικού πρασίνου. Εναλλακτικά (ισχύει και για περιπτώσεις δευτεροβάθμιων καθαρισμών) δημιουργία μικρών τεχνητών υγροτόπων με καλαμιώνα και άλλα υδρόφιλα είδη.

Οικολογικό σήμα (ecolabel)
Παροχή βοήθειας σε επιχειρήσεις για απόκτηση οικολογικού σήματος.

Γιώργος Κανέλλης
Περιφερειακός σύμβουλος Δυτ. Ελλάδας.
Επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας, 6972902750  

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Κερδίζουμε πάρκα, συνεχίζουμε όμως να χάνουμε πλατείες


Κερδίζουμε πάρκα, συνεχίζουμε όμως να χάνουμε πλατείες

του Γιώργου Κανέλλη*

Τους τελευταίους μήνες καταγράφεται μια σειρά αισιόδοξων γεγονότων σε ότι αφορά του μεγάλους χώρους πρασίνου στην Πάτρα.
Η διαμόρφωση του Νότιου πάρκου, μεγαλύτερου από 100 στρέμματα, αποτέλεσμα συνεργασίας του Δήμου και του ΟΛΠΑ, η παραχώρηση του πλατανοδάσους 59 στρεμμάτων στις Δάφνες Προαστείου από τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας στο Δήμο Πατρέων και τέλος, η πιο πρόσφατη εξέλιξη, ο καθαρισμός από το Δήμο του χώρου του παλαιού σκουπιδότοπου στο Ριγανόκαμπο, κάπου 130 στρεμμάτων, με προοπτική να γίνει πάρκο, ανεβάζουν αισθητά τα κατά κεφαλήν τετραγωνικά μέτρα πράσινου στην Πάτρα.

Η άλλη όψη, οι απώλειες πλατειών και δρόμων

Όμως, κατά τα τελευταία 15 χρόνια ζούμε μια συνεχώς εξελισσόμενη υποβάθμιση στον ίδιο αυτόν τομέα: την τραγωδία της απώλειας χαρακτηρισμένων κοινοχρήστων χώρων στην ευρύτερη έκταση του σχεδίου πόλεως της Πάτρας, μια υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μας που δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από την απόκτηση των νέων μεγάλων, αλλά όχι άμεσα προσβάσιμων στους κατοίκους της πόλης, χώρων πρασίνου.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις της Πάτρας έχουν προσπαθήσει να αναδείξουν το πρόβλημα με ημερίδες, ανακοινώσεις, προτάσεις αλλά τα θέματα άρσης απαλλοτρίωσης κοινοχρήστων χώρων, λόγω αδυναμίας καταβολής αποζημίωσης, συνεχίζουν τη συχνή όσο και θλιβερή τους παρουσία στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Για μια κατά προσέγγιση εικόνα αναφέρουμε ότι, στο 22500 στρεμμάτων έκτασης σχέδιο πόλης από τα 1125 προβλεπόμενα στρέμματα κοινόχρηστων χώρων, δρόμων και πλατειών, έχουν ήδη χαθεί αριθμός μεταξύ 50 και 100 στρεμμάτων και τίθεται θέμα αν θα σωθούν κάπου 400 με 500 ακόμη που βρίσκονται σε κίνδυνο.
Ο κίνδυνος δεν αφορά όλο το σχέδιο πόλεως, αλλά περιοχές όπως το Μπεγουλάκι, η Αγυιά, η Εγλυκάδα, το Ψαροφάι κι άλλες που δεν καλύπτονται από τις διατάξεις του ν. 1337/83 για εισφορά εκ μέρους των ιδιοκτητών σε γη και χρήμα. Έτσι, χωρίς να υπάρχει (δυστυχώς, θα λέγαμε) δημογραφικός λόγος, τσιμεντοποιούνται γειτονιές με την μετατροπή προβλεπόμενων πλατειών της τάξης πχ των 4 στρεμμάτων σε τμήματά τους 1 με 1,5 στρέμμα. Επίσης βλέπουμε αδιάνοικτους δρόμους, σκαστό παράδειγμα η Χείλωνος Πατρέως, λίγο ανατολικά των Ψηλαλωνίων, να παραμένουν έτσι χωρίς ορατή ελπίδα αλλαγής.

Τι μπορούμε να κάνουμε
Αυτό που δεν πρέπει να κάνουμε καταρχάς, είναι να μην αρκούμαστε μόνο στη διάσωση, με σοβαρή δυσκολία και έξοδα του Δήμου, των κοινοχρήστων χώρων μεγάλης προτεραιότητας.
Είναι ανάγκη να αντιμετωπίσουμε μια αλήθεια και να πράξουμε αναλόγως: ότι όλα τα χρήματα που χρειάζονται για την καταβολή όλων των αποζημιώσεων, δηλαδή κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια, πιθανότατα πάνω από 400, δεν μπορούμε να τα βρούμε από καμιά πηγή. Ούτε από ίδια έσοδα, ούτε από κρατική επιχορήγηση, όσο πιεστικά και αν διεκδικούμε, ούτε από ευρωπαϊκά προγράμματα, που χρηματοδοτούν έργα και όχι απαλλοτριώσεις.
Προτάσεις έχουν επανειλημμένα διατυπωθεί: διεκδίκηση πόρων από το Πράσινο Ταμείο (χωρίς όμως αυταπάτες ότι θα δοθούν σοβαρά ποσά), αξιοποίηση διατάξεων των άρθρων 15 και 16 του νόμου 2508/1997 (ανάπλαση με αναθεώρηση σχεδίου σε περιοχές με πρόβλημα πυκνοδόμησης και έλλειψης κοινοχρήστων χώρων), χρήση του θεσμού της μεταφοράς συντελεστή δόμησης, πώληση καθαρά εμπορικού χαρακτήρα δημοτικών ακινήτων.
Καλές προτάσεις είναι όλες οι παραπάνω, όμως μόνο μικρού ποσοστού ανακούφιση μπορούν να δώσουν στο πρόβλημα.

Η τράπεζα γης
Η πρόταση που έχει τις μεγαλύτερες δυνατότητες εφόσον σχεδιαστεί προσεκτικά είναι μια πολιτική τράπεζας γης. Αυτό σημαίνει ότι ο Δήμος πολεοδομεί περιοχές δικές του, σημαντικής έκτασης, διατηρώντας ηγεμονικά ποσοστά κοινόχρηστων χώρων, και αντί να αποζημιώνει σε χρήμα τους ιδιοκτήτες των χώρων που χάνονται, τους δίνει ανάλογης αξίας οικόπεδα σε άριστα σχεδιασμένες περιοχές. Κυριότερη ευκαιρία του Δήμου για το σκοπό αυτό είναι ο χώρος του Λαδόπουλου, πάνω από 100 στρέμματα δημοτικής ιδιοκτησίας. Κρατάμε ότι διατηρητέο, κάνουμε ένα μεγάλο πάρκο, σχεδιάζουμε μια σύγχρονη γειτονιά και σώζουμε σε σοβαρό πλέον ποσοστό τις άλλες από την ασφυξία της έλλειψης κοινόχρηστων χώρων. Επίσης όποια άλλη αχρησιμοποίητη οικοπεδική έκταση του Δήμου.

Θα διατυπώσω ακόμη, μια πιο τολμηρή σκέψη: ο νέος χώρος των 130 στρεμμάτων, στο Ριγανόκαμπο, που καθαρίστηκε από το Δήμο και «φάνηκε», όπως γνωρίζουμε, δεν είναι δικός του. Είναι του ΤΑΙΠΕΔ και διεκδικείται υπέρ των πατρινών. Με δεδομένη την αποφασιστικότητα του Δήμου αλλά και την υποστήριξη του Δημοτικού Συμβουλίου καθώς και πλήθους συλλόγων και οργανώσεων, θα μπορούσε να διεκδικηθεί διαπραγματευτικά η συναινετική πολεοδόμηση ενός 40% πχ, με τον όρο ότι το ήμισυ θα δινόταν στο Δήμο ως τμήμα της τράπεζας γης του. Το ΤΑΙΠΕΔ, είναι πιθανόν να συναινέσει σε κάτι τέτοιο αντί ατέρμονων αλλά και επιζήμιων και για τις δύο πλευρές δικαστικών διενέξεων. Ανάλογη πολιτική συννενόησης με αμοιβαίο όφελος θα μπορούσε να γίνει και με τον ΟΛΠΑ για αμοιβαία επωφελή σχεδιασμό για τα πάνω από 100 στρέμματα του οικοπέδου της Πειραϊκής Πατραϊκής.

Εν κατακλείδι, μια πολιτικής ανταλλαγής οικοπέδων μέσω μιας δημοτικής τράπεζας γης, είναι η πιο ρεαλιστική ελπίδα για την επίλυση, σε μεγάλο ποσοστό, του προβλήματος της απώλειας κοινοχρήστων χώρων στην Πάτρα.
Τα οφέλη της θα είναι πολλαπλά, ας την εξετάσουμε σοβαρά και πρώτοι απ’ όλους η Δημοτική αρχή Πελετίδη και οι παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου.

*Εκπαιδευτικός, περιφερειακός σύμβουλος

Φωτογραφία: ο υπό διαμόρφωση χώρος του Ριγανοκάμπου, μερική άποψη.