Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014

Ρωσικό εμπάργκο και αγροτικά προϊόντα

Το ρωσικό εμπάργκο δοκιμασία αλλά και πρόκληση για αλλαγές

                                                                        Του Γιώργου Κανέλλη*
                       

Η υπόθεση των οικονομικών κυρώσεων ΕΕ και ΗΠΑ κατά της Ρωσίας και τα αντίμετρα εκ μέρους αυτής έχουν πράγματι σοβαρές επιπτώσεις σε ευαίσθητα προϊόντα της αγροτικής μας παραγωγής.
Το πρώτο που πρέπει να έχουμε υπόψη είναι ότι δεν μπορεί να προβλεφθεί η διάρκεια της εμπορικής αυτής σύγκρουσης, δεδομένου ότι είναι αποτέλεσμα μια ευρύτερης και με αβέβαια έκβαση διαμάχης για την τελική διεθνή ένταξη της Ουκρανίας, μιας χώρας σημαντικής σε έκταση, πληθυσμό, αγροτικό δυναμικό, ιδίως σε ότι αφορά την παραγωγή δημητριακών, αλλά και γεωγραφικής θέσης όσον αφορά την διέλευση αγωγών αερίου. Μια σύντομη διευθέτησή της δεν μοιάζει ιδιαίτερα πιθανή. Από την άλλη όμως εξίσου δεν φαίνεται πιθανή μια διατήρηση επί έτη της συγκρουσιακής κατάστασης,  με δεδομένο το μεγάλο εύρος της αλληλεξάρτησης Ευρώπης, Αμερικής και Ρωσίας.
Επομένως κραυγές για αλλαγή στρατηγικού προσανατολισμού και γεωπολιτικών συμμαχιών της χώρας μας χάριν της ρωσικής αγοράς για τα φρούτα μας, είναι τόσο εκτός πραγματικότητας όσο και το περίφημο όσο και γελοίο εκείνο «δεξιότερα Κουροπάτκιν» που είχε απευθύνει σε ρώσο στρατηγό ελληνική εφημερίδα το 1904, κατά τη διάρκεια του ρωσοϊαπωνικού πολέμου.
Ούτε στοιχεία ψευδούς συνείδησης τύπου «θρησκευτικά ομόδοξοι» και τα συναφή επιτρέπεται να έχουν θέση στην ανάλυσή μας. Μεγάλες δυνάμεις όπως η Ρωσία, κινούνται με βάση ψυχρή στάθμιση των συμφερόντων τους και όχι θρησκευτικού τύπου συναισθηματισμούς (άλλο το κατά πόσο προσπαθούν να τους πουλήσουν σε χρήσιμους ηλίθιους). Η συμπεριφορά της έναντι των κυπριακών αιτημάτων για δάνειο θα έπρεπε να έχει διαλύσει τις αυταπάτες.

Ελέγχουμε την κατάσταση, μειώνουμε τη ζημιά

Επομένως εμείς στη Δυτική Ελλάδα, ως περιφέρεια που πλήττεται από το ρωσικό εμπάργκο (φράουλες, ακτινίδια, ψάρια), τι κάνουμε;
Μπορούμε να χωρίσουμε τις κινήσεις σε δύο κατηγορίες:
-         τι ζητούμε από την Κυβέρνηση
-         τι κάνουμε εμείς να θωρακίσουμε τον πρωτογενή μας τομέα από προβλήματα απώλειας εξαγωγικών διεξόδων
1. Το αίτημα για εξαίρεση φραουλών, ακτινιδίων και ψαριών από τα περιλαμβανόμενα στο εμπάργκο μέτρα ορθά τίθεται αλλά ας μην έχουμε ελπίδες ότι η Ρωσία θα συναινέσει.
2. Χρειάζεται να ασκήσουμε συνεχή πίεση στην Κυβέρνηση για την κάλυψη των απωλειών με αποζημιώσεις ευρωπαϊκές και εθνικές. Κανένα προϊόν που ήταν προς εξαγωγή δεν πρέπει να εξαιρεθεί από την καταβολή αποζημιώσεων, αφού καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για την εξαγωγή του σε άλλες αγορές.
3. Λαμβάνουμε κάθε δυνατό μέτρο για την διατήρηση σε ψυγεία των προϊόντων που δεν θα προωθηθούν στην ρωσική αγορά ώστε να κερδηθεί χρόνος για ανεύρεση άλλων διεξόδων έστω και μερικού χαρακτήρα.
4. Διατηρούμε την ψυχραιμία μας και δεν αφήνουμε τις πάγιες επενδύσεις στα δύο κυρίως πληττόμενα προϊόντα να απαξιωθούν. Όπως προαναφέραμε, η ουκρανική κρίση μπορεί να μην είναι θέμα εβδομάδων, πολύ δύσκολα όμως θα μπορούσε να κρατήσει επί έτη.

Χτίζουμε προϋποθέσεις μακροχρόνιας αντοχής

Πιο μακροχρόνια πως πρέπει να συμπεριφερθούμε;
Με δεδομένο ότι η εξάρτησή μας από την ρωσική αγορά είναι 80% της παραγωγής για τις φράουλες και 35% για τα ακτινίδια, η μείωση της εξάρτησης, από αυτή, ιδίως για την φράουλα, επιβάλλεται να επιδιωχθεί είτε με εμπάργκο είτε χωρίς αυτό, λόγω και μόνο του υψηλού ποσοστού εξάρτησης. Όμως δεν μπορούμε να υποτιμούμε και τη σοβαρή δυσχέρεια που προκύπτει από το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ποικιλία που καλλιεργείται στην Ηλεία προτιμάται στη Ρωσία, αλλά όχι στις ευρωπαϊκές αγορές.
Επιπλέον και πέραν αυτών, μόνη απάντηση στις διακυμάνσεις των εξωτερικών αγορών είναι ο γενικότερος εκσυγχρονισμός και διαφοροποίηση (διεύρυνση της γκάμας δραστηριοτήτων) καθώς και βελτίωση των ποιοτικών χαρακτηριστικών  του πρωτογενούς μας τομέα.
Ζήτημα πρώτης επιλογής είναι να λάβουμε μέτρα αύξησης της κτηνοτροφικής παραγωγής, στην οποία είμαστε σοβαρά ελλειμματικοί όσον αφορά την κάλυψη των αναγκών της εσωτερικής αγοράς (καλύπτουμε κάτω από το 1/3 των αναγκών μας πχ σε μοσχαρίσιο κρέας), και αυτό αποτελεί την κυριότερη αιτία για το ετήσιο έλλειμμα του ισοζυγίου αγροτικών προϊόντων μας που ανέρχεται σε σταθερά σε πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ τα τελευταία χρόνια.
Αλλά και σε ότι αφορά την φυτική παραγωγή, με περισσότερη οργάνωση και σχεδιασμό, με καλύτερη συνεργασία υπηρεσιών της περιφέρειας και ομάδων παραγωγών, με προώθηση πρακτικών συμβολαιακής γεωργίας είναι εφικτό να κάνουμε σοβαρά βήματα για την αναγκαία διαφοροποίηση της παραγωγής μας.
Τόσο δύσκολο είναι, για παράδειγμα να παράγουμε τα δικά μας όσπρια και να σταματήσουμε να εισάγουμε ρεβίθια από το Μεξικό;


*Περιφερειακός Σύμβουλος Δυτ. Ελλάδας – Επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας

Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Απαραίτητο το Περιφερειακό Πάρκο του Κυπαρισσιακού Κολπου

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα, 13 Αυγούστου 2014


Απαραίτητο το Περιφερειακό Πάρκο Κυπαρισσιακού
Ναι στην διαβούλευση με στοιχεία, όχι σε υπερβολές και κραυγές



Η θέση σε διαβούλευση του σχεδίου προεδρικού διατάγματος με τίτλο «Περιφερειακό Πάρκο Λίμνης Καϊάφα, Θινών Κυπαρισσίας και Θαλάσσιας περιοχής Κόλπου Κυπαρισσίας από το Ακρωτήριο Κατάκολο έως την Κυπαρισσία», και ίδρυση Φορέα Διαχείρισής τους», είναι ένα θετικό και από καιρό αναμενόμενο βήμα όχι μόνο για την συμμόρφωση της χώρας μας στις διεθνείς της δεσμεύσεις αλλά και –προπαντός-  για το δικά μας  συμφέροντα βιώσιμης και μακρόπνοης ανάπτυξης της εξαιρετικής αυτής περιοχής.
Η διαφύλαξη της χλωρίδας, της πανίδας, των οικοτύπων και των φυσικών τοπίων της περιοχής αυτής  δεν αντιστρατεύεται αλλά αντιθέτως, είναι προϋπόθεση για την τουριστική της ανάπτυξη, μια και ο καθορισμός σαφών κανόνων για το ποιες , που κι σε ποια μεγέθη δραστηριότητες μπορούν να αναπτυχθούν στην περιοχή,  αποσαφηνίζει και καθιστά ασφαλές το επενδυτικό τοπίο.  
Με δεδομένα τα παραπάνω, η Οικολογική Δυτική Ελλάδα θεωρεί αδικαιολόγητες και άστοχες διατυπώσεις που φέρονται να χρησιμοποίησαν παράγοντες της αυτοδιοίκησης για «ταφόπλακα στην ανάπτυξη» και άλλα παρόμοια. Είναι προτιμότερο και παραγωγικότερο οι δημοτικοί άρχοντες της περιοχής, να κατανοήσουν ότι συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες θέσεις μπορούν να οδηγήσουν σε βελτιώσεις σε σημεία που πιθανόν χρειάζεται και ότι πιέσεις και κραυγές παραδοσιακού τύπου για να μετατραπεί το προεδρικό διάταγμα σε μια «σούπα» αμφίσημων και ασαφών διατάξεων θα πέσουν στο κενό.
Εύλογα συμφέροντα και προσδοκίες ασφαλώς έχουν κάθε δικαίωμα να διατυπωθούν και να υποστηριχθούν, εκπτώσεις όμως  στα επιστημονικά κριτήρια και τους στόχους προστασίας ειδών και οικοτύπων, με δεδομένη την ιδιαίτερη διεθνή προσοχή, λόγω και της ευρείας παρουσίας του εμβληματικού απειλούμενου είδους της θαλάσσιας χελώνας Caretta Caretta, δεν μπορούν να γίνουν.
Η οπωσδήποτε ντροπιαστική υπόθεση της  παραπομπής της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με το αιτιολογικό ότι « δεν εξασφάλισε επαρκή προστασία για τις θαλάσσιες χελώνες που απειλούνται με εξαφάνιση… Στην περιοχή πολλά σχέδια ανάπτυξης και κατασκευαστικές δραστηριότητες γίνονται ανεκτά και αδειοδοτούνται, γεγονός που έχει σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στις χελώνες που απειλούνται με εξαφάνιση», πρέπει να λήξει το συντομότερο με ένα επιστημονικά πειστικό και πλήρες προεδρικό διάταγμα, καρπό ουσιαστικής δημοκρατικής διαβούλευσης, θεμέλιο ενός αειφορικού μέλλοντος για ανθρώπους και φύση.

Γιώργος Κανέλλης
 Περιφερειακός σύμβουλος, επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας
6972902750

Συνημμένες Φωτογραφίες του Γ. Κανέλλη
  1. Άποψη της κοίτης του ποταμού της Νέδας
  2. Ο καταρράκτης της Νέδας
  3. Βραδινή άποψη Καγιάφα





Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

Να σεβαστούμε τις φυσικές ισορροπίες, όχι απλώς ν’ αναθέτουμε σωστά τις μελέτες

Να σεβαστούμε τις φυσικές ισορροπίες, όχι απλώς ν’ αναθέτουμε σωστά τις μελέτες

                                                            Του Γιώργου Κανέλλη*

Με δεδομένη τη γενική αναγνώριση ότι το μεγαλύτερο φυσικό και οικονομικό κεφάλαιο για το μέλλον της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας είναι τα ποτάμια της, είναι λογικό να αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στην διαδικασία ανάθεσης των μελετών για τις αντιπλημμυρικές μελέτες για μεγάλα τμήματα του Αχελώου και του Αλφειού, των δύο μεγαλύτερων ποταμών της Δυτικής Ελλάδας, που συζητήθηκαν στο Περιφερειακό Συμβούλιο της 1ης Αυγούστου.
Όμως, όσο σημαντική και αν είναι η διαδικασία ανάθεσης (καλώς προτείνεται η ανοικτή διαδικασία), πολύ πιο σημαντικό θέμα για την οικολογική βιωσιμότητα  και την παραγωγική απόδοση των δύο μεγάλων και πολύτιμων ποταμών μας είναι οι προδιαγραφές και η ποιότητα των ίδιων των «αντιπλλημυρικών» μελετών, που θα έπρεπε, να ορίζονται όχι ως τέτοιες, αλλά ως μελέτες διαχείρισης πλημμυρικών ροών. Αυτό προτείναμε στο και περιφερειακό συμβούλιο.

    Τι συμφέρει να κάνουμε μακροχρόνια

Ο σεβασμός των ποταμών και των παραποτάμιων περιοχών ως ενιαίων οικοσυστημάτων, η πλήρης εφαρμογή επιστημονικών και όχι άλλων κριτηρίων, όπως ο συμβιβασμός με μη βιώσιμες δημιουργημένες καταστάσεις, όπως καταπατημένες παρόχθιες περιοχές, οφείλουν να είναι οι κατευθυντήριες γραμμές των μελετών, και εμείς τουλάχιστον, θα παλέψουμε για να γίνει αυτό πράξη

Αυτό, αναλυτικότερα, σημαίνει ότι :
-         Οφείλουμε να σεβόμαστε τα ιστορικά πλημμυρικά  πεδία, ως φυσικά και παραγωγικά χρήσιμη διέξοδο των πλημμυρικών υδάτων,  στο μέγιστο δυνατό βαθμό.
-         Οφείλουμε να  μην αποδεχόμαστε άκριτα και a priori ότι κάθε καλλιέργεια σε παραποτάμιες περιοχές, που αποτελούσαν ιστορικά φυσικά πλημμυρικά πεδία των ποταμών, πρέπει να προστατεύεται με ακριβά και αμφίβολης απόδοσης αναχώματα. Αντιθέτως ελεγχόμενα πλημμυρικά πεδία, ως τεχνητοί υγρότοποι, μπορούν να εμπλουτίσουν το έδαφος με θρεπτικά, να λειτουργήσουν ως εφεδρικές δεξαμενές αρδευτικού νερού, μειώνοντας τη σπατάλη, και να τροφοδοτήσουν τους υπόγειους υδροφορείς.
-         Οφείλουμε να μην κάνουμε καμία έκπτωση και καμία καταστρατήγηση των προδιαγραφών του νόμου όσον αφορά την οριοθέτηση των κοιτών που προβλέπεται –και σωστά – να αποτελέσει μέρος των μελετών
-         Οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε τις «σκληρές» επεμβάσεις στις όχθες, όπως διευθετήσεις περιλαμβανομένου του εγκιβωτισμού, ως εσχάτη και μόνο λύση, που πρέπει να τεκμηριώνεται πολλαπλά.

Οικολογική σοφία, όχι τεχνική υπεροψία

Τα  πλημμυρικά φαινόμενα δεν είναι αναγκαστικά «καταστροφή».
Είναι μέρος των φυσικών ισορροπιών των ποτάμιων οικοσυστημάτων, εμπλουτίζουν ευρείες περιοχές με θρεπτικά συστατικά και ενισχύουν τους υπόγειους υδροφορείς.
Όσο περισσότερο προσαρμοστούμε εμείς σε αυτά, και όσο λιγότερο επιδιώκουμε να τα καταργήσουμε με αναχώματα και άλλα τεχνικά, τόσο σοφότερα θα συμπεριφερθούμε και τόσο καλύτερα θα είναι τα πράγματα και από πλευράς ζημιών από πλημμυρικά φαινόμενα, και από πλευράς γονιμότητας των εδαφών και επάρκειας υπογείων υδάτων.
Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα, προτείνει, και  θα επιμείνει: χρειάζεται λιγότερη τεχνική υπεροψία και περισσότερη οικολογική σοφία στην διαχείριση των ποταμών μας.
* Περιφερειακός σύμβουλος Δυτ. Ελλάδας – Οικολογική Δυτική Ελλάδα
-----
To άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο thebest.gr, το patrisnews.gr και το 
----
Στη φωτογραφία άποψη της κοίτης του Αλφειού από την γέφυρα της εθνικής οδού, κοντά στις Λίμνες Βώλακος