Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Ευχόμαστε αισιοδοξία και θάρρος για το νέο έτος


Οικολογική Δυτική Ελλάδα                    

Πάτρα 29 -12- 2012

 Χρειαζόμαστε αλληλεγγύη, θάρρος, συλλογικό πνεύμα!
Μήνυμα της ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ για το νέο έτος

Ο περιφ. σύμβουλος Κώστας Παπακωνσταντίνου και τα μέλη της ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ευχόμαστε στους συμπολίτες μας Αχαιούς, Αιτωλοακαρνάνες, Ηλείους για το νέο έτος 2013, υγεία, αισιοδοξία και θάρρος.

Όσο και αν η ύφεση και η ανεργία εξαντλούν τις αντοχές μας, είναι ανάγκη να επενδύσουμε σε θετικές αξίες για να δημιουργηθεί ελπίδα.

Είναι ανάγκη να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη ανάμεσά  μας, να ξαναβρούμε τον κοινό μας βηματισμό μέσα από συλλογικούς αγώνες για την παραγωγική ανόρθωση της περιφέρειάς μας, χωρίς όμως να επιτρέψουμε εκπτώσεις όσον αφορά την διαφύλαξη του φυσικού περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων. Γιατί χωρίς υγιές περιβάλλον και συλλογικά αγαθά γινόμαστε δυο φορές φτωχοί.

Είναι ανάγκη, όσο σοβαρή κι αν είναι η απογοήτευση από την αποτυχία του πολιτικού μας συστήματος, να δυναμώσουμε την πολιτική μας συμμετοχή και όχι να κλειστούμε σε ιδιωτικές επιλογές. Να υπερασπίσουμε τους δημοκρατικούς μας θεσμούς από όσους διακινούν ρατσισμό, μίσος και πολιτική βία.

Μπορούμε και πρέπει να στραφούμε σε απλές ουσιαστικές αλλαγές στην καθημερινότητά μας, αποφεύγοντας την επιδεικτική κατανάλωση ουσιαστικά άχρηστων προϊόντων, ανακυκλώνοντας συστηματικά και μειώνοντας την ενέργεια που ξοδεύουμε, όχι μόνο για το καλό της τσέπης μας αλλά και για το παγκόσμιο κλίμα.

Λιγότερη επίδειξη, περισσότερη αλληλεγγύη και συλλογικότητα, σεβασμός στην φύση που μας στηρίζει, είναι ο δρόμος να γίνει πράξη η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.

Οικολογική Δυτική Ελλάδα

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Μεταφορά μαθητών: το αβάσταχτο τίμημα των συγχωνεύσεων


Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 27 Δεκεμβρίου 2012

Μεταφορά μαθητών: το αβάσταχτο τίμημα των συγχωνεύσεων

Σχεδόν 15.000.000 € θα δαπανήσει η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας για μεταφορά μαθητών το 2013 σε συμβάσεις με ΚΤΕΛ και ταξί. Με αυτά τα χρήματα θα δούλευαν εκατοντάδες δάσκαλοι και θα μας περίσσευαν κιόλας

Με αφορμή τη συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Ελλάδας για τον προϋπολογισμό αλλά και για την αύξηση του ποσού για τη μεταφορά μαθητών στο 2013, ο Περιφερειακός Σύμβουλος της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας Κώστας Παπακωνσταντίνου έκανε την παρακάτω δήλωση:

«Ως εκπαιδευτικός, γνωρίζω καλά τους παιδαγωγικούς λόγους για τους οποίους κάποιες σχολικές μονάδες με λίγους μαθητές πρέπει να συγχωνευτούν με κοντινά σχολεία ώστε να υπάρχει καλύτερο σχολικό περιβάλλον. Ωστόσο αυτό οδηγεί σε μια αβάσταχτη οικονομική αιμορραγία. Το 11,5% του προϋπολογισμού της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας για το 2013 -σχεδόν 15 εκατομμύρια ευρώ- θα αφορά στη μεταφορά μαθητών, συνήθως με ταξί.  Αυτό οφείλεται στις συνεχείς συγχωνεύσεις σχολείων. Έτσι, αντί για μισθούς δασκάλων από τον κρατικό προϋπολογισμό, φορτώνεται η αυτοδιοίκηση το μεγάλο οικονομικό βάρος της μεταφοράς παιδιών.  Αυτό μας οδηγεί σε ορισμένες απλές σκέψεις:
-       Εξοικονομούμε ή χάνουμε χρήματα με τις συγχωνεύσεις σχολείων; Τα δεκαπέντε εκατομμύρια ευρώ αντιστοιχούν σε μισθούς τουλάχιστον 700 μόνιμων δασκάλων, υπερδιπλάσιων αναπληρωτών και στο κόστος λειτουργίας άνω των 250 τετραθέσιων σχολείων. Με ένα σωστό σχεδιασμό, θα μπορούσαμε να έχουμε ανοιχτά αρκετές δεκάδες σχολεία, να βρίσκουν δουλειά πολλοί αδιόριστοι δάσκαλοι και ταυτόχρονα να εξοικονομούμε χρήματα από τις μεταφορές.
-       Γιατί δεν αναλαμβάνουν οι Δήμοι τη μεταφορά με δικά τους λεωφορεία; Ένα ολοκαίνουριο μικρό λεωφορείο κοστίζει το πολύ 70.000 €. Ένας Δήμος όπως της Αιγιάλειας θα μπορούσε να ικανοποιήσει το μεγαλύτερο μέρος της μεταφοράς μαθητών με 2-3 λεωφορεία κάνοντας απόσβεση σε ενάμιση χρόνο.
-       Ποια συμφέροντα συντηρούν αυτή την κατάσταση; (Υπόψη ότι αυτά τα 15 εκατομμύρια αποτελούν προϊόν γενναίας έκπτωσης σε σχέση με το παρελθόν – ας φανταστεί κανείς τι γινόταν….)
Η κοινή λογική οδηγεί σε δύο απλά συμπεράσματα: Πρώτον, καμία περαιτέρω συγχώνευση σχολείων δεν μπορεί να φανεί σκόπιμη. Δεύτερον, πρέπει οπωσδήποτε να βρεθεί εναλλακτική λύση στη μεταφορά μαθητών με τοπικά ασφαλή λεωφορεία των Δήμων – όπως σε όλο τον κόσμο...  

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Όχι κλαδιά και φυτικά υπολείμματα στα σκουπίιδα


Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 23 Δεκεμβρίου 2012
Όχι κλαδιά, φύλλα και γκαζόν στα σκουπίδια!
Είναι απαράδεκτο να πληρώνουμε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για να διαχειριστούμε ως σκουπίδια εκείνα τα φυτικά υλικά που για αιώνες αξιοποιούσαμε με άλλους τρόπους
Ένα σημαντικό ποσοστό των αστικών απορριμμάτων αποτελούν τα φύλλα, το κουρεμένο γκαζόν, τα κλαδιά από δεντροστοιχίες, πάρκα και κήπους και τα φυτικά υπολείμματα λαχανόκηπων. Σε περιοχές όπως η Αιγιάλεια, με εκτεταμένες «ημιαστικές ζώνες», αυτά μπορεί να ξεπεράσουν το 15% του όγκου των απορριμμάτων σε κάποιες περιόδους. Επί αιώνες αυτά τα αφήναμε να γίνουν ξανά λίπασμα, τα δίναμε ως τροφή για ζώα, άλλα τα καίγαμε. Σήμερα, πληρώνουμε τουλάχιστον 150.000 € το χρόνο στην Αιγιάλεια για να τα διαχειριστούμε ως απορρίμματα.
Ως οικολογική παράταξη κάναμε πρόταση στην ΠΕΔ Δυτικής Ελλάδας για να μην καταλήγουν στα σκουπίδια αυτά τα φυτικά υπολείμματα. Η πρόταση λέει συνοπτικά:
Τα κλαδιά θρυμματίζονται από το Δήμο. Ακόμη κι αν δεν είναι έτοιμη μονάδα κομποστοποίησης, το θρυμματισμένο υλικό μπορεί να αποθηκευτεί και να αξιοποιηθεί σε πολλές χρήσεις. Τα φύλλα και το γκαζόν από δημόσιους χώρους πηγαίνουν για κομποστοποίηση είτε τοπικά ή σε ανοιχτούς χώρους που ορίζει ο Δήμος.
Τα υπολείμματα ιδιωτικών κήπων απαιτούν άλλη αντιμετώπιση: πρέπει οι ίδιοι οι πολίτες να επωμιστούν την ευθύνη και να διαχειρίζονται μόνοι τους το γκαζόν, τα φύλλα και τα  υπολείμματα από λαχανόκηπους. Ο Δήμος ΔΕΝ πρέπει να συλλέγει τέτοια υλικά.
Ένα τέτοιο μέτρο μπορεί αρχικά να παραξενέψει, όμως δεν υπάρχει αντικειμενικό πρόβλημα. Αυτά τα φυτικά υλικά προέρχονται από μεγάλους κήπους και ημιαστικές περιοχές όπου υπάρχει άφθονος χώρος για οικιακή κομποστοποίηση. Όπου υπάρχει πρόβλημα χώρου (π.χ. στο κέντρο της πόλης) τα φυτικά υλικά είναι ελάχιστα και μπορούν να γίνουν εξαιρέσεις.
Για να γίνουν αυτά χρειάζεται βούληση, μικρές τροποποιήσεις στον κανονισμό του Δήμου και φθηνός εξοπλισμός (π.χ. θρυμματιστής). Προβλέπονται και άλλα μέτρα που θα εκπληρώσουν και την υποχρέωση του Δήμου να εκτρέψει από την ταφή 20% τουλάχιστον του συνολικού βάρους των απορριμμάτων που αντιστοιχεί σε βιολογικά απόβλητα ως το 2020. Εμείς θα στηρίξουμε μια τέτοια προσπάθεια.
Απέναντι στα καταστροφικά για υγεία και οικονομία εργοστάσια και ΧΥΤΑ, προτείνουμε απλά μέτρα: Απομακρύνουμε τα φυτικά υπολείμματα, διαχειριζόμαστε τα ανακυκλώσιμα (όπως ξεκινά η κίνηση πολιτών στην Αιγιάλεια), σχεδιάζουμε κομποστοποίηση… Το κάθε μέτρο αφαιρεί 10 – 20% από το πρόβλημα. Στο τέλος, με ελάχιστο κόστος αλλά με προσωπική ενασχόληση, θα έχουμε περιορίσει το πρόβλημα κατά 80%. Αρχίζουμε λοιπόν να λύνουμε ένα προς ένα τα προβλήματα ή περιμένουμε το συνολικό αδιέξοδο;
Κώστας Παπακωνσταντίνου
Περιφερειακός Σύμβουλος, Οικολογική Δυτική Ελλάδα

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Ολυμπία Οδός: Ναι στη λογική, όχι στις οπτασίες



           
Ολυμπία Οδός: Ναι στη λογική, όχι στις οπτασίες
Μέχρι ποιο σημείο και με ποιες προϋποθέσεις υποστηρίζουμε την ολοκλήρωση της Ολυμπίας Οδού
Άρθρο του Περιφερειακού Συμβούλου της ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Κώστα Παπακωνσταντίνου:
Πάτρα 18 Δεκεμβρίου 2012  
   
Η αφετηριακή μας θέση στο σοβαρό θέμα της πορείας του έργου της Ολυμπίας Οδού, συνοπτικά είναι η ακόλουθη:
 «Ο ‘ανένδοτος’ αγώνας που ξεκινούν οι Περιφέρειες Δυτικής Ελλάδας και Πελοποννήσου ανάγοντας σε ζήτημα ‘ζωής ή θανάτου’ ολόκληρο το έργο της Ολυμπίας Οδού αποτελεί μια μονομερή ένδειξη ευαισθησίας. Ζητάμε ισότιμη μεταχείριση και για το έργο του σιδηροδρόμου και όχι να αφήσουμε την Ολυμπία Οδό να το «θάψει» ξανά όπως έγινε το 2007. Όραμά μας είναι ένα συνολικό πακέτο μεταφορικών υποδομών, με δρόμο και σιδηρόδρομο ΜΑΖΙ. Δεν πρέπει να παρακαλούμε για το μονοπώλιο πανάκριβων στη χρήση κλειστών αυτοκινητοδρόμων που ολοένα και συχνότερα αποδεικνύεται ότι δεν φέρουν κοινωνικό όφελος και ότι τους χρησιμοποιούν ολοένα και λιγότεροι πολίτες».
Αναλυτικότερα η θέση και το σκεπτικό μας για το ζήτημα αυτό:
Για το τμήμα Κόρινθος – Πάτρα.
ΝΑΙ στην ολοκλήρωση της Ολυμπίας Οδού. Έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, με ένα γιγάντιο εργοτάξιο σε εκκρεμότητα, το εν λόγω τμήμα πρέπει να ολοκληρωθεί. Άλλωστε, εδώ δικαιολογείται ένας διεθνής κλειστός αυτοκινητόδρομος αφού συνδέει το λιμάνι της Πάτρας με την Αθήνα και το λιμάνι Πειραιά. Ωστόσο, αν είναι να δοθεί κρατικό χρήμα και κρατικές εγγυήσεις, αυτό πρέπει να συνοδευτεί από αλλαγή των όρων της σύμβασης (εργοτάξια κ.λπ.) που «πνίγουν» σήμερα το σιδηρόδρομο. Επίσης, μέχρι την ολοκλήρωση του δρόμου, να μην εισπράττονται διόδια σε Ζευγολατιό και Ρίο για διαδρομές σε δρόμο-εργοτάξιο. 
Ας θυμηθούμε τις ευθύνες που φέρει η Ολυμπία Οδός για το ναυάγιο των έργων του σιδηρόδρομου στο εν λόγω τμήμα: Το 2007, με σκανδαλώδη προνομιακή πολιτική παρέμβαση, η Ολυμπία Οδός πήρε προτεραιότητα έναντι των έργων του τρένου, δέσμευσε τα εργοτάξιά του και επιβάρυνε το Δημόσιο με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ επιπλέον κόστος. Η παρέμβαση εκείνη (επί Κ. Σουφλιά) είχε γίνει ώστε να ολοκληρωθεί πρώτα ο αυτοκινητόδρομος και να εδραιωθεί η παντοκρατορία του αυτοκινήτου, η οποία θα κινδύνευε σοβαρά αν προλάβαινε να λειτουργήσει πρώτα ένα άνετο σύγχρονο τρένο στη γραμμή Πάτρα – Αθήνα. Έτσι, παρ’ όλο που ο σιδηρόδρομος είχε χρονική προτεραιότητα και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση από την Ε.Ε. (ενώ ο αυτοκινητόδρομος είχε επισφαλή χρηματοδότηση με τραπεζικό δανεισμό), τελικά ο αυτοκινητόδρομος επιβλήθηκε. Αποτέλεσμα εκείνης της ανεύθυνης πολιτικής είναι, σήμερα, αντί ο σιδηρόδρομος να έχει φτάσει ήδη στο Αίγιο και να πλησιάζει στην Πάτρα, να μην έχουμε ούτε σιδηρόδρομο ούτε αυτοκινητόδρομο (ο οποίος, αφού στηριζόταν στις τράπεζες, έπεσε θύμα της κρίσης). Εκείνη την εποχή μόνο οι «οικολόγοι» διαμαρτυρήθηκαν. Τώρα καλούμαστε κι εμείς να στηρίξουμε έναν «ανένδοτο» αγώνα υπέρ της Ολυμπίας Οδού – τη στιγμή που κανένας δεν έκανε το ίδιο για το τρένο. Τέλος πάντων…
Για το τμήμα Πάτρα - Πύργος.
Υποστηρίζουμε την ολοκλήρωση της Ολυμπίας Οδού με παράλληλη επαναλειτουργία της σιδηροδρομικής γραμμής Πατρών – Πύργου. Βασικό σκεπτικό είναι η ασφάλεια και όχι η «ανάπτυξη», αφού δεν πιστεύουμε ότι σε αυτό το τμήμα ένας διεθνής κλειστός αυτοκινητόδρομος με ακριβά διόδια και ακριβή αυτοκίνηση θα βοηθήσει την τοπική κοινωνία. Πρέπει, επίσης, να τονίσουμε ότι αν ένας τέτοιος δρόμος κατασκευαστεί με «εκπτώσεις» (π.χ. σε αντιπλημμυρικό σχεδιασμό, περιβαλλοντικές επιπτώσεις ή περιορισμό των διαβάσεων) θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην αντιπλημμυρική προστασία, τη συνοχή και το περιβάλλον της πεδινής Ηλείας. Σε κάθε περίπτωση, και με δεδομένο ότι μεγάλο μέρος των κατοίκων της Ηλείας ΔΕΝ θα χρησιμοποιεί το νέο δρόμο λόγω κόστους διοδίων, δεν πρέπει να παραβλέπουμε την ανάγκη μικρότερων έργων ασφαλείας στο υφιστάμενο δρόμο.
Για το τμήμα Πύργος - Τσακώνα.
Ένας κλειστός αυτοκινητόδρομος δεν θα βοηθήσει. Θα αποκόψει και δεν θα ευνοήσει τις τοπικές κοινωνίες. Στη στενή παραλιακή ζώνη νότια του Πύργου στριμώχνονται γεωργία, κατοικία, τουρισμός, μοναδικά τοπικά και ευαίσθητα οικοσυστήματα. Ένας μεγάλος κλειστός αυτοκινητόδρομος κυριολεκτικά «δεν χωράει» εκεί, καθώς θα καταστρέψει τη λειτουργική συνέχεια των τοπίων, της αγροτικής γης και των οικισμών.  Επιπλέον, η εναλλακτική μετακίνηση σε αυτό το τμήμα θα είναι πρακτικά αδύνατη και ο πανάκριβος κλειστός αυτοκινητόδρομος θα αποτελεί καθημερινό εμπόδιο στις μετακινήσεις των κατοίκων. Σε αυτό το τμήμα θα πρέπει να προβλεφθούν μικρότερα έργα ασφαλείας. Θυμίζουμε, τέλος, τους μεγάλους περιβαλλοντικούς αγώνες για την αποτροπή της καταστροφής της περιοχής Καϊάφα.

Αιτιολόγηση.
Βασικά θέματα που χρειάζεται να λάβουμε υπόψη για να δούμε με κριτική ρεαλιστική ματιά τα μεγάλα οδικά έργα (σημειωτέο ότι δεν αναφερόμαστε στις καθαυτό περιβαλλοντικές επιπτώσεις):
1.      Ο κλειστός αυτοκινητόδρομος «Ολυμπία Οδός» δεν χρηματοδοτείται ως έργο υποδομής (οι πόροι για τέτοια έργα έχουν κλείσει) αλλά ως ιδιωτική επένδυση που σκοπό έχει το κέρδος μέσω των διοδίων. Γι αυτό και εστιάζουν μόνο στο τμήμα μέχρι Πάτρα: μόνο αυτό θα ‘βγάλει’ τα έξοδά του, προφανώς επειδή αποτελεί τμήμα ενός διεθνούς άξονα από λιμάνι Πάτρας μέχρι Αθήνα – λιμάνι Πειραιά. Άρα οι ίδιοι οι επενδυτές γνωρίζουν ότι οι κάτοικοι ΔΕΝ θα χρησιμοποιούν τον αυτοκινητόδρομο.
2.      Η χρήση αυτών των αυτοκινητόδρομων, όπως ήδη συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις στην Ελλάδα, δεν είναι δεδομένη. Ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων και των επαγγελματιών ΔΕΝ χρησιμοποιούν τους κλειστούς ιδιωτικούς αυτοκινητόδρομους λόγω του πολύ μεγάλου κόστους διοδίων (τα διόδια δεν αποβλέπουν στο κόστος συντήρησης αλλά κυρίως στην απόσβεση κεφαλαίου και στο κέρδος των επενδυτών). Πολλοί, δε, από αυτούς που τους χρησιμοποιούν το κάνουν όχι επειδή τους συμφέρει αλλά επειδή δεν έχουν εναλλακτική λύση. Δεν είναι «ανάπτυξη» αυτό.
3.      Το κόστος μετακίνησης θα είναι δυσβάσταχτο για οποιαδήποτε καθημερινή χρήση. Η φθηνή και γρήγορη αυτοκίνηση έχει παρέλθει οριστικά: το κόστος καυσίμων, το κόστος διατήρησης Ι.Χ. και το μεγάλο κόστος των διοδίων δεν έχουν καμία σχέση με το όραμα της φθηνής γρήγορης μετακίνησης με Ι.Χ. που διατηρεί ακόμη ο μέσος πολίτης. Το ίδιο ισχύει και για τις μεταφορές: η εικόνα με τις νταλίκες στους παράδρομους και στα πορθμεία κάτω από τη γέφυρα του Ρίου αποτελεί αδιάσειστη απόδειξη.
4.      Η ταχύτητα μετακίνησης δεν είναι πλέον κύριο ζήτημα λόγω του πολύ μεγάλου κόστους που αυτή συνεπάγεται αλλά και λόγω ανώτατων ορίων που επιβάλλονται Η εικόνα στους παράπλευρους δρόμους των κλειστών αυτοκινητόδρομων (όπως στην Παλιά Εθνική Οδό από Πάτρα μέχρι Αίγιο) στους οποίους στριμώχνονται Ι.Χ. και φορτηγά για να αποφύγουν τα διόδια δείχνει την κατάσταση. Το ίδιο αντιλαμβάνεται κανείς και με τη γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου την οποία χρησιμοποιούν ελάχιστες νταλίκες αφού οι περισσότερες επιλέγουν τα πορθμεία με οποία χάνουν χρόνο μέχρι πάνω από μισή ώρα αλλά εξοικονομούν 25 ή και παραπάνω ευρώ.
5.      Δρόμοι που χωρίζουν. Με την εποχή του φθηνού Ι.Χ. να έχει παρέλθει οριστικά, με τα πανάκριβα διόδια, με τις περιορισμένες προσβάσεις και διαβάσεις και με τον τεράστιο όγκο τους αυτοί οι δρόμοι συχνά τέμνουν και κατακερματίζουν αγροτικές και κατοικημένες περιοχές, δεν τις ενώνουν.
6.      Δρόμοι για λίγους. Οι μόνοι, πλέον, που ευνοούνται από μεγάλους κλειστούς αυτοκινητόδρομους είναι μια περιορισμένη ελίτ που μπορεί να συντηρεί ακριβά γρήγορα αυτοκίνητα και να πληρώνει πανάκριβα διόδια. Από επιχειρηματικής πλευράς ευνοούνται μόνο περιορισμένες μεγάλες μονάδες και όχι το σύνολο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
7.      Δρόμοι που ‘φέρνουν’ αλλά και ‘παίρνουν’. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αν οι μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι ευνοούν την «εισροή» κάποιας επιχειρηματικότητας (π.χ. γρήγορη μεταφορά «πακέτων» τουριστών σε μεγάλες. ξενοδοχειακές μονάδες) άλλο τόσο ευνοούν την «εκροή» επιχειρηματικότητας (π.χ. μεταποίηση γεωργικών προϊόντων που άμεσα απομακρύνονται από τον τόπο παραγωγής). Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί η ευκολία με την οποία απομακρύνθηκαν βιομηχανίες και άλλες επιχειρήσεις από τη Βόρεια Ελλάδα προς γειτονικές χώρες, κάτι στο οποίο συνετέλεσε και η δημιουργία άμεσης οδικής πρόσβασης.
8.      Η ασφάλεια μετακίνησης είναι προφανώς το μόνο μεγάλο επιχείρημα υπέρ των έργων αυτών. Φυσικά, αυτό το θέμα θα μπορούσε να είχε λυθεί με πολύ μικρότερης εμβέλειας έργα, όπως οι παράλληλες οδοί στο τμήμα Πάτρα – Πύργος όπου θα μπορούσαν να διοχετεύονται τα γεωργικά οχήματα που κυκλοφορούν εκεί. Σε κάθε περίπτωση, αυτό το πολύ ευαίσθητο θέμα θα πρέπει να σταθμίζεται σε σχέση με άλλα μέτρα πρόληψης, με τη μείωση της κυκλοφορίας Ι.Χ. και με την ανάπτυξη ασφαλών Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.
9.      Η ανάδειξη των αυτοκινητοδρόμων ως θεμελιώδη αναπτυξιακή προϋπόθεση – ως το υπέρτατο ζήτημα για το οποίο όλοι οφείλουμε να πολεμήσουμε - αποτελεί μια αρνητική αν όχι επικίνδυνη πρακτική στις σημερινές συνθήκες. Με αυτό τον τρόπο αποπροσανατολιζόμαστε από άλλα βασικά μέτρα που πρέπει να λάβουμε και προετοιμάζουμε το έδαφος για συνέχιση της παντοκρατορίας των οδικών έργων.
Η πολύπλευρη κριτική σκέψη γύρω από ιερά «φετίχ» του παρελθόντος είναι απαραίτητη για να θέσουμε επιτέλους αληθινά βιώσιμες προτεραιότητες όχι μόνο στις μεταφορές αλλά και ευρύτερα στην παραγωγική μας δομή και πορεία.

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Ορθή η οριοθέτηση - ανάγκη να αξιοποιηθεί σωστά.



Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 15 Δεκεμβρίου 2012

Θετική η οριοθέτηση των ποταμών – ανάγκη να μη μπει στο συρτάρι. 

Παραλήφθηκε η μελέτη οριοθέτησης της κοίτης των  ποταμών της Αχαΐας.

Η παραλαβή από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας (συνεδρίαση Περιφερειακού Συμβουλίου της Τρίτης 11 Δεκεμβρίου) της μελέτης οριοθέτησης της κοίτης ποταμών της Αχαΐας είναι ασφαλώς θετικό γεγονός και το χαιρετίζουμε. Αναμένουμε και τους σχετικούς συνοδευτικούς χάρτες. Η μελέτη μπορεί να αποτελέσει σημαντική πρόοδο στην διαχείριση των ποτάμιων οικοσυστημάτων της Αχαΐας αν :
  1. Δεν μπει σε ένα συρτάρι, αλλά αποτελέσει βάση για ένα πρόγραμμα ενεργειών αποκατάστασης της νομιμότητας όσον αφορά καταπατήσεις ιδίως αλλά και παράνομες απορρίψεις αποβλήτων στις  κοίτες καθώς και παράνομες απολήψεις αδρανών υλικών.
  2. Δεν αποτελέσει πρόσχημα για «αντιπλημμυρικά» έργα, σε σχέση με τα οποία σαφώς διαχωρίσαμε τη θέση μας,  αφού τις περισσότερες φορές αυτά είναι απλά αφορμή για να εισβάλουν εργολάβοι στην κοίτη και να εκμεταλλευτούν τα αδρανή.
  3. Συνοδευτεί από οριοθέτηση (ή αξιοποίηση υπαρχουσών εργασιών) και στα κομμάτια ποταμών που διασχίζουν αστικό ιστό και όπου υπάρχουν πλήθος αυθαιρεσίες και παράνομα κτίσματα (χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Μείλιχος στην Πάτρα).

Τα τμήματα που οριοθετήθηκαν είναι τα εξής (αντιγράφουμε από την εισήγηση):

Α. Στα πλαίσια της σύμβασης της   6-3-2008:
·                                                        Π. Φοίνικας:     σε μήκος 1.685μ.
           (ανάντη Π.Ε.Ο. Πατρών-Κορίνθου)                                                ΦΕΚ Δ509/16-11-09       
·                                                        Π. Μεγανίτης:  σε μήκος    2.245  μ. (ανάντη Ν.Ε.Ο.)  ΦΕΚ Δ546/19-10-10
·                                                        Χ. Φίλλιουρας:  σε μήκος   600  μ.
        (ανάντη εκβολής στον Ανω Ξεροπόταμο)                                          ΦΕΚ Δ600/10-11-10
·                                                        Χ. Ξεροπόταμος:   σε μήκος  950μ.
        (περιοχή ευρείας παράκαμψης Πατρών)                                                        ΦΕΚ Δ658/7-12-10
·                                                        Π. Κράθις:  σε μήκος       1.650 μ.  (ανάντη εκβολής)                 ΦΕΚ Δ593/2010
·                                                        Π. Κερυνίτης:   σε μήκος  (ανάντη εκβολής)  1.275  μ.               ΦΕΚ Δ415/2012
·                                                        Π. Βουραϊκός ( κατάντη Ν.Ε.Ο. Πατρών – Κορίνθου μέχρι εκβολή) μήκος 100μ.
                                                                                                                   ΦΕΚ Δ579/11-10-12
               

Β. Στα πλαίσια της συμπληρωματικής σύμβασης της 30-6-2009:
·                                            Π. Μείλιχος στη θέση του Αρχαιολογικού χώρου Βούντενης
                        Δ. Πατρέων 340 μ.:                                                                            ΦΕΚ  Δ138/2009,
·                                            Ρ. Λουρί  Λάκκας Συμπολιτείας σε μήκος  245μ.:                             ΦΕΚ  Δ244/2010 
·                                            Χ. Κατουρλάς Δ. Διακοπτού σε μήκος   2.300μ.:                              ΦΕΚ  Δ242/2010 
·                                            Π. Χάραδρος (Διοικητήριο  Π.Δ.Ε). σε μήκος  135μ.:                       ΦΕΚ  Δ 98/2010
·                                            Π. Χάραδρος (θέση οδός Διοδώρου Δ.Δ Βελβιτσίου)
                                                                                    σε μήκος 336μ.                       ΦΕΚ Δ12 /2009
·                                            Π. Χάραδρος (θ. Μπακαλάρος):  σε μήκος   271μ.                          ΦΕΚ  Δ13/2011, 
·                                            Ρ. Κρήνης Δ. Συμπολιτείας (θ.Μπούνιας): σε μήκος 100μ.:            ΦΕΚ  Δ242 /2010 
·                                            Ρ. Πλανητέρο (θ.  Ράπανου) ανάντη εκβολής στον Αροάνιο
                        σε μήκος  107:                                                                                   ΦΕΚ  Δ13/1011  
·                                            Ρ.  Λαγκάδι Ρέμα Διακοπτού (θ. Μακρής):  σε μήκος  240:            ΦΕΚ  Δ256/2009 
·                                            Ρ. Ανω Λουσοί  Καλαβρύτων (θ. Πρόγκας):  σε μήκος 140            ΦΕΚ  Δ664/2010  
·                                            Χ. Μηλιαγκού  Δήμου Αιγίου: σε μήκος  528 μ.                              ΦΕΚ  Δ675/2010   
·                                            Ρ. Μανωλιάς Μεσσάτιδας (Γυμν. Οβρυάς): σε μήκος  250:           ΦΕΚ  Δ13/2011 
·                                            Ρ. Ξερόρεμα Κλειτορίας (ιδιοκτησία Γερανίου):263,5                   ΦΕΚ  Δ528/2010  
·                                            Ρ. Πρεβετιάνα  (θ. Χριστοδουλοπούλου) σε μήκος 132μ.              ΦΕΚ  Δ674/10,
·                                            Χ. Νερομάννα   Μεσσάτιδας σε μήκος 250μ.                                 ΦΕΚ  Δ490/2011
·                                            Π. Κράθις Ζαρούχλα, θ. Καραφωτιά μήκους 115. Είχε εγκριθεί και  κυρωθεί με την Απόφαση Γ.Γ.Δ.Ε. 157451/6153/24-12-2010. Αναμένεται το ΦΕΚ.
·                                            Ρ. Ζήρειας (θ. Μανιταρά) σε μήκος 152,60μ.:                                  ΦΕΚ Δ164/2012               

Τουριστικό περίπτερο Πηνειού: στο βρόντο 482.000 ευρώ;




Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 13 Δεκεμβρίου 2012

Σοβαρά ερωτηματικά για το έργο τουριστικής αξιοποίησης φράγματος Πηνειού.  

Η απάντηση του κ. Καφύρα στην επερώτηση της ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ δημιούργησε περισσότερα ερωτηματικά

Η επερώτηση της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας, που συζητήθηκε την Τρίτη 11-12-12, είχε σκοπό να διευκρινιστούν οι λόγοι για τους οποίους υφίσταται το απαράδεκτο θέαμα με το διαλυμένο «γιαπί» και τον κατεστραμμένο περιβάλλοντα χώρο του τουριστικού περιπτέρου στο Φράγμα Πηνειού. Αυτό προϋπέθετε ενημέρωση για την εξέλιξη του σχετικού έργου με τίτλο «Ανάπλαση τουριστικού περιπτέρου και περιβάλλοντος χώρου στη λίμνη του Φράγματος Πηνειού ‘Κωνσταντίνους Καραμανλής’ περιοχής Πηνείας Ν. Ηλείας» προϋπολογισμού 935.000 € ενταγμένο στo ΠΕΠ Δ. Ελλάδας 2000 – 2006.

Από την προφορική απάντηση του κ. Καφύρα ενημερωθήκαμε ότι:

Το έργο προκηρύχθηκε το Σεπτέμβριο του 2009 με προϋπολογισμό 935.000 € και τρεις άξονες: οδοποιία, οικοδομικά, ηλεκτρομηχανολογικός εξοπλισμός.

Μέχρι το 2011 είχαν ξοδευτεί 351.000 € και μέχρι το 2012 131.000 € άρα ξοδεύτηκαν συνολικά 482.000 €.

Ωστόσο το έργο δεν προχώρησε. Τον Απρίλιο του 2012 το έργο έκλεισε. Τα υπόλοιπα 453.000 € δεν απορροφήθηκαν.


Είναι προφανές ότι η απάντηση δεν είναι καθόλου ικανοποιητική και ότι εγείρονται ακόμη περισσότερα ερωτηματικά. Γιατί δεν προχώρησε το έργο (το οποίο, μάλιστα, είναι πολύ πρόσφατο); ‘Έτσι απλά ανεχόμαστε να πεταχτούν 453.000 ευρώ; Ποιος ήταν υπεύθυνος γι αυτό; Ζητήθηκαν ευθύνες;

Ο Κανονισμός του Περιφερειακού Συμβουλίου δεν επιτρέπει διάλογο στις επερωτήσεις, συνεπώς δεν υπήρχε η δυνατότητα για ζητηθούν διευκρινήσεις. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τον Κανονισμό, προχωρούμε σε γραπτή ερώτηση αναμένοντας γραπτή απάντηση από τον κ. Καφύρα.











Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

Έρευνες για πετρέλαια: όχι σκόντο στους κανόνες !


Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 6 Δεκεμβρίου 2012

Έρευνες Υδρογονανθράκων: επιβάλλεται  τήρηση των κανόνων

Με την ανεύθυνη αντίληψη ότι η ασφάλεια των πολιτών και η προστασία του περιβάλλοντος δυσκολεύουν τις επενδύσεις, ίσως να παίζουμε με τη φωτιά..


Με αφορμή τα δημοσιεύματα για κίνδυνους σχετικά με τις εξορύξεις υδρογονανθράκων στη Δυτική Ελλάδα, ο περιφερειακός σύμβουλος της ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Κώστας Παπακωνσταντίνου δήλωσε:

Ως οικολογική Περιφερειακή παράταξη αποφεύγουμε την ανεύθυνη κινδυνολογία. Ωστόσο, η κοινή λογική θέτει ένα απλό ερώτημα:

Όταν υπάρχουν συγκεκριμένες προειδοποιήσεις επιστημόνων ότι οι εξορύξεις στη Δυτική Ελλάδα ενέχουν κινδύνους σχετικά με
-          Ενεργοποίηση σεισμικών ρηγμάτων , και
-          Διαφυγή επικίνδυνων αερίων σε κατοικημένες περιοχές
δεν θα έπρεπε αυτοί οι φόβοι να έχουν απαλειφτεί από την πρώτη στιγμή;

Αυτό υποτίθεται θα έκανε η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ), το θεμελιώδες εργαλείο με το οποίο η πολιτεία θέτει έγκαιρα τους όρους του παιχνιδιού και θωρακίζει το συμφέρον της κοινωνίας και του περιβάλλοντος.

Ωστόσο, όπως όλοι θυμόμαστε, το Περιφερειακό Συμβούλιο, μολονότι αναγνώρισε ότι η ΣΜΠΕ ήταν ελλιπέστατη (συντάχθηκε με συνοπτικές διαδικασίες και με ανεπαρκέστατο προϋπολογισμό), τελικά την ενέκρινε με ένα σκεπτικό του τύπου «ας μην φέρουμε εμπόδια τώρα, αν παρουσιαστεί κάτι, θα το δούμε αργότερα».

Δυστυχώς, η αντίληψη ότι η τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και η αρχή της πρόληψης θέτουν εμπόδια στις επενδύσεις είναι βαθειά ριζωμένη. Έχουμε εθιστεί στις τυχοδιωκτικές επενδύσεις που σκοπό έχουν το γρήγορο κέρδος χωρίς καμία μέριμνα για περιβάλλον και κοινωνία. Όταν σταματήσει αυτό, θα γίνουμε σοβαρό κράτος.

Το Περιφερειακό Συμβούλιο οφείλει να πείσει τους πολίτες της Δυτικής Ελλάδας ότι δεν «παίζουμε με τη φωτιά» και να ζητήσει διευκρινίσεις από το ΥΠΕΚΑ και από τους ειδικούς επιστήμονες.