Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Εφιαλτικό σενάριο οι πετρελαιοκηλίδες

Οι Οικολόγοι Πράσινοι Δ. Ελλάδας εξέδωσαν την παρακάτω ανακοίνωση για το θέμα της πετρελαιοκηλίδας στο Σαρωνικό Κόλπο:

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ
μέλος του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ
Περιφερειακή Οργάνωση Δ. Ελλάδας

                        Πάτρα 13 – 9- 2017

Δελτίο τύπου

Εφιαλτικό σενάριο για το ελληνικό θαλάσσιο περιβάλλον τα ατυχήματα δεξαμενόπλοιων

Το ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου, γεμάτου με 2.570 τόνους καύσιμα,  και η ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος και της παράκτιας περιοχής της Σαλαμίνας που προκάλεσε, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο με την συνεργασία όλων των αρμόδιων υπηρεσιών προκειμένου να αποκατασταθεί το θαλάσσιο περιβάλλον και η ρύπανση της ακτογραμμής.
Απαιτείται άμεση απορρύπανση με όσα μέσα διαθέτουμε ή μπορούν να συνδράμουν ακόμα και από γειτονικές χώρες ανεξαρτήτως κόστους έτσι ώστε ο εκτιμώμενος χρόνος της επιχείρησης απορρύπανσης να είναι λιγότερο από ένα μήνα όπως –έως τώρα- έχει ανακοινωθεί.
Παράλληλα θα πρέπει να διερευνηθούν πλήρως τα αίτια, να αποδοθούν ευθύνες και να απαιτηθούν αντίμετρα, που θα μειώνουν τις πιθανότητες πρόκλησης νέου –ανάλογου- ατυχήματος.

Παρ` όλα αυτά το συγκεκριμένο περιστατικό αποδεικνύει πως –σε όλες τις περιπτώσεις- ο κίνδυνος ατυχήματος δεν μπορεί να εξαλειφθεί με ότι αυτό συνεπάγεται σε επίπεδο περιβαλλοντικής/οικολογικής καταστροφής.
Εφιαλτικό φαντάζει ένα μελλοντικό σενάριο όπου δεξαμενόπλοια θα πλέουν στις Ελληνικές θάλασσες μεταφέροντας τεράστια φορτία από τις (σχεδιαζόμενες) εξορύξεις υδρογονανθράκων με τις πιθανότητες επιβλαβών επιπτώσεων ύστερα από κάποιο ατύχημα να πολλαπλασιάζονται…
Τα μέτρα ασφαλείας (διπλό κύτος και άλλα) είναι το ελάχιστο αναγκαίο, η βαθμιαία αλλά αποφασιστική απομάκρυνση από την εξόρυξη υδρογονανθράκων και άνθρακα είναι η απαραίτητη επιλογή για ένα βιώσιμο μέλλον.


Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Διαχείριση αμιάντου: όταν συνεχώς αναβάλλουμε τις λύσεις, τα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα  
Πάτρα 8 Ιουλίου  2017

Δελτίο τύπου

Διαχείριση αμιάντου: όταν συνεχώς αναβάλλουμε τις λύσεις, τα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι!

Ο πάταγος που προκάλεσε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, η κατάρρευση της στέγης από φύλλα αμιαντοτσιμέντου, του ετοιμόρροπου  κτιρίου στο Βόρειο λιμάνι της Πάτρας, που μάλιστα οδήγησε στην απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, οφείλει να μας αφυπνίσει όσον αφορά το πρόβλημα της διαχείρισης του αμιάντου συνολικά.
Αυτό που κατέδειξε η τραγική αυτή εξέλιξη, και το οποίο η «Οικολογική Δυτική Ελλάδα»  προσπαθεί  απεγνωσμένα χρόνια τώρα, να προβάλλει στον δημόσιο διάλογο, είναι ότι η «τακτική της γάτας που καλύπτει τα κόπρανά της», το κουκούλωμα δηλαδή, οι αναβολές και οι αυταπάτες για μεταφορά «αλλού» των σοβαρών προβλημάτων δημόσιας υγείας και περιβάλλοντος, οδηγούν σε διαιώνιση, επιδείνωσή τους ή ακόμη και λυπηρά συμβάντα, όπως το πρόσφατο.
Αυτού του είδους τα προβλήματα, με τη διαχείριση του αμιάντου να είναι ανάμεσα στα κυριότερα, επιλύονται υπέρ του δημόσιου συμφέροντος μόνο με ενεργητική εμπροσθοβαρή στάση, όχι με συνεχείς αναβολές για αποτροπή υποθετικών προβλημάτων που μετατρέπουν τα πραγματικά σε «σκελετούς στο ντουλάπι».
Είναι σαφές ότι σοβαρή όψη του θέματος του αμιάντου δεν είναι μόνο τα παλαιά, με στέγες ή άλλα δομικά στοιχεία από αμιαντοτσιμέντο, κτίρια στο παλαιό λιμάνι ή αλλού στην Πάτρα και άλλες πόλεις. Υπάρχει το άλυτο πρόβλημα των 135 στρεμμάτων με διάσπαρτα αμιαντούχα απόβλητα του χώρου της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, υπάρχει επίσης το πρόβλημα της διάθεσης στεγών ή άλλων αμιαντούχων στοιχείων που αποξηλώνονται από δημόσια και ιδιωτικά κτίρια.

Τι πρέπει να κάνουμε σήμερα αν θέλουμε να διδαχτούμε από την τραγική ιστορία του κτιρίου που κατέπεσε, μετά από ένα, πολλαπλών ευθυνών, κρεσέντο ανεύθυνων αναβολών;
Πρώτον, να διαχειριστούμε με προσοχή τα υλικά της κατάρρευσης, ώστε κανείς να μην εκτεθεί σε κίνδυνο να εισπνεύσει ίνες αμιάντου.
Δεύτερον, να συζητήσουμε σοβαρά το θέμα της ασφαλούς αποθήκευσης και τελικής υγειονομικής ταφής των ποσοτήτων αποβλήτων αμιάντου που συνεχώς προκύπτουν από δημόσια και ιδιωτικά κτίρια. Εδώ η ευθύνη της κυβέρνησης να ενεργοποιηθούν οι ορισμένοι στον εθνικό σχεδιασμό 4 χώροι διάθεσης αμιαντούχων (δύο στη Δυτ. Μακεδονία και από ένας σε Αρκαδία και Βοιωτία) είναι σαφής και η ανάγκη να ενεργήσει άμεση.
Τρίτον, να προχωρήσουμε ένα ακόμη βήμα στο μέγα θέμα της ΑΜΙΑΝΤΙΤ. Αυτό σημαίνει ότι τα θετικά, πλην όμως μερικού χαρακτήρα, μέτρα που αποφασίστηκαν στην υπό τον υπουργό κ. Σωτ. Φάμελλο σύσκεψη για το θέμα, των αρχών Ιουλίου (φύλαξη και πάλι του χώρου, διαχωρισμός και συσκευασία των περισσότερο αμιαντούχων αποβλήτων του χώρου, κατηγοριοποίηση σε επικίνδυνα και μη, αξιολόγηση κινδύνων), πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα και να ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΟΥΝ με μια γενναία όσο και ρεαλιστική απόφαση για την επιτόπια ταφή, σε χώρο ειδικού σκοπού εντός του οικοπέδου, των μικρής επικινδυνότητας αποβλήτων, ήτοι των μολυσμένων χωμάτων, που είναι και το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό.  Επιμένουμε, ότι και των άλλων η επιτόπια ταφή με τους κανόνες της επιστήμης, είναι η πλέον εφικτή και συμφέρουσα και για τα εμπλεκόμενα ιδιωτικά αλλά, προπαντός, για το δημόσιο συμφέρον λύση.

 Να τολμήσουμε και να τολμήσουμε άμεσα, όπως και πάλι έχουμε ζητήσει (http://ecowesthellas.blogspot.gr/2017/06/blog-post.html), με βάση την αρχή «να διαχειριστούμε τα δικά μας απόβλητα, στον τόπο μας και μόνον αυτά».
Η προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας επιβάλλουν να ενεργούμε με πρόβλεψη και θάρρος, όχι να μαζεύουμε τα σπασμένα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, όταν τα άλυτα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι.

Γιώργος Κανέλλης, περιφερειακός σύμβουλος Δ. Ελλάδας, επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας


Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

H κατεδάφιση των Μαύρων Βουνών μπορεί να σταματήσει τώρα!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 29 Ιουνίου 2017


Δελτίο τύπου
H κατεδάφιση των Μαύρων Βουνών μπορεί να σταματήσει τώρα!
Στον ιστότοπο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (http://www.opengov.gr/minenv/?p=8698) αναρτήθηκε το κείμενο του νέου νομοσχεδίου για τον εκσυγχρονισμό της λατομικής δραστηριότητας. Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα θεωρεί ότι η διαβούλευση αυτή μας παρέχει μια αξιοσημείωτη ευκαιρία για την επίλυση του χρόνιου προβλήματος της παρουσίας λατομικής περιοχής μέσα στην Α' ζώνη του εθνικού πάρκου Στροφιλιάς Κοτυχίου.
Η λειτουργία των Λατομείων Αράξου στα Μαύρα Βουνά, ένα χαμηλό ασβεστολιθικό σχηματισμό στα βόρεια της έκτασης του Εθνικού Πάρκου, αποτελεί μια ανοιχτή πληγή,   γιατί η περιοχή είναι ενδιαίτημα σπάνιων ενδημικών φυτών αλλά και αρπακτικών πτηνών.
Τα Λατομεία Αράξου, στο πλαίσιο της ειδικής νομοθεσίας με την οποία ιδρύθηκε το Εθνικό Πάρκο Κοτυχίου Στροφιλιάς, ήτοι της ΚΥΑ 12365 ΦΕΚ 15 της 29-4-2009,  έχουν χαρακτηρισθεί ως «ζώνη ΒΑ», στην οποία προσδιδόταν προσωρινός χαρακτήρας μέχρι την 1-1-2011, οπότε και όφειλε να ενταχθεί στην Α΄ Ζώνη (Ζώνη Προστασίας της Φύσης), λόγων των προστατευτέων πτηνών και φυτών τους. Όμως η λειτουργία των λατομείων συνεχίστηκε, προφανώς σε βάρος των σκοπών προστασίας της φύσης της εν λόγω ΚΥΑ, με διαδοχικές αποφάσεις παράτασης, και με αιτιολογικό την «περιβαλλοντική αποκατάσταση» του υπό λατομική εκμετάλλευση χώρου, με την τελευταία από αυτές να λήγει στο τέλος του νέου ΕΣΠΑ, ήτοι το 2020. Μια ρύθμιση που έγινε την ταραγμένη προεκλογική περίοδο του Δεκεμβρίου 2014.
Οι έρευνες της Περιφέρειας (και της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης προηγουμένως) για ανεύρεση νέας κατάλληλης λατομικής περιοχής στην Αχαΐα δεν απέδωσαν αποτέλεσμα, διότι, όπως έχει ανακοινωθεί, υπάρχουν μεν κατάλληλοι ασβεστολιθικοί όγκοι, δεν πληρούνται όμως οι προβλεπόμενες αποστάσεις από οικισμούς και άλλα σημεία ενδιαφέροντος.
Οι παρατάσεις λειτουργίας των Λατομείων Αράξου είναι μια πονεμένη ιστορία που κάποιες φορές συνοδεύτηκε και από σκηνές απείρου κάλλους, ου μην αλλά και ωμού εκβιασμού με βαριά μηχανήματα εργολάβων να κλείνουν τους δρόμους της Πάτρας.
Πρόσφατα, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, πρότεινε στην κυβέρνηση  με το 134642/247 της 18-5-2017 έγγραφό της, που υπογράφεται από τον Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας Γρ. Αλεξόπουλο, μια ρεαλιστική λύση του προβλήματος, λύση που η Οικολογική Δυτική Ελλάδα χρόνια τώρα υποστηρίζει.
Συγκεκριμένα προτείνεται να τροποποιηθεί η παράγραφος 4α του  άρθρου 3 του Ν. 1428/1984 όπως έχει τροποποιηθεί με το άρθρο 11 του Ν. 4203/2013 και να διαμορφωθεί  ως εξής:

«4α. Σε νησιωτικές περιοχές, στις οποίες η στενότητα των χώρων δεν παρέχει τη δυνατότητα τήρησης της απόστασης των χιλίων (1.000) μέτρων της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του ν. 2115/1993, ή σε παραμεθόριες περιοχές, στις οποίες υφίσταται επιτακτική ανάγκη εξασφάλισης αδρανών υλικών για την ομαλή λειτουργία της αγο­ράς και την εκτέλεση δημοσίων έργων, (αρχή πρότασης τροποποίησης) ή σε Περιφερειακές Ενότητες όπου η Επιτροπή της παραγράφου 3 του άρθρου3 του ν.1428/84 μετά το πέρας της σχετικής προβλεπόμενης έρευνας αποφανθεί με τεκμηριωμένη έκθεσή της ότι δεν εντοπίσθηκε στην Περιφερειακή Ενότητα καμία περιοχή που να πληροί τις προυποθέσεις που ορίζει η λατομική νομοθεσία για να καθορισθεί ως λατομική περιοχή, (τέλος πρότασης τροποποίησης)  είναι δυνατός ο περιορισμός της απόστασης αυτής, από μέρος ή από το σύνολο των ορίων της λατομικής περιοχής, με τη σχε­τική απόφαση καθορισμού της

Καλούμε την Περιφέρεια να επιμείνει και να υποστηρίξει άμεσα και σθεναρά την πρότασή της αλλά και το Υπουργείο να την συμπεριλάβει στο νέο νομοσχέδιο.
Η συνέχιση της λειτουργίας των Λατομείων Αράξου και μετά το 2020 θα οδηγήσει στην πλήρη κατεδάφιση των Μαύρων Βουνών, μια ντροπιαστική κατάσταση, απολύτως ασύμβατη με την Α΄ ζώνη ενός εθνικού πάρκου.
Η ώρα της λύσης του προβλήματος, που μάλιστα μπορεί να έλθει και πριν το 2020, είναι τώρα.

Γιώργος Κανέλλης
Περιφερειακός σύμβουλος Δ. Ελλάδας