Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Μπορούμε και πρέπει να θέσουμε τέλος στην καύση κλαδεμάτων


ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ
16 Απριλίου 2018


Μπορούμε και πρέπει να θέσουμε τέλος στην καύση κλαδεμάτων

Τα τελευταία 24ωρα ξέσπασαν οι πιο απειλητικές πυρκαγιές  των τελευταίων ετών, με απώλεια και σπιτιών στην Ηλεία αλλά και τη Δυτική Αχαΐα.
Πέραν της αυτονόητης έκφρασης συμπαράστασης και αναγνώρισης του έργου των δυνάμεων πυρόσβεσης τα μέλη της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας αισθανόμαστε την ανάγκη να υπογραμμίσουμε τα ακόλουθα:
Πρώτον, επιβάλλεται ο καθαρισμός οικοπέδων και αγρών από τα αγριόχορτα που έχουν αρχίσει ήδη να ξεραίνονται.
Δεύτερον, επιβάλλεται η αυστηρότερη εφαρμογή κυρώσεων για όσους αγνοούν τις προειδοποιήσεις σχετικά με τον καιρό και προβαίνουν σε ανοικτή καύση στο ύπαιθρο κλαδεμάτων ή άλλων υλικών.
Τρίτον, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο επιμήκυνσης της αντιπυρικής περιόδου.
Η ισχυρά (και από επίσημα χείλη) πιθανολογούμενη αιτία των πρόσφατων πυρκαγιών, δηλαδή η καύση αγροτικών κλαδεμάτων, αποδεικνύει την ανάγκη να προχωρήσουμε στην αντικατάσταση της μεθόδου αυτής για την απαλλαγή των αγρών από τα κλαδέματα με τη μέθοδο του επιτόπιου (ή μετά από συγκέντρωση) θρυμματισμού αυτών και το άπλωμά τους στο έδαφος. Αυτό εξάλλου είναι μέτρο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής που αναμένεται να λαμβάνει  και στρεμματική επιδότηση.
Είναι φανερό όμως ότι τα οφέλη του δεν θα αφορούν μόνο την αποφυγή έκλυσης αερίων του θερμοκηπίου και την βελτίωση του εδάφους αλλά και την αποτροπή κινδύνων για τα δάση μας και τα χωριά μας.
Μπορούμε και πρέπει Περιφέρεια και αγρότες να βρούμε τους τρόπους για να περάσουμε, με αφετηρία το σήμερα, σε μια νέα εποχή στη διαχείριση των αγροτικών κλαδεμάτων και γενικά φυτικών αποβλήτων.
Τα οφέλη είναι πολλαπλά με πρώτο απ΄όλα την ασφάλειά μας από φωτιές.
Γιώργος Κανέλλης, περιφερειακός σύμβουλος Δ. Ελλάδας, επικεφαλής της Οικ. Δυτ. Ελλάδας

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Απορρίμματα: όχι άλλο μωρές παρθένες!



Απορρίμματα: όχι άλλο μωρές παρθένες!
του Γιώργου Κανέλλη*

Η μεταφορά της τραγικής εικόνας του Πύργου, με τα σκουπίδια στους δρόμους, στο Αίγιο επισκίασε την συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο, της 19 Μαρτίου, για την κατάσταση της Περιφέρειας Δ. Ελλάδας σε ότι αφορά το μεγάλο και πάντα ακανθώδες πρόβλημα της διαχείρισης των αστικών απορριμμάτων, την υλοποίηση του Περιφερειακού Σχεδιασμού Διαχείρισης Απορριμμάτων.
Το Αίγιο παραδομένο στα σκουπίδια
Η παρουσία δεκάδων κατοίκων της Ανατολικής Αιγιαλείας, που με μελανά χρώματα περιέγραψαν τον υπερκορεσμό και τις επιπτώσεις του (στραγγίδια που διαφεύγουν σε ρέματα), παρά την άδεια επέκτασης της δυναμικότητας σε περίπου 170.000 τόνους συνολικά, του ΧΥΤΑ Χρυσαμπέλων (Ανατολική Αιγιαλεία), υπογράμμισε το βασικό χαρακτηριστικό της κατάστασης, τουλάχιστον για την Αχαΐα και Ηλεία: χάσαμε πολύ χρόνο και χρηματοδοτήσεις, είμαστε πολύ πίσω.
Η κατάσταση στους  3 νομούς
Πιο αναλυτικά, σήμερα στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν εν λειτουργία τέσσερις χώροι διαχείρισης (ΧΥΤΑ Στράτου, Παλαίρου, Αγ. Θωμά Μεσολογγίου, Ναυπάκτου), πράγμα που επιτρέπει αισιοδοξία ότι η προοπτική μιας Μονάδας Επεξεργασίας είναι ζωντανή. Μια ολοκληρωμένη διαχείριση τόσο σε επίπεδο βασική υποδομής Επεξεργασίας, όσο και σε επίπεδο πρακτικής υλοποίησης των νέων στοιχείων του Σχεδιασμού (βελτιωμένη ανακύκλωση, πράσινα σημεία, κλαδέματα, μικρές μονάδες δημοτικής κομποστοποίησης), δεν πρέπει να παρεμποδιστεί από την επανάπαυση στη λογική «έχουμε ΧΥΤΑ, ξεφορτωνόμαστε τα σκουπίδια φτηνά».
Στην πολύπαθη Ηλεία η προσωρινή λύση της Μονάδας Μηχανικής Επεξεργασίας στον ΧΥΤΥ Τριανταφυλλιάς έθεσε ένα τέλος στην θλιβερή εικόνα των σκουπιδιών στους δρόμους του Πύργου (για διάστημα πάνω από έτος!), αλλά και εκεί εκκρεμεί η πλήρης υλοποίηση των νέων στοιχείων του Σχεδιασμού και βεβαίως, η προώθηση μιας οριστικής λύσης Επεξεργασίας.
Στην Αχαΐα, η τραγωδία του Αιγίου είναι η κορυφή του παγόβουνου. Η Δυτική Αχαΐα, έχει μεν αποδεχτεί και έχει γίνει η χωροθέτηση, στη θέση Φλόκα του χώρου διαχείρισης που θα περιλαμβάνει ΧΥΤΥ (Χώρο Υγειονομικής ταφής Υπολειμμάτων) και Μονάδα Επεξεργασίας, αλλά μέχρι του επιπέδου εισόδου 53.000 τόνων ετησίως. Πλην όμως μόνο η Πάτρα παράγει ετησίως πάνω από 90.000 τόνους απορρίμματα προς διαχείριση συνολικά.
Επείγει επομένως ο σχεδιασμός και η υλοποίηση των μέτρων εκείνων, είτε πρόκειται για πράσινα σημεία, βελτίωση ανακύκλωσης, διαχείριση κλαδεμάτων, δημοτική κομποστοποίηση, Σταθμούς Μεταφόρτωσης, είτε πρόκειται για ανεύρεση και χωροθέτηση νέου χώρου διαχείρισης (η Ξερόλακκα έχει απλώς παράταση 2-3 ετών), έτσι ώστε, με ρεαλιστικές παραδοχές εκτροπής από τα σύμμεικτα, να αντιμετωπίζεται ολόκληρη η ετήσια παραγωγή απορριμμάτων της Αχαΐας. Αν απαιτείται τροποποίηση του Περιφερειακού Σχεδιασμού για σημαντικό λόγο, όπως η ανεύρεση νέου χώρου ΧΥΤΥ, να λεχθεί η αλήθεια και να γίνει το ταχύτερο. Πρέπει να πούμε ότι λεγόμενα «soft» μέτρα (πράσινα σημεία κλπ.) καθυστερούν πολύ, τα βασικά μας εργαλεία είναι η ταφή στην Ξερόλακκα και η λειτουργία του Κέντρου Διαλογής Ανακυκλώσιμων που όμως μόνο γύρω στο 6% του συνόλου εκτρέπει.
Και φυσικά επείγει η διαχείριση της κατάστασης στην Αιγιάλεια, μετά μάλιστα την απόφαση του Δήμου Δυτ. Αχαΐας να μην δεχτεί ποσότητες στο Φλόκα. Αλληλεγγύη πρέπει να υπάρξει (άμεσα, τι άλλο μπορεί να γίνει;) μαζί με περιορισμένη χρήση του ΧΥΤΑ Χρυσαμπέλων, για τις περιοχές και μόνο για τις οποίες αρχικά προοριζόταν, αλλά χωρίς επανάπαυση.
Ευκαιρία για χρηματοδότηση
Στην συνεδρίαση η Περιφερειακή Αρχή του κ. Κατσιφάρα ανακοίνωσε ότι «οι πόροι που έχει στη διάθεσή της η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας ανέρχονται στα 35.000.000 € με εκχώρηση από το ΕΠΠΕΡΑΑ.» Επίσης ότι η Περιφέρεια είναι έτοιμη να βγάλει τις προσκλήσεις για τη χρηματοδότηση των έργων ως το τέλος Απριλίου.
Επομένως  οι Δήμοι, ιδίως σε ότι αφορά τα μέτρα που μειώνουν τις προς ταφή ποσότητες (Μονάδες δημοτικής κομποστοποίησης, οικιακή κομποστοποίηση, πράσινα σημεία, ΣΜΑ, κλαδέματα, ογκώδη) θα έχουν πρόσβαση σε χρήματα χωρίς επιβάρυνση των δημοτών. Ας υπογραμμίσουμε ιδιαιτέρως τη σημασία ενός προγράμματος εντεταμένης παροχής δωρεάν κάδων οικιακής κομποστοποίησης, που θα μπορούσε να αποδώσει ορατό αποτέλεσμα μείωσης, αν υποστηριχθεί σωστά. Επίσης μιας καμπάνιας για την κομποστοποίηση σε κήπους στις περιοχές των Δήμων έξω από τα αστικά κέντρα. Βεβαίως, θα πρόκειται για ανταγωνιστικά προγράμματα, ο έτοιμος και με καλή μελέτη θα παίρνει πρώτος και περισσότερα. Όμως μπορούν όλοι να αξιοποιήσουν την ευκαιρία.
Διότι κάποτε πρέπει να ξεφύγουμε είτε από τη λογική «έχω ΧΥΤΑ και βολεύομαι» ή τη λογική «θα τα πάω κάπου αλλού», διαχειριζόμενος αδιέξοδα.
Μεταξύ του «αποδέχομαι αμάσητους σχεδιασμούς με απαράδεκτες δεσμεύσεις» και του «έχω αυταπάτες ότι χωρίς ΧΥΤΥ και Μονάδες Επεξεργασίας θα λύσω το πρόβλημα» υπάρχει η μέση και ορθή οδός: ΧΥΤΥ, όχι πια ΧΥΤΑ, Μονάδες ναι, αλλά χωρίς απαράδεκτες και αναντίστοιχες με την πραγματικότητα εγγυημένες ποσότητες και τέλη εισόδου,με τεχνολογίες απλές και ελέγξιμες και βέβαια, έμφαση και πίστη στην αξία των μέτρων μείωσης που απαιτούν τη συμμετοχή του πολίτη και επιμονή να εφαρμοστούν.
Και πάνω απ’ όλα: άμεση ενεργοποίηση και αξιοποίηση των κονδυλίων, απόκρουση κάθε τοπικιστικού εγωισμού. Οι εικόνες του Πύργου ως το 16 και του Αιγίου σήμερα δεν μας αξίζουν.

*Περιφερειακός σύμβουλος, επικεφαλής της «Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας»
---
Δημοσιεύθηκε  και στο http://tempo24.news/eidisi/173191/aporrimmata-ohi-allo-mores-parthenes 
---
Φωτογραφίες από τον ΧΥΤΑ Χρυσαμπέλων (Μάρτιος 18) και τις κινητοποιήσεις για να κλείσει.





Σάββατο, 3 Μαρτίου 2018

Η λατομική πολιτική δεν μπορεί να ασκείται σε βάρος των εθνικών μας πάρκων.


Η λατομική πολιτική δεν μπορεί να ασκείται σε βάρος των εθνικών μας πάρκων.

Η περιφέρεια Δυτ. Ελλάδας θα κινηθεί εντός του πλαισίου που διαμορφώνει ο νόμος 4512/2018, ήταν εν ολίγοις, η απάντηση του Αντιπεριφερειάρχη Γρ. Αλεξόπουλου στην επερώτησή μας για την προοπτική της Λατομικής Πολιτικής, εν σχέσει και με την ανάγκη απομάκρυνσης των Λατομείων Αράξου από την Α΄ζώνη του Εθνικού Πάρκου Κοτυχίου Στροφιλιάς.
Κάτι τέτοιο, κατά την γνώμη μας, δεν διασφαλίζει ότι στο τέλος του 2020 θα είμαστε σε θέση να κλείσουμε τα Λατομεία Αράξου (όπως σε κάθε περίπτωση επιβάλλεται να γίνει) έχοντας παράλληλα επαρκείς πηγές αδρανών για τις ανάγκες της Αχαΐας.
Αναλυτικότερα, η πολιτική της περιφέρειας περιλαμβάνει:
-Εντολές στην αρμόδια επιτροπή για επιτάχυνση των ενεργειών για ανεύρεση λατομικής ζώνης, αξιοποιώντας τα μικρά περιθώρια του αρ. 52, παρ 2α, δηλαδή τον εντοπισμό σε μικρότερη απόσταση των 1000 μέτρων αλλά σε σχέση με εγκαταλελειμμένους, μικρούς και φθίνοντες οικισμούς.
-         - Οι άλλες δύο περιφερειακές ενότητες θα λάβουν υπόψη και τις ανάγκες της Αχαΐας
-          -Αξιοποίηση των δυνατοτήτων για εντοπισμό σημείων για μεμονωμένα λατομεία (όχι λατομικές ζώνες)
Σε ότι αφορά τα ΑΕΚΚ (Απόβλητα Εκσκαφών και κατασκευών) που μπορούν, ανακυκλούμενα, να αποτελέσουν μια πηγή αδρανών, έστω β’  ποιότητας, η κατάσταση είναι στάσιμη ή μάλλον εντελώς έξω από πλαίσιο και τις προθεσμίες των σχετικών διατάξεων. «Συστήματα» συλλογής και ανακύκλωσης των ΑΕΚΚ στην Αχαΐα ΔΕΝ υπάρχουν, δημόσιος χώρος υποδοχής δεν υπάρχει, υπάρχουν δύο μονάδες στην περιοχή Θεριανού που τα δέχονται.
Από την πλευρά μας σημειώνουμε:
- Δεν θα πάψουμε να θέτουμε το ζήτημα, η απομάκρυνση των Λατομείων από τα Μαύρα Βουνά Αράξου (Α’ ζώνη Εθνικού πάρκου) το 2020 είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ.
- Δεν θα πάψουμε να θέτουμε το ζήτημα της σύγχρονης (σύμφωνα με υπάρχουσα εξάλλου νομοθεσία) διαχείρισης των ΑΕΚΚ, και ως πηγής αδρανών υλικών.
-Θα συνεχίσουμε να προτείνουμε νέες λύσεις όπως παραλαβή και αξιοποίηση ογκωδών από τις εξόδους των φαραγγιών των ποταμών.

Η λατομική πολιτική δεν μπορεί να ασκείται σε βάρος των εθνικών μας πάρκων.

Το κείμενο της επερώτησής μας της 21ης Φεβρουαρίου, η οποία συζητήθηκε την 2-3-2018, έχει ως εξής:

Επερώτηση σχετικά με την προοπτική επίλυσης του προβλήματος των Λατομείων Αράξου μετά την ψήφιση του ν. 4512/2018.


Κύριε Πρόεδρε του Περιφερειακού Συμβουλίου,

Σας παρακαλώ να προωθήσετε προς τους αρμόδιους Αντιπεριφερειάρχες Ενέργειας και Περιβάλλοντος κ. Ν. Μπαλαμπάνη, και Αχαΐας κ. Γρ. Αλεξόπουλο την παρακάτω επερώτηση, σύμφωνα με το Άρθρο 16 του Κανονισμού Λειτουργίας του Περιφερειακού Συμβουλίου Δ. Ελλάδας.
Η επερώτηση έχει ως εξής:

    Κύριοι Αντιπεριφερειάρχες,

Σας είναι γνωστό ότι τα Λατομεία Αράξου, εντός του Εθνικού Πάρκου Κοτυχίου Στροφυλιάς θα όφειλαν να έχουν χαρακτηρισθεί, βάσει των στοιχείων βιοποικιλότητας που φιλοξενούν, Α΄ ζώνη και να έχουν κλείσει από το 2011. Έχουν όμως χαρακτηρισθεί μεταβατικά ΒΑ ζώνη και με συνεχείς παρατάσεις, η μεγαλύτερη από τις οποίες, εξαετής, δόθηκε τον  Δεκέμβριο του 2014, με στόχο να «ολοκληρώσουν όλες τις εργασίες διαμόρφωσης του ανάγλυφου και αποκατάστασης - αναδάσωσης των λατομικών χώρων» μέχρι τη λήξη του νέου ΕΣΠΑ  στο τέλος του 2020.

Πρόσφατα, στη Βουλή ψηφίστηκε ο νόμος ν. 4512/2018, σειρά άρθρων του οποίου αναθεωρεί τη λατομική πολιτική της χώρας.
Όπως γνωρίζετε, δεν τελεσφόρησε η προσπάθεια των αρμοδίων υπηρεσιών της περιφέρειας να ψηφισθεί τροπολογία, που είχαν οι ίδιες διατυπώσει, και την οποία η «Οικολογική Δυτική Ελλάδα» σθεναρά υποστήριξε στη διάρκεια της διαβούλευσης του νόμου, ώστε για περιπτώσεις με δυσχέρεια εντοπισμού νέων λατομικών ζωνών λόγω μικρότερων από 1000 μέτρα αποστάσεων από οικισμούς ή άλλα σημεία ενδιαφέροντος, όπως η Αχαΐα, να επιτρέπεται λελογισμένη μείωσή τους κατά το πρότυπο των νησιωτικών περιοχών.

Σε απάντηση σχετικής με το θέμα αναφοράς του βουλευτή Αχαΐας κ. Ν. Νικολόπουλου, ο Υπουργός Περιβάλλοντος και ενέργειας κ. Γ. Σταθάκης απάντησε ως εξής:
Η πρόταση της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, που υποβλήθηκε και κατά τη δημόσια διαβούλευση του νέου λατομικού νομοσχεδίου, για μείωση της απόστασης των 1000 μέτρων σε περιφερειακές ενότητες της χώρας για τις οποίες προκύπτει αδυναμία καθορισμού λατομικών περιοχών, μετά από διερεύνηση της αρμόδιας Επιτροπής δεν κρίθηκε αναγκαία κατά την τελική διαμόρφωση του σχεδίου νόμου ως γενική διάταξη, διότι:
1. Σε ότι αφορά στο ζήτημα της δυσκολίας καθορισμού λατομικών περιοχών στην Π.Ε. Αχαΐας, λόγω μη ύπαρξης κατάλληλων περιοχών σε επαρκείς αποστάσεις (μεγαλύτερες των 1000 μέτρων) από τα όρια οικισμών και άλλων σημείων ενδιαφέροντος, που προβλέπονται από τη λατομική νομοθεσία, επισημαίνεται ότι ο ν. 4512/2018, περιλαμβάνει ρυθμίσεις προς την κατεύθυνση της επίλυσης του ζητήματος αυτού (άρθρο 47 παρ. 4).
2. Σε κάθε περίπτωση, εφόσον αποκλειστεί, με τη διαδικασία των άρθρων 46 έως και 48 του ν. 4512/2018 η δημιουργία λατομικής περιοχής στη συγκεκριμένη περιφερειακή ενότητα, αφού ληφθεί υπόψη και η δυνατότητα της παρ. 4 του άρθρου 47 του ιδίου νόμου, είναι δυνατή η εφαρμογή των προβλεπομένων στην παρ. 2α του άρθρου 52 του ν. 4512/2018.

Κατόπιν των παραπάνω, και εκτιμώντας από την πείρα του παρελθόντος ότι το 2020, χωρίς εναλλακτική λύση νέας λατομικής ζώνης ή άλλων πηγών προμήθειας αδρανών, αφενός θα υπάρξει και πάλι εκβιαστική πίεση από τους παράγοντες της αγοράς που χρησιμοποιούν αδρανή υλικά, αφετέρου ότι ανοχή μας προς νέα παράταση των Λατομείων Αράξου θα αποτελέσει εξευτελισμό της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, θέτουμε τα παρακάτω ερωτήματα:

  1. Έχετε δρομολογήσει ενέργειες ώστε να εξακριβωθούν έγκαιρα και σε ρεαλιστικό πλαίσιο οι δυνατότητες που παρέχει η παρ. 4 του άρθρου 47, ήτοι η προμήθεια αδρανών για την Αχαΐα από τις άλλες δύο περιφερειακές ενότητες και η παρ. 2α του άρθρου 52 του ίδιου νόμου;
  2. Ποια είναι η πρόοδος στην Περιφέρειά μας σε ότι αφορά την εφαρμογή της νομοθεσίας για την ανακύκλωση των ΑΕΚΚ (συγκρότηση και λειτουργία συστημάτων) ή την αξιοποίηση των μεγάλης διαμέτρου φερτών (ογκολίθων) από τις εξόδους των φαραγγιών;
  3. Γενικότερα ποια η προετοιμασία της Περιφέρειας ώστε να διαθέτουμε μια πλήρη και όχι εις βάρος των εθνικών μας πάρκων λατομική πολιτική, ώστε να αποδοθούν επιτέλους τα Μαύρα Βουνά Αράξου εκεί που ανήκουν, ήτοι στην Α’ ζώνη του Εθνικού Πάρκου Κοτυχίου Στροφυλιάς;

Γιώργος Κανέλλης
Επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας